VMBO KB Frans key terms

Het belangrijkste punt dat een tekst of spreker wil overbrengen. Bij lees- en luistervragen vraagt de examinator hier vaak naar; je formuleert het in één korte zin zonder details.

Het onderwerp waarover een tekst of gesprek gaat. Je herkent het vaak aan de titel, de eerste alinea of de inleidende zin; het is breder dan de hoofdgedachte.

De kop boven een tekst. Hij geeft vaak al een aanwijzing over het onderwerp en helpt je bij het voorspellen waar de tekst over gaat voordat je gaat lezen.

Een belangrijk woord in de vraag of tekst dat je helpt de juiste passage te vinden. Onderstreep zulke woorden en zoek in de tekst naar synoniemen of varianten ervan.

De woorden en zinnen rond een onbekend woord. Uit de context kun je vaak de betekenis afleiden, bijvoorbeeld doordat er een tegenstelling of een voorbeeld in de buurt staat.

Een woord met (ongeveer) dezelfde betekenis als een ander woord, zoals 'content' en 'heureux'. In examenteksten wordt de vraag vaak met andere woorden herhaald dan in de tekst zelf.

Een woord met de tegenovergestelde betekenis, zoals 'grand' en 'petit'. Signaalwoorden als 'mais' of 'au contraire' kondigen vaak een tegenstelling aan die belangrijk is voor het antwoord.

Een voegwoord of signaalwoord dat verbanden aangeeft, zoals 'parce que', 'donc', 'pourtant' of 'd'abord'. Zulke woorden laten zien hoe zinnen en alinea's logisch met elkaar samenhangen.

Het waarom van iets; een oorzaak wordt in het Frans vaak aangegeven met 'parce que', 'car', 'comme' of 'à cause de'. Herken je deze woorden, dan weet je waar de reden wordt genoemd.

Het gevolg van iets; signaalwoorden zijn onder andere 'donc', 'alors', 'c'est pourquoi' en 'par conséquent'. Ze wijzen vaak op het antwoord op een vraag over het resultaat.

Het doel dat iemand wil bereiken; in het Frans uitgedrukt met bijvoorbeeld 'pour', 'afin de' of 'dans le but de'. Vragen naar het doel beginnen vaak met 'Dans quel but...?'

Een reden of bewijs dat iemand aanvoert om een mening te ondersteunen. In een betogende tekst staan argumenten vaak na een standpunt, ingeleid door woorden als 'd'abord' of 'ensuite'.

Wat iemand vindt of gelooft, niet per se een feit. Herken je aan uitdrukkingen als 'à mon avis', 'je pense que' of 'selon moi'; belangrijk bij vragen over de houding van de schrijver.

De sfeer of houding in een tekst, bijvoorbeeld ironisch, kritisch, neutraal of enthousiast. Woordkeuze en leestekens verraden vaak de toon van de schrijver.

Wat de schrijver of spreker met zijn boodschap wil bereiken, bijvoorbeeld informeren, overtuigen, waarschuwen of amuseren. Vragen hierover beginnen vaak met 'Quel est le but de l'auteur?'

De groep lezers of luisteraars voor wie een tekst of uitzending bedoeld is, zoals jongeren, ouders of toeristen. De keuze van woorden en onderwerpen verraadt vaak het doelpubliek.

Een korte kop boven een nieuwsbericht die de kern samenvat. Bij leesvragen over nieuwsberichten helpt de kop om snel te bepalen waar de tekst over gaat.

Een korte mededeling of advertentie, bijvoorbeeld op een website of in een krant. Bij luisteren kun je een gesproken aankondiging horen op het station of in een winkel.

De inhoud die iemand wil overbrengen, bijvoorbeeld in een telefoongesprek of een gesproken bericht. Bij luistervragen let je op wie wat tegen wie zegt en met welk doel.

