Rzeczoznawca Budowlany (PIIB) key terms

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. regulująca proces budowlany, w tym obowiązki uczestników, postępowanie przed organami administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego oraz odpowiedzialność zawodową.

Decyzja administracyjna zezwalająca na rozpoczęcie i prowadzenie robót budowlanych zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym, wydawana przez starostę lub prezydenta miasta na prawach powiatu.

Dokumentacja techniczna składająca się z projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, stanowiąca podstawę wydania pozwolenia na budowę i realizacji inwestycji.

Część projektu budowlanego przedstawiająca usytuowanie obiektów, układ komunikacyjny, przyłącza i uzbrojenie terenu oraz inne elementy zagospodarowania działki lub terenu inwestycji.

Akt prawa miejscowego uchwalany przez radę gminy, określający przeznaczenie terenu, zasady zabudowy i zagospodarowania oraz parametry urbanistyczne działek budowlanych.

Decyzja administracyjna ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w tym parametry nowej zabudowy i jej relacje z otoczeniem.

Urzędowy dokument przebiegu robót budowlanych oraz zdarzeń i okoliczności zachodzących w toku wykonywania robót, w którym wpisów dokonują kierownik budowy, inspektor nadzoru i inne uprawnione osoby.

Osoba posiadająca odpowiednie uprawnienia budowlane, która kieruje budową lub robotami budowlanymi, reprezentuje inwestora na placu budowy i odpowiada za zgodność realizacji z projektem i przepisami.

Osoba z uprawnieniami budowlanymi, wyznaczona przez inwestora do sprawowania nadzoru nad zgodnością wykonania robót z projektem, specyfikacjami technicznymi i przepisami, kontrolująca jakość i odbiory.

Zbiór funkcji, których wykonywanie wymaga posiadania odpowiednich uprawnień budowlanych i przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego, obejmujący m.in. projektowanie, kierowanie budową i nadzór inwestorski.

Potwierdzone decyzją właściwego organu samorządu zawodowego prawo do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie w określonej specjalności i zakresie.

Osoba posiadająca uprawnienia budowlane i wpis na listę rzeczoznawców prowadzoną przez właściwą izbę, uprawniona do sporządzania ekspertyz technicznych, opiniowania i oceny stanu technicznego obiektów.

Opracowanie rzeczoznawcy zawierające analizę stanu technicznego obiektu lub jego części, przyczyny uszkodzeń, ocenę bezpieczeństwa oraz wnioski i zalecenia dotyczące dalszego użytkowania lub naprawy.

Dokument przedstawiający stanowisko rzeczoznawcy w określonej kwestii technicznej, oparty na analizie dokumentacji, oględzinach i obliczeniach, często mniej rozbudowany niż ekspertyza.

Zdarzenie polegające na niezamierzonym zawaleniu się obiektu budowlanego lub jego części, zniszczeniu konstrukcji albo jej elementów, stwarzające zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi lub mienia.

Zespół cech określających zdolność obiektu do bezpiecznego użytkowania, oceniany na podstawie nośności, trwałości, zużycia, uszkodzeń i zgodności z wymaganiami technicznymi.

Metoda ustalania przewidywanych lub poniesionych kosztów robót na podstawie przedmiaru, jednostkowych nakładów rzeczowych, cen czynników produkcji i stawek narzutów.

Opracowanie zawierające zestawienie ilości robót w podziale na asortymenty, obliczone na podstawie dokumentacji projektowej i zasad pomiaru, stanowiące podstawę kosztorysu.

Ustalona wartość zużycia materiałów, pracy sprzętu i robocizny na jednostkę przedmiarową roboty, wykorzystywana do kalkulacji kosztów bezpośrednich w kosztorysowaniu.

Proces określania wartości rynkowej lub innej wartości nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, z użyciem podejść porównawczego, dochodowego lub kosztowego, zgodnie z przepisami.

Szacunkowa kwota, jaką nabywca byłby skłonny zapłacić za nieruchomość w warunkach rynkowych, przy założeniu transakcji między niezależnymi stronami i odpowiednim czasie ekspozycji.

Osoba posiadająca uprawnienia zawodowe w zakresie szacowania nieruchomości, wpisana na listę centralną, sporządzająca operaty szacunkowe i wyceny dla celów prawnych i gospodarczych.

Dokument sporządzany przez rzeczoznawcę majątkowego, zawierający opis nieruchomości, analizę rynku, zastosowane podejście i metody oraz uzasadnienie wartości.

Zespół elementów budynku lub obiektu przenoszących obciążenia stałe i zmienne na fundamenty, zapewniający stateczność i bezpieczeństwo użytkowania.

Oddziaływanie sił lub innych czynników na konstrukcję, klasyfikowane jako stałe, zmienne i wyjątkowe, uwzględniane w obliczeniach statycznych i wymiarowaniu elementów.

Warunek, którego przekroczenie oznacza utratę zdolności konstrukcji do przenoszenia obciążeń, prowadzącą do zniszczenia lub utraty stateczności; sprawdzany w obliczeniach bezpieczeństwa.

Systemy techniczne budynku, takie jak wodociągowe, kanalizacyjne, grzewcze, wentylacyjne, elektryczne i gazowe, zapewniające warunki użytkowe i bezpieczeństwo eksploatacji.

Sposób wykonania robót określający kolejność, metody, maszyny i środki oraz organizację procesów budowlanych, dostosowany do rodzaju obiektu i warunków realizacji.

Zbiór zasad postępowania obowiązujących członków samorządu zawodowego, określający obowiązki wobec klientów, społeczeństwa i zawodu, w tym rzetelność, bezstronność i tajemnicę zawodową.

Odpowiedzialność osoby wykonującej samodzielne funkcje techniczne w budownictwie za naruszenie obowiązków zawodowych, skutkująca karami dyscyplinarnymi orzekanymi przez sądy dyscyplinarne izb.

Zbiór rozstrzygnięć sądów administracyjnych i powszechnych oraz organów nadzoru, które kształtują wykładnię przepisów prawa budowlanego i są wykorzystywane w opiniowaniu i ekspertyzach.

Działania sprawdzające zgodność wykonanych robót z projektem, specyfikacjami technicznymi i normami, obejmujące badania materiałów, pomiary i odbiory częściowe oraz końcowe.

Zbiór dokumentów obejmujący projekt budowlany z naniesionymi zmianami, dziennik budowy, protokoły odbiorów i inne dokumenty potwierdzające wykonanie obiektu zgodnie z pozwoleniem.

Czynność polegająca na sprawdzeniu i potwierdzeniu przez uprawnione osoby zgodności wykonanych robót z dokumentacją i warunkami umowy, będąca podstawą rozliczenia i przekazania do użytkowania.

Metoda oceny przedsięwzięcia budowlanego polegająca na porównaniu nakładów inwestycyjnych i kosztów eksploatacji z przewidywanymi korzyściami, stosowana w uzasadnianiu wyboru wariantu.

Stopień utraty wartości lub sprawności obiektu wynikający z upływu czasu, eksploatacji i oddziaływań środowiska, oceniany w ekspertyzach i wycenach nieruchomości.