Rollenspel bij de fietsverhuur: 'caution' en een misverstand
Tijdens de taaldagen in Bretagne doet Noah (16) een rollenspel bij de balie van 'Location Vélo du Port' in Concarneau. Hij wil voor donderdag twee fietsen huren, één dag. Zijn opdracht: vraag de prijs, vraag of er een fietspad naar het strand is en vraag of ze helmen hebben. De baliemedewerkster, madame Le Gall, spreekt snel: 'Deux vélos, oui. Douze euros par vélo pour la journée. Il y a une caution de cent cinquante euros par personne, et je garde une pièce d'identité.' Noah verstaat 'caution' niet en knikt maar wat. Even later: 'Le casque, ce n'est pas obligatoire, mais je vous le conseille.' En bij het afronden: 'Vous rapportez les vélos avant dix-huit heures, sinon c'est une demi-journée en plus.' Noah moet dit allemaal doorgeven aan de twee vrienden met wie hij fietst.
1. Noah knikt zonder 'caution' te begrijpen. Waarom is dat riskant, en welke drie zinnen redden het gesprek?
Read the worked answer
Waarom riskant. Knikken betekent instemmen. Als 'caution' een borg van 150 euro per persoon blijkt te zijn en de verhuurder ook nog een identiteitsbewijs inneemt, gaat het om geld en om een document dat hij nodig kan hebben. Zeker met drie personen loopt dat bedrag op. Wie niets vraagt, komt bij het afrekenen voor een verrassing te staan.
Drie reddingszinnen:
- 'Pardon, qu'est-ce que c'est, une caution?' - direct vragen naar de betekenis.
- 'Pouvez-vous répéter, plus lentement, s'il vous plaît?' - om herhaling en tempo vragen.
- 'Donc je dois payer cent cinquante euros et laisser ma carte d'identité?' - samenvatten wat je denkt te begrijpen en laten bevestigen.
Strategie. Eerst Frans proberen, niet meteen overschakelen op Nederlands of Engels. Je hebt drie middelen: om herhaling vragen, om betekenis vragen, en parafraseren. Vooral dat laatste werkt goed, want dan controleer je of je het goed hebt begrepen in plaats van alleen om een woord te bedelen.
2. Schrijf de drie vragen van Noah uit (prijs, fietspad, helm) en leg je keuzes uit.
Read the worked answer
Uitwerking:
- 'Bonjour madame, je voudrais louer deux vélos pour la journée, s'il vous plaît. Combien ça coûte?'
- 'Est-ce qu'il y a une piste cyclable pour aller à la plage?'
- 'Est-ce que vous avez des casques?'
Uitleg. 'Bonjour madame' is in Frankrijk geen extraatje maar een vast ritueel; zonder groet begin je onbeleefd. 'Vous' omdat ze een onbekende volwassene is en hij klant is. 'Je voudrais' is beleefder dan 'je veux'; 'ik wil' klinkt als een bevel. 'Combien ça coûte?' is de standaardvraag naar de prijs. De vragen met 'est-ce que' zijn veiliger dan inversie ('Avez-vous des casques?'), want bij inversie maak je sneller een fout in de werkwoordsvorm - al is die vorm wel goed en iets formeler.
Let op. Vraag naar de prijs per fiets en per dag, niet alleen 'de prijs', anders weet Noah niet of 12 euro per fiets of voor twee fietsen geldt.
3. Wat moet Noah aan zijn vrienden doorgeven over de inleverttijd, en wat moet hij nog navragen?
Read the worked answer
Doorgeven. De fietsen moeten vóór 18.00 uur terug zijn, anders rekent de zaak een halve dag extra. Praktisch: om 17.45 bij de winkel staan en eerst checken hoe laat de winkel sluit - een winkel kan eerder dicht zijn dan de inleverttijd.
Navragen:
- Hoeveel kost die extra halve dag precies (6 euro of meer)?
- Is de borg 150 euro per persoon of per fiets? Met drie personen kan dat 300 of 450 euro zijn - dat moet je weten voordat je bij de balie staat.
- Krijgt hij zijn identiteitsbewijs direct terug bij inleveren?
- Is de helm nu verplicht of alleen aangeraden? 'Ce n'est pas obligatoire, mais je vous le conseille' betekent: niet verplicht, wel verstandig.
Redenering. Dit is de kern van een gesprek als dit: bedragen en voorwaarden vraag je na, die gok je niet. Geef ze daarna door aan de groep, zodat niemand voor een onverwachte rekening of een te late inlevering komt te staan.