Technika jazdy i przewidywanie zagrożeń dużym pojazdem
Ta dziedzina bada, czy kierowca rozumie dynamikę autobusu, ograniczenia widoczności i typowe zagrożenia związane z przewozem pasażerów.
Masa, hamowanie i zakręty
Autobus ma dużą masę, więc droga hamowania rośnie z kwadratem prędkości i jest dłuższa niż samochodu osobowego. Na długich zjazdach trzeba używać hamulca silnikowego lub retardera, a nie tylko hamulca nożnego, aby nie doprowadzić do przegrzania. Należy hamować wcześnie i płynnie, bo gwałtowne manewry przewracają stojących pasażerów. Przy skręcie tył autobusu zatacza szerszy łuk (zwis tylny), więc koła tylne mogą najechać na krawężnik lub potrącić pieszego.
Martwe pola i przystanki
Po prawej stronie autobusu martwe pole jest szczególnie duże. Kierowca korzysta z lusterek, kamer i obrotu głowy, zwłaszcza przed skrętem w prawo. Na przystanku podjeżdża powoli, zatrzymuje się blisko krawężnika i otwiera drzwi dopiero po całkowitym zatrzymaniu. Obserwuje pasażerów wysiadających i wsiadających, rowerzystów jadących wzdłuż autobusu oraz pieszych przechodzących przed pojazdem.
Przykład: Autobus skręca w prawo, a po jego prawej stronie jedzie rowerzysta. Kierowca nie widzi go w lusterku. Prawidłowo zwalnia, zatrzymuje się przed skrętem, sprawdza martwe pole i przepuszcza rowerzystę, dopiero potem skręca szerzej, bez cinania zakrętu.
Pułapki: poleganie wyłącznie na lusterkach; późne hamowanie; ignorowanie zwisu tylnego; otwieranie drzwi w trakcie toczenia; zbyt bliska jazda za pojazdem przednim.