De A3-poster voor de buurtbarbecue die vorig jaar niet gelezen werd
Voor het buurtcentrum ontwerp je een poster voor de jaarlijkse barbecue op zaterdag 21 juni. De poster wordt op A3 gedrukt bij de copyshop en hangt bij de supermarkt, de huisarts en het buurtcentrum. Vorig jaar klaagde de coördinator dat mensen de poster niet lazen: de titel stond in lichtgeel op een witte achtergrond, er waren zes verschillende lettertypes gebruikt, de datum stond onderaan in kleine letters, en de foto van de barbecue was 400 bij 300 pixels en werd over de hele A3 uitvergroot. Ook stond er te veel tekst op: het hele programma van 12.00 tot 20.00 uur met alle tijden en namen.
Je hebt één middag de tijd. Je hebt een eigen foto van de barbecue van 3000 bij 2000 pixels, de vaste huisstijl van het buurtcentrum (twee kleuren: donkerblauw en oranje) en de tekst van vorig jaar. De copyshop levert pas als het bestand 300 dpi op ware grootte is.
1. Noem drie vormgevingsproblemen van de oude poster en leg per probleem uit hoe jij het oplost met de middelen die je hebt.
Read the worked answer
Probleem 1, contrast: lichtgeel op wit is nauwelijks zichtbaar, zeker op een poster achter glas. Ik zet de titel in donkerblauw op wit, of wit op een donkerblauw vlak, en gebruik oranje alleen voor accenten. Zo blijft het binnen de huisstijl en wordt het leesbaar.
Probleem 2, hiërarchie: de datum stond onderaan in kleine letters, terwijl dat de belangrijkste informatie is. Ik zet de titel bovenaan groot, direct daaronder de datum en locatie, en pas daarna de rest. De lezer ziet dan binnen twee seconden wat en wanneer.
Probleem 3, eenheid: zes lettertypes maken het rommelig. Ik gebruik twee lettertypes, één voor de titel en één voor de leestekst, in maximaal drie groottes.
De oude foto los ik apart op met een berekening: A3 is 29,7 bij 42 cm, dus ongeveer 11,7 bij 16,5 inch, en bij 300 dpi is dat ongeveer 3508 bij 4961 pixels. Mijn eigen foto van 3000 bij 2000 pixels is dus te klein voor de hele A3, maar wel genoeg voor een band van ongeveer 25 cm breed. Ik gebruik de foto daarom als strook en niet als achtergrond over het hele vel.
2. De coördinator wil het volledige programma van 12.00 tot 20.00 uur met alle namen op de poster. Wat adviseer je en waarom?
Read the worked answer
Ik adviseer om het volledige programma niet op de poster te zetten. Een poster is geen folder: hij moet op twee tot drie meter afstand in een paar seconden duidelijk maken wat er is en wanneer. Met een volledig programma wordt de tekst zo klein dat niemand hem leest, en dan verdwijnt ook de datum naar de achtergrond. Dat was precies het probleem van vorig jaar.
Op de poster zet ik alleen: wat (buurtbarbecue), wanneer (zaterdag 21 juni), hoe laat het begint, waar (buurtcentrum) en of aanmelden nodig is. Het programma verwijs ik door: een korte regel 'Volledig programma op buurtcentrum.nl/barbecue' en eventueel een QR-code. Zo blijft de poster sterk en krijgt de coördinator toch alle informatie, maar op de plek waar mensen rustig kunnen lezen. Bij het overleg laat ik twee versies zien, met en zonder programma, zodat de coördinator zelf het verschil ziet. Zo voorkom ik discussie zonder dat ik de wens negeer.
3. Hoe controleer je vóór het versturen naar de copyshop of de poster echt leesbaar en drukklaar is? Noem minimaal drie concrete controles.
Read the worked answer
Eerste controle: een testprint op A4, opgehangen op ongeveer twee meter afstand. Als ik dan titel en datum niet direct kan lezen, is de poster te druk of te klein. Tweede controle: de zwart-wittest. Zet de poster tijdelijk in grijstinten; als titel en achtergrond dan wegvallen, is het contrast te laag en moet ik de kleuren aanpassen. Derde controle: de resolutiecheck. Ik controleer in het programma bij 100 procent of de afbeelding minimaal 300 dpi op de gebruikte grootte haalt, en of er geen pixels meer nodig zijn dan mijn foto heeft. Daarnaast controleer ik de rand: minimaal 3 tot 5 mm snijmarge, zodat er bij het snijden geen letters worden afgesneden, en ik zet tekst nooit dichter dan ongeveer 1 cm bij de rand. Ten slotte lees ik alle tekst hardop na op datum, tijd en locatie, en vraag ik één iemand anders ernaar te kijken. Fouten in de datum zie je zelf namelijk snel over het hoofd.