Luistervaardigheid: harkje nei wat der echt sein wurdt
Luistervaardigheid heart by de skoaleksamen fan Frysk, net by it centraal eksamen. Do hearst fragminten yn it Frysk: petearen, fraachgesprekken, nijsitems en dokumêres. De fragen geane oer wat der sein wurdt, mar likegoed oer hoe't it sein wurdt.
Twa kear harkje
By de measte skoaleksamens hearst it fragmint twa kear.
- Earste kear: harkje nei it gehiel. Wa praat der, wêr giet it oer, wat is de ein?
- Twadde kear: harkje nei details. Nammen, sifers, tiidstippen en wurden as “mar”, “dochs” en “eins”.
Soarten fragen
- Haadgedachte of doel fan it fragmint.
- Miening of hâlding fan ien fan 'e sprekkers.
- Detail: wat wurdt der krekt sein?
- Ynferinsje: wat betsjut it dat ien dat sa seit?
Foarbyld mei redenearring
In frou seit: “It is net dat ik it in min plan fyn, mar de tiid is gewoan te koart.” Fraach: wat is har hâlding? Earst heart men “net … min”, dat is posityf oer it plan. Dan komt “mar” mei in beswier oer de tiid. Antwurd: se is posityf oer it plan, mar hat soarch oer de tiid. Kiessto “se is tsjin it plan”, dan hast mar ien helte fan 'e sin heard.
Fallen
- In antwurd kieze om't ien wurd út it fragmint deryn stiet.
- Net lette op 'e toan: wa't laitsjend praat, is faak net serieus.
- By de twadde hearbeurt ophâlde mei harkjen om't do tinkst it al te witten.