De persoon die spreekt in een luisterfragment. Je moet vaak bepalen wie aan het woord is, tegen wie hij spreekt en in welke situatie het gesprek plaatsvindt.

Een feit of gegeven dat in een tekst of gesprek wordt meegedeeld. Bij luistervragen moet je vaak specifieke informatie terugvinden, zoals een tijd, prijs of plaats.

De melodie van de stem: stijgend bij een vraag, dalend bij een mededeling. Door naar de intonatie te luisteren begrijp je beter of iemand iets vraagt, bevestigt of juist twijfelt.

De snelheid en cadans waarmee iemand spreekt. Bij luistertoetsen word je geholpen door te letten op pauzes en klemtonen, die belangrijke informatie markeren.

Achtergrondgeluid in een luisterfragment, zoals verkeer, muziek of pratende mensen. Het kan het begrijpen moeilijker maken; leer om je op de stem te concentreren.

Een gesprek tussen twee of meer personen. Bij luistervragen over een dialoog let je op de beurtwisseling: wie stelt de vraag en wie geeft het antwoord?

Een korte samenvatting van wat je hebt gehoord of gelezen, in je eigen woorden. Bij een luistertoets kan gevraagd worden de belangrijkste punten in het Frans of Nederlands te noteren.

Een beknopte weergave van de kern van een tekst of gesprek. Het bevat de hoofdgedachte en de belangrijkste details, maar geen bijzaken of voorbeelden.

De afzender van een brief, e-mail of bericht. In een formele brief staat de afzender bovenaan; bij een e-mail herken je hem aan het e-mailadres.

De persoon aan wie een brief of bericht gericht is. Bij schrijfopdrachten moet je de juiste aanspreekvorm kiezen: 'tu' voor bekenden, 'vous' voor onbekenden of ouderen.

Een vaste afsluitende zin in een brief of e-mail, zoals 'Cordialement' of 'Je vous prie d'agréer mes salutations distinguées'. De keuze hangt af van hoe formeel het bericht is.

Het aanspreken van iemand met 'vous' in plaats van 'tu'. Gebruik het bij onbekenden, ouderen en in formele situaties; let ook op de werkwoordsvormen die erbij horen.

Het onderwerp van een e-mail of bericht, meestal in één korte regel boven de tekst. Het maakt in één oogopslag duidelijk waar het bericht over gaat.

De opbouw van een tekst: inleiding, kern en slot. Een duidelijk plan helpt je bij een schrijfopdracht om logisch en volledig te antwoorden.

Het opnieuw zeggen van iets met andere woorden. Bij schrijven laat je zo zien dat je de inhoud begrijpt zonder letterlijk te kopiëren; bij spreken helpt het als je een woord niet kent.

De opdracht bij een examenonderdeel, met daarin wat je moet doen en aan welke eisen je tekst of antwoord moet voldoen. Lees de consigne altijd aandachtig voordat je begint.

De manier waarop je klanken en woorden uitspreekt. Bij spreekvaardigheid telt verstaanbaarheid zwaar: let op de Franse neusklanken, de stomme eindletters en de klemtoon op de laatste lettergreep.

Het vlot en met weinig aarzelingen spreken. Je bereikt het door veel te oefenen en door vaste uitdrukkingen te leren, zodat je niet bij elk woord hoeft na te denken.

Het moment waarop je zelf begint te spreken, bijvoorbeeld tijdens een gesprek of presentatie. Goede voorbereiding en vaste beginzinnen maken het makkelijker om het woord te nemen.

Het heen-en-weer praten met een gesprekspartner: luisteren, reageren en doorvragen. Bij een spreektoets laat je zien dat je op je gesprekspartner kunt reageren en het gesprek gaande houdt.

Een vraag waarmee je het gesprek op gang houdt of om meer uitleg vraagt, zoals 'Et toi, qu'est-ce que tu en penses?' of 'Pourquoi?'. Zo laat je zien dat je actief meedoet.