Ellinomatheia B2 cheat sheet

Σε ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής, ο σωστός απαντών συνήθως παραφράζει το κείμενο· απαντήσεις που αντιγράφουν λέξεις αυτούσιες είναι συχνά παγίδες.

Οι λέξεις-δείκτες αντίθεσης (όμως, ωστόσο, αντιθέτως, παρόλα αυτά) σηματοδοