Psikologji, pedagogji dhe vlerësim i të nxënit
Të mësuarit dhe zhvillimi
Provimi kërkon njohje të teorive kryesore dhe, mbi të gjitha, të zbatimit të tyre. Nga Piaget: asimilimi, akomodimi, fazat e zhvillimit kognitiv dhe ideja se fëmija ndërton kuptimin përmes veprimit me objektet. Nga Vygotsky: zona e zhvillimit të afërt, skela dhe ndërmjetësimi social - mësimi paraprin zhvillimin kur ofrohet mbështetje e përkohshme dhe e hequr gradualisht. Shtoni motivimin (i brendshëm dhe i jashtëm, vetëefikasiteti, nevoja për kompetencë, autonomi dhe lidhje), kujtesën e punës dhe ngarkesën njohëse, si dhe parimet e konstruktivizmit.
Vlerësimi
Dalloni qartë vlerësimin diagnostik (para), formativ (gjatë, për të mësuar) dhe sumativ (në fund, i të nxënit). Vlerësimi me kritere krahason nxënësin me kriterin e paracaktuar; ai me normë e krahason me bashkëmoshën. Rubrika e bën kriterin të dukshëm, ndërsa feedback-u efektiv përshkruan çfarë është bërë mirë, çfarë duhet ndryshuar dhe si.
Gracka klasike
Validiteti dhe besueshmëria ngatërrohen shpesh: besueshmëria është qëndrueshmëria e matjes, validiteti është nëse matja përfaqëson vërtet atë që duhet matur; një test mund të jetë i besueshëm dhe i pavlefshëm. Formativi nuk do të thotë «pa notë» - mund të ketë notë, por funksioni i tij është përmirësimi. Në taksonominë e Bloom-it, «të shpjegojë me fjalët e veta» është kuptim, jo zbatim; zbatimi kërkon përdorim në një situatë konkrete.
Rregull praktik
Për validitetin përdorni shembullin e peshores: ajo jep të njëjtin numër sa herë hipni (e besueshme), por nëse numri është sistematikisht tre kilogramë më shumë, peshorja është e pavlefshme. Njësoj, një provim i qëndrueshëm që mat vetëm memorizimin nuk është valid për një objektiv zbatimi.