VWO Latijnse taal en cultuur flashcards
VWO Latijnse taal en cultuur · Build recall with a focused review session.
32 cards. Read the term and the definition here. The deck at the top of this page is optional.
- Ablativus absolutus
- Zelfstandige bijzin met een naamwoord in de ablativus plus participium; het eigen onderwerp staat los van de hoofdzin. Urbe capta betekent 'nadat de stad was ingenomen'.
- Accusativus cum infinitivo
- Constructie bij verba dicendi, sentiendi en declarandi: accusativus als onderwerp van een infinitief. De infinitief geeft relatieve tijd aan ten opzichte van het hoofdwerkwoord.
- Coniunctivus na cum
- Cum met coniunctivus drukt tijd, oorzaak of toegeving uit: toen, omdat, hoewel. Het imperfectum en plusquamperfectum wijzen vaak op een historische vertelling.
- Ut finale en consecutivum
- Ut met coniunctivus betekent 'opdat' (doel) of 'zodat' (gevolg). Het voorafgaande woord en de aard van het hoofdwerkwoord bepalen welke vertaling juist is.
- Functie van een passage
- De rol die een fragment speelt in het betoog of verhaal: inleiding, argument, voorbeeld, tegenwerping of conclusie. Benoem positie en effect op het publiek.
- Ironie herkennen
- Een uiting waarbij de woorden het tegenovergestelde lijken te zeggen van de bedoeling. Signalen zijn overdrijving, retorische vragen en een onverwachte wending na een loftuiting.
- Rede in rede
- Een personage dat binnen het verhaal zelf een toespraak houdt. De verteller en de spreker zijn dan niet dezelfde, wat belangrijk is bij vragen over wie wat beweert.
- Bewijsvoering bij interpretatie
- Een interpretatievraag vraagt om een stelling plus concreet tekstbewijs: een citaat of verwijzing naar een regel, gevolgd door uitleg in eigen woorden.
- Ciceronische periode
- Lange, symmetrisch opgebouwde zin waarin de hoofdzin vaak aan het eind komt. Het uitstellen van het hoofdwerkwoord schept spanning en nadruk.
- Consistente vertaalkeuze
- Een sleutelterm wordt in een vertaling steeds op dezelfde manier weergegeven. Afwijken kan alleen als de context dat eist, en moet dan worden verantwoord.
- Enjambement in poëzie
- Het doorlopen van een zin of woordgroep over het regeleinde heen. Het effect is spanning of nadruk op het eerste woord van de volgende regel.
- Pietas bij Vergilius
- De houding van plichtsbesef tegenover goden, vaderland en familie, belichaamd in Aeneas. Het begrip verschilt van het Nederlandse 'vroomheid' en omvat ook trouw en verantwoordelijkheid.
- Ringcompositie
- Compositiepatroon waarbij motieven in spiegelbeeld terugkeren: A-B-C-B-A. Herkenning helpt bij vragen naar structuur en naar de plaats van een episode.
- Verlies in vertaling
- Bij het omzetten van Latijn naar Nederlands gaan metrum, klankeffecten en woordspel vaak verloren. Benoem concreet wat niet overdraagbaar is en welk effect dat heeft.
- Augusteïsche propaganda
- Literatuur uit de tijd van Augustus die vrede, pietas en imperium benadrukt. Werken als de Aeneis verenigen politieke boodschap met literaire autonomie.
- Intertekstualiteit
- Verwijzingen in een werk naar eerdere literatuur, bijvoorbeeld Vergilius naar Homerus. Zulke verwijzingen geven betekenis aan het latere werk en aan de verhouding tot het voorbeeld.
- Dactylische hexameter
- Versregel van zes voeten, elk een dactylus of spondee. De vijfde voet is vrijwel altijd een dactylus, de zesde een spondee of trochee.
- Elegisch distichon
- Verspaar van hexameter en pentameter. De pentameter heeft een vaste middencesuur en een typisch ritme van twee keer twee halve voeten aan weerszijden.
- Hyperbaton
- Het scheiden van woorden die grammaticaal bij elkaar horen, vaak door plaatsing tussen ander materiaal. In poëzie benadrukt dit de omsloten woorden.
- Coniunctivus irrealis
- Wens of voorwaarde die niet werkelijkheid is of niet werkelijkheid kan worden. Imperfectum duidt op het heden, plusquamperfectum op het verleden.
- Gerundivum
- Verbaal adjectief op -ndus dat verplichting of geschiktheid uitdrukt, bijvoorbeeld delenda Carthago: Carthago moet verwoest worden. Het komt ook als bijvoeglijk naamwoord voor.
- Nominativus cum infinitivo
- Constructie bij passieve verba dicendi en sentiendi: het onderwerp staat in de nominativus, het werkwoord wordt passief en de infinitief volgt, bijvoorbeeld dicitur venisse.
- Actium 31 v.Chr.
- Zeeslag waarin Octavianus Antonius en Cleopatra verslaat. Dit markeert het einde van de burgeroorlogen en de weg naar het principaat van Augustus.
- Maecenas en patronage
- Maecenas was de vertrouweling van Augustus die dichters als Vergilius en Horatius financieel steunde. Patronage beïnvloedde onderwerpen en presentatie van literatuur.
- Imperium en provocatio
- Imperium is de militaire en bestuurlijke bevoegdheid van een magistraat. Provocatio is het recht van een Romeins burger om tegen een doodvonnis in beroep te gaan.
- Hellenistische poëtica
- Literaire opvattingen uit de Griekse wereld, met nadruk op geleerdheid, kleine vormen en verfijning. Catullus en de neoterici namen elementen daarvan over.
- Scriptorium en overlevering
- Kloosterwerkplaats waar handschriften werden gekopieerd. Wat daar niet werd overgeschreven, ging vaak verloren, wat de selectie van bewaarde teksten verklaart.
- Imitatio in het humanisme
- Navolging van klassieke auteurs als leerprincipe in onderwijs en literatuur. Humanisten combineerden navolging met eigen stijl en tekstkritiek op de bronnen.
- Neolatijn
- Latijn geschreven na de klassieke oudheid, onder meer door Erasmus en in de wetenschap. Het diende tot in de achttiende eeuw als gemeenschappelijke taal van geleerden.
- Vergilius bij Dante
- In Dantes Divina Commedia begeleidt Vergilius de dichter door hel en vagevuur. Hij staat voor de klassieke rede en wijsheid die de weg wijst naar openbaring.
- Vaste casus bij utor
- Utor, fruor, fungor, potior en vescor nemen een ablativus. De ablativus geeft aan waarmee iets gebeurt of waarvan men gebruikmaakt, niet het lijdend voorwerp.
- Opus est
- Idioom dat 'nodig zijn' betekent, met ablativus van het benodigde of een genitivus bij een onpersoonlijk gebruik. Het onderwerp is vaak een infinitief of een zaak.