FSMA Verzekeringsdistributie key terms

Het aanbieden, adviseren over of afsluiten van verzekeringsovereenkomsten, ook via websites of vergelijkingssites, voor zover dit beroepsmatig en tegen vergoeding gebeurt.

Een natuurlijke of rechtspersoon die beroepsmatig verzekeringen distribueert voor rekening van een verzekeraar of als zelfstandig bemiddelaar, zonder zelf het verzekeringsrisico te dragen.

De toelating van de FSMA die een tussenpersoon nodig heeft om beroepsmatig verzekeringen te mogen distribueren in België, na bewijs van betrouwbaarheid en vakbekwaamheid.

Het openbare register waarin de Autoriteit voor Financiële Diensten en Markten alle vergunde verzekeringstussenpersonen en hun hoedanigheid vermeldt, zodat het publiek kan controleren met wie men zaken doet.

De Belgische Autoriteit voor Financiële Diensten en Markten, die toezicht houdt op verzekeringsdistributie, consumentenbescherming bij financiële producten en de naleving van gedragsregels.

Het toezicht van de FSMA op de manier waarop distributeurs klanten behandelen: correcte informatie, passend advies, transparante kosten en eerlijke commercialisering van verzekeringsproducten.

De vereiste kennis en ervaring op het gebied van verzekeringen, wetgeving en ethiek die een tussenpersoon moet aantonen en permanent moet onderhouden via opleiding.

De verplichting voor tussenpersonen om na de initiële toelating regelmatig bij te scholen, zodat hun kennis over producten, regelgeving en klantbehoeften actueel blijft.

De voorwaarde dat een tussenpersoon geen relevante strafrechtelijke veroordelingen of tuchtsancties heeft die het vertrouwen in een correcte uitoefening van het beroep aantasten.

De bevoegdheid van een tussenpersoon om namens een verzekeraar overeenkomsten te sluiten, premies te innen of schadegevallen te beheren, binnen de grenzen van de hem verleende opdracht.

Een tussenpersoon die voor rekening en onder verantwoordelijkheid van een andere tussenpersoon verzekeringen distribueert en daarbij optreedt binnen het netwerk van die hoofdtussenpersoon.

Een zelfstandige tussenpersoon die onafhankelijk van verzekeraars optreedt, meerdere aanbieders vergelijkt en de klant adviseert op basis van een objectieve analyse van de markt.

Een tussenpersoon die doorgaans voor één of enkele verzekeraars werkt en producten van die aanbieders aanbiedt, waarbij de aard van de band met de verzekeraar duidelijk moet zijn.

Advies dat tot stand komt op basis van een voldoende breed aanbod van verzekeringsproducten, zonder dat de tussenpersoon uitsluitend is gebonden aan de producten van één verzekeraar.

Een situatie waarin het eigen belang van de tussenpersoon, bijvoorbeeld een hogere commissie, het belang van de klant kan beïnvloeden en daarom moet worden vermeden of transparant gemaakt.

De vergoeding die een tussenpersoon van een verzekeraar ontvangt voor het aanbrengen of beheren van een verzekeringsovereenkomst, en die aan de klant moet worden meegedeeld.

De verplichting om vóór de totstandkoming van de overeenkomst duidelijk te maken welke kosten en vergoedingen de klant betaalt en hoe de tussenpersoon wordt beloond.

De wettelijke verplichting om de klant tijdig, begrijpelijk en volledig te informeren over de distributeur, het product, de kosten en de rechten van de klant.

Alle gegevens die de klant moet ontvangen voordat hij een verzekeringsovereenkomst sluit, waaronder de identiteit van de distributeur, de aard van het advies en de essentiële kenmerken van het product.

Het gestandaardiseerde informatiedocument van maximaal drie pagina's dat de belangrijkste kenmerken, risico's en kosten van een verzekeringsproduct op een eenvoudige manier samenvat

Het onderzoek waarbij de distributeur de behoeften en situatie van de klant afstemt op het aanbevolen product, zodat het advies daadwerkelijk bij die klant past.

Het gestructureerde gesprek waarin de tussenpersoon de verzekeringsbehoeften, financiële situatie en doelstellingen van de klant in kaart brengt als basis voor elk advies.

Een overzicht van de relevante kenmerken van de klant, zoals leeftijd, gezinssituatie, inkomen en risicobereidheid, dat de distributeur gebruikt om een passend product te selecteren.

De schriftelijke of duurzame vastlegging van het advies waarin de distributeur motiveert waarom het aanbevolen product aansluit bij de behoeften en het profiel van de klant.

Het onderscheid tussen een persoonlijke aanbeveling die op een behoeftenanalyse berust en een loutere verkooptransactie waarbij de klant zelf een product kiest zonder advies.

Een overzicht dat de klant inzicht geeft in de premie, bijkomende kosten en de vergoeding van de distributeur, zodat de totale prijs van het product transparant wordt.

Een misleidende, agressieve of anderszins oneerlijke commerciële gedraging bij de verkoop van verzekeringen die het keuzegedrag van de consument verstoort en verboden is.

Reclame die door onjuiste of onvolledige informatie, of door verwarring te scheppen, de consument kan misleiden over de aard, kenmerken of voordelen van een verzekeringsproduct.

Het geheel van wettelijke waarborgen dat de verzekeringsnemer als zwakkere partij beschermt tegen onduidelijke voorwaarden, oneerlijke praktijken en onvoldoende informatie.

De verplichte procedure waarmee een tussenpersoon klachten van klanten registreert, onderzoekt en binnen een redelijke termijn beantwoordt, met doorverwijzing naar de Ombudsman indien nodig.

De onafhankelijke instantie waarbij consumenten terechtkunnen met geschillen over verzekeringen nadat zij eerst de betrokken tussenpersoon of verzekeraar hebben aangesproken.

Een medium zoals papier of een opgeslagen elektronisch bestand waarmee de klant informatie kan bewaren en later ongewijzigd kan raadplegen, bijvoorbeeld voor het adviesverslag.

Het beginsel dat de distributeur de identiteit, situatie en behoeften van de klant leert kennen voordat hij een product aanbiedt of advies verstrekt.

Het proces waarbij verzekeraars en distributeurs producten ontwerpen, goedkeuren en opvolgen zodat ze aansluiten bij de doelgroep en geen schade berokkenen aan klanten.

De groep klanten voor wie een verzekeringsproduct is ontworpen, met kenmerken en behoeften die de distributeur helpen beoordelen of het product passend is.

Het risico dat verzekeringsdistributie wordt gebruikt om illegale gelden te verbergen of te verplaatsen, wat cliëntenonderzoek en meldingsplichten met zich meebrengt.

De maatregelen die de FSMA kan opleggen bij overtredingen, zoals waarschuwingen, dwangsommen, schorsing of intrekking van de vergunning en geldboetes.

Het aanbieden van verzekeringen in België door een distributeur die in een andere lidstaat is toegelaten, met kennisgeving aan de FSMA en naleving van de Belgische gedragsregels.