Poland Category B Theory Test key terms

Okrągła tablica z czerwoną obwódką lub niebieskim tłem, która zakazuje określonego zachowania, na przykład przekraczania prędkości albo wyprzedzania. Obowiązuje od miejsca ustawienia do odwołania innym znakiem, skrzyżowaniem lub końcem drogi.

Niebieska okrągła tablica narzucająca kierowcy konkretne zachowanie, takie jak minimalna prędkość, kierunek jazdy czy obowiązek ustąpienia. Niestosowanie się do nakazu jest wykroczeniem zagrożonym mandatem i punktami karnymi.

Żółty trójkąt z czerwoną obwódką ustawiony przed miejscem niebezpiecznym, na przykład zakrętem, przejściem dla pieszych lub zwężeniem jezdni. Ostrzega o zagrożeniu, ale sam nie zmienia pierwszeństwa ani nie wprowadza zakazu.

Niebieska lub zielona tablica prostokątna przekazująca kierowcy informacje o drogach, miejscowościach, obiektach i ułatwieniach. Nie nakazuje ani nie zakazuje zachowania, lecz pomaga w orientacji i planowaniu trasy.

Biała linia namalowana wzdłuż jezdni, której nie wolno przekraczać ani najeżdżać kołami. Oddziela kierunki ruchu lub wyznacza krawędź jezdni i jest sygnałem drogowym tak samo wiążącym jak znak pionowy.

Biała linia z przerwami, którą wolno przekraczać, gdy jest to bezpieczne i dozwolone, na przykład przy wyprzedzaniu lub zmianie pasa. Jej kształt i gęstość przerw informują o charakterze oznakowania drogi.

Obowiązek ustalenia, który pojazd lub pieszy ma prawo wjechać na skrzyżowanie lub przejście jako pierwszy. Na skrzyżowaniu bez znaków stosuje się regułę prawej ręki, a pojazd szynowy ma pierwszeństwo przed innymi.

Zasada stosowana na skrzyżowaniu równorzędnym: kierujący ustępuje pierwszeństwa pojazdowi nadjeżdżającemu z prawej strony. Nie dotyczy pojazdów szynowych, które mają pierwszeństwo niezależnie od strony nadjeżdżania.

Skrzyżowanie dróg o tej samej klasie, na którym żaden znak ani sygnał nie wskazuje pierwszeństwa. Obowiązuje na nim reguła prawej ręki, chyba że wjazd odbywa się z drogi podporządkowanej.

Sygnał świetlny ostrzegający o zmianie programu lub o skrzyżowaniu sterowanym nietypowo. Zezwala na wjazd, ale wymaga zachowania szczególnej ostrożności i stosowania się do znaków pionowych oraz zasad pierwszeństwa.

Zestaw sygnałów świetlnych nadawanych w określonej kolejności, który reguluje ruch na skrzyżowaniu, przejściu lub pasie. Sygnały świetlne mają pierwszeństwo przed znakami pionowymi, a kierujący musi zatrzymać się przed linią warunkową.

Obszar oznaczony znakiem, w którym pieszy ma pierwszeństwo przed pojazdem, a prędkość jest ograniczona do 20 km/h. Parkowanie dozwolone jest tylko w wyznaczonych miejscach, a dzieci mogą bawić się na całej szerokości drogi.

Obszar oznaczony znakiem, na którym obowiązują wszystkie przepisy ruchu drogowego, a pieszy nie ma pierwszeństwa przed pojazdem. Wjeżdżający musi ustąpić pierwszeństwa pojazdom już znajdującym się w strefie.

Maksymalna prędkość dozwolona na danym odcinku drogi, wynikająca z przepisów ogólnych lub znaku. W Polsce wynosi 50 km/h w terenie zabudowanym, 90 km/h poza nim i 140 km/h na autostradzie, chyba że znak stanowi inaczej.

Prędkość dostosowana do warunków drogowych, widoczności, natężenia ruchu i stanu nawierzchni, pozwalająca zatrzymać pojazd przed przeszkodą. Może być niższa od dopuszczalnej i kierowca ma obowiązek ją zmniejszyć w razie zagrożenia.

Odległość, jaką pojazd pokonuje od rozpoczęcia hamowania do całkowitego zatrzymania. Rośnie z kwadratem prędkości, więc podwojenie prędkości wydłuża ją około czterokrotnie, zwłaszcza na mokrej nawierzchni.

Czas między spostrzeżeniem zagrożenia a rozpoczęciem działania, wynoszący zwykle od 0,8 do 1,5 sekundy i wydłużający się przy zmęczeniu, alkoholu lub rozproszeniu uwagi. W tym czasie pojazd porusza się bez hamowania.

Obszar wokół pojazdu niewidoczny w lusterkach ani bezpośrednio przez kierującego, szczególnie duży w samochodach ciężarowych i autobusach. Przed zmianą pasa trzeba sprawdzić to miejsce obrotem głowy, aby nie potrącić innego uczestnika ruchu.

Utrata przyczepności kół na skutek warstwy wody między oponą a jezdnią, prowadząca do poślizgu i utraty sterowności. Zapobiega jej zmniejszenie prędkości oraz opony o odpowiednim bieżniku i ciśnieniu.

Zachowanie pojazdu, w którym przednie koła tracą przyczepność i samochód jedzie szerzej, niż wynika to ze skrętu kół. Kierowca powinien wtedy zmniejszyć prędkość i łagodnie skorygować tor jazdy, unikając gwałtownego hamowania.

Zachowanie pojazdu, w którym tylna oś traci przyczepność i samochód obraca się wokół osi pionowej bardziej niż wynika to ze skrętu kół. Wymaga szybkiej, łagodnej korekty kierownicą i unikania gwałtownego dodawania gazu.

Elektroniczny układ stabilizacji toru jazdy, który wykrywa poślizg i przyhamowuje poszczególne koła, aby utrzymać pojazd na zamierzonym torze. Wspiera kierowcę, ale nie zastępuje dostosowania prędkości do warunków.

Układ zapobiegający blokowaniu kół podczas hamowania, który utrzymuje ich obrót i pozwala zachować sterowność. Na mokrej lub śliskiej nawierzchni skraca drogę hamowania i umożliwia omijanie przeszkody.

Wysokość rzeźby opony mierzona w rowkach, która odprowadza wodę i zapewnia przyczepność. W Polsce minimalna dopuszczalna głębokość wynosi 1,6 mm, ale zaleca się wymianę opony przy 3-4 mm.

Wartość ciśnienia powietrza w oponie zalecana przez producenta pojazdu, podana zwykle na naklejce w drzwiach lub w instrukcji. Zbyt niskie ciśnienie zwiększa zużycie paliwa, wydłuża drogę hamowania i przyspiesza zużycie opony.

Światła przednie o ograniczonym zasięgu, które oświetlają drogę bez oślepiania innych kierowców. W Polsce obowiązkowe przez całą dobę, także w dzień, niezależnie od warunków atmosferycznych.

Światła przednie o dużym zasięgu i jasności, używane poza terenem zabudowanym, gdy nie ma ryzyka oślepienia innych. Należy ich używać tylko wtedy, gdy droga jest wolna od ruchu nadjeżdżającego i poprzedzającego.

Chwilowa utrata widoczności wywołana zbyt jasnym światłem, na przykład drogowym lub przeciwmgłowym tylnym w warunkach dobrej widoczności. Powoduje niebezpieczną utratę orientacji, dlatego światła trzeba przełączać i wyłączać zgodnie z przepisami.

Zestaw czynności podejmowanych przez świadka zdarzenia przed przybyciem służb ratowniczych, obejmujący zabezpieczenie miejsca, wezwanie pomocy i podstawowe czynności resuscytacyjne. Udzielenie pomocy jest obowiązkiem prawnym, a jego zaniechanie podlega karze.

Zestaw uciśnięć klatki piersiowej i oddechów ratowniczych przywracających krążenie i oddychanie u osoby nieprzytomnej. U dorosłych stosuje się rytm 30 uciśnięć na 2 oddechy, a uciśnięcia wykonuje się na głębokość 5-6 cm.

Ułożenie nieprzytomnej osoby oddychającej na boku, które zapobiega zapadaniu języka i zachłyśnięciu. Stosuje się ją u poszkodowanych z oddechem, po upewnieniu się, że nie ma urazu kręgosłupa wymagającego unieruchomienia.

Bezpłatny numer telefonu łączący ze służbami ratowniczymi w całej Unii Europejskiej. Dzwoniąc, należy podać miejsce zdarzenia, liczbę poszkodowanych, rodzaj obrażeń i swoje dane, a następnie nie rozłączać się bez polecenia dyspozytora.

Prawny nakaz niesienia pomocy osobie w stanie zagrożenia życia lub zdrowia, wynikający z Kodeksu karnego. Nieudzielenie pomocy, gdy było to możliwe bez narażania siebie, podlega karze pozbawienia wolności do trzech lat.

Dokument uprawniający do kierowania pojazdem samochodowym o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 tony, z wyjątkiem autobusu, oraz zespołem pojazdów o masie do 4,25 tony. Wydawane po zdaniu egzaminu teoretycznego i praktycznego oraz spełnieniu wymagań wieku i zdrowia.

Dwulatek po uzyskaniu prawa jazdy, w którym młody kierowca podlega dodatkowym ograniczeniom, na przykład zakazowi przekraczania prędkości 50 km/h w terenie zabudowanym i pracy zarobkowej za kierownicą. Naruszenie przepisów może wydłużyć ten okres.

System ewidencji naruszeń przepisów ruchu drogowego, w którym kierowca otrzymuje punkty za popełnione wykroczenia. Przekroczenie limitu 24 punktów powoduje utratę uprawnień i konieczność ponownego zdania egzaminu.

Kara pieniężna nakładana przez policję lub straż miejską za wykroczenie drogowe, taka jak przekroczenie prędkości czy nieustąpienie pierwszeństwa. Wysokość mandatu zależy od rodzaju naruszenia i może być połączona z punktami karnymi.

Styl prowadzenia pojazdu ograniczający zużycie paliwa i emisję spalin poprzez płynną jazdę, wczesną zmianę biegów i przewidywanie sytuacji na drodze. Zmniejsza koszty eksploatacji i hałas, a także poprawia bezpieczeństwo dzięki łagodniejszym manewrom.

Technika zwalniania polegająca na zdjęciu nogi z gazu i pozostawieniu włączonego biegu, dzięki czemu opór silnika ogranicza prędkość bez zużycia paliwa. W nowoczesnych pojazdach odcięcie dopływu paliwa następuje przy hamowaniu silnikiem.