HAVO Muziek flashcards
HAVO Muziek · Build recall with a focused review session.
32 cards. Read the term and the definition here. The deck at the top of this page is optional.
- Basso continuo
- Doorlopende begeleidingspartij in de barok, meestal gespeeld door een akkoordinstrument (klavecimbel of orgel) plus een basinstrument. De bassist speelt de genoteerde lijn, de akkoordspeler vult akkoorden in volgens cijfers.
- Sonatevorm
- Driedelige vorm met expositie (eerste en tweede thema), doorwerking (ontwikkeling van motieven) en reprise (terugkeer van de thema's). Standaard in klassieke eerste delen van sonates en symfonieën.
- Polyfone textuur
- Textuur waarin meerdere zelfstandige melodieën gelijktijdig klinken, elk met een eigen lijn. Bij imitatie nemen de stemmen elkaars motief over. Tegenovergestelde van homofoon, waar één melodie door akkoorden wordt begeleid.
- Gregoriaans
- Eenstemmige, Latijnse kerkzang uit de middeleeuwen met vrij, niet-gemeten ritme. Gezongen door mannenkoor, zonder instrumentale begeleiding. Basis van de westerse kerkmuziek en van latere meerstemmigheid.
- Majeurakkoord
- Akkoord van grondtoon, grote terts en reine kwint, dus 4 + 3 halve tonen. Voorbeeld: C-E-G. Klinkt als grondakkoord in majeur en komt voor op trap I, IV en V in een majeurtoonsoort.
- Mineurakkoord
- Akkoord van grondtoon, kleine terts en reine kwint, dus 3 + 4 halve tonen. Voorbeeld: A-C-E. Klinkt donkerder dan majeur en staat op trap ii, iii en vi in majeur.
- Authentieke cadens
- Afsluiting met de opeenvolging dominant naar grondtoon (V-I). Geeft een sterke, definitieve slotindruk en markeert vaak het einde van een frase, sectie of stuk.
- Plagale cadens
- Afsluiting met de opeenvolging subdominant naar grondtoon (IV-I). Klinkt minder definitief dan de authentieke cadens en wordt vaak gebruikt in kerkelijke en popmuziek.
- Ostinato
- Kort muzikaal patroon dat exact op dezelfde toonhoogte blijft herhalen, meestal in de bas of begeleiding. Verschilt van een sequentie, die het patroon op andere toonhoogtes herhaalt.
- Syncope
- Ritmisch effect waarbij de nadruk tussen de tellen valt, zodat het maataccent wordt doorbroken. Herkenbaar aan een beklemtoonde noot op een onbeklemtoonde tel of tussen tellen.
- Basso ostinato
- Zelfde korte baspatroon dat voortdurend wordt herhaald terwijl de bovenstemmen variëren. Komt veel voor in barokmuziek, bijvoorbeeld in de passacaglia en chaconne.
- Leitmotiv
- Herkenbaar muzikaal thema dat aan een personage, voorwerp of situatie is gekoppeld. Bij elke verschijning wordt het gevarieerd in instrumentatie, tempo of toonsoort. Bekend uit opera en filmmuziek.
- Bluesschema
- Vast akkoordschema van twaalf maten met de volgorde I-IV-I-V-IV-I. Kenmerkend zijn blue notes (verlaagde derde en zevende) en call-and-response tussen zang en instrument.
- Swingfeel
- Uitvoeringswijze waarbij achtsten ongelijk worden gespeeld: de eerste langer, de tweede korter. Kenmerkend voor jazz en blues. Bij een shuffle is de verhouding vaak precies drie tegen twee.
- Backbeat
- Accent op de tweede en vierde tel van een vierkwartsmaat, meestal gespeeld door de snare drum. Kenmerkend voor rock, soul en pop en zorgt voor de typische drive.
- Four-on-the-floor
- Ritmisch patroon waarbij de basdrum op elke tel van de vierkwartsmaat klinkt. Typerend voor disco, house en veel elektronische dansmuziek, met een gelijkmatige dansbare puls.
- Modulatie
- Overgang naar een andere toonsoort binnen een stuk. Vaak naar de dominant of de parallelle mineur. Hoorbaar doordat het stuk even anders klinkt en het slotakkoord afwijkt van het begin.
- Twaalftoontechniek
- Compositietechniek waarbij alle twaalf chromatische tonen in een vaste volgorde (reeks) worden gebruikt voordat een toon terugkeert. Ontwikkeld door Schoenberg; vermijdt een hoorbare grondtoon.
- Programmamuziek
- Instrumentale muziek die een verhaal, landschap of gebeurtenis uitbeeldt, vaak met een toelichting in de titel. Kenmerkend voor de negentiende eeuw, bijvoorbeeld symfonische gedichten.
- Strijkkwartet
- Kamermuziekbezetting van twee violen, alt en cello. Elk instrument heeft een zelfstandige partij, waardoor de textuur vaak polyfoon is. Klassiek genre sinds Haydn en Mozart.
- Concertino en ripieno
- In het barokke concerto grosso is concertino de kleine solistengroep en ripieno het volledige orkest. De wisseling tussen beide groepen vormt het kernprincipe van het stuk.
- Thema en variatie
- Vorm waarbij een muzikaal thema eerst volledig klinkt en daarna in opeenvolgende variaties wordt veranderd in ritme, toonsoort, instrumentatie of textuur. Structuur: A-A'-A''-A'''.
- Rondovorm
- Vorm met een terugkerend hoofdthema afgewisseld met contrasterende delen: A-B-A-C-A. Het refrein (A) keert steeds terug in dezelfde gedaante, de tussenliggende delen verschillen.
- Tessituur
- Het toonhoogtegebied waarin een melodie of stem zich meestal ophoudt. Verschilt van bereik, dat de hoogste en laagste noot aangeeft. Bepaalt of muziek comfortabel zingbaar is.
- Rubato
- Vrij nemen van tempo binnen een frase: iets versnellen en daarna weer vertragen, zonder de grondpuls te verliezen. Middel voor expressie, vooral in romantische muziek.
- Koraal
- Eenstemmig gemeentelied in de volkstaal, gezongen in protestantse kerken. Ontstond in de reformatie en werd later meerstemmig bewerkt, onder anderen door Bach.
- Pizzicato
- Speelwijze waarbij een snaarinstrument wordt getokkeld in plaats van gestreken. Geeft een korte, plukkende klank en wordt vaak gebruikt voor ritmische of speelse effecten.
- Transponeren
- Alle noten van een melodie of akkoord met hetzelfde interval omhoog of omlaag verplaatsen, met aangepaste voortekening. Wordt gebruikt om muziek bij het bereik van een zanger te laten passen.
- Kwantiseerfunctie
- Functie in muzieksoftware die opgenomen noten op een vast ritmisch raster plaatst. Te veel kwantiseren maakt timing mechanisch; gedeeltelijk kwantiseren houdt een menselijke feel.
- Call-and-response
- Muzikale wisselwerking waarbij een zin door een stem of instrument wordt gezongen en daarna door een andere groep of instrument wordt beantwoord. Kenmerkend voor blues, gospel en volksmuziek.
- Partituur lezen
- Systeem van boven naar beneden lezen: eerst sleutel, maatsoort en voortekening, daarna per instrument de noten. Herhalingstekens en coda geven de volgorde van de secties aan.
- Tijdcode in luisteranalyse
- Notatie van minuten en seconden (mm:ss) waarop een muzikaal kenmerk hoorbaar is. Maakt een analyse controleerbaar en laat de lezer dezelfde plek in de opname terugvinden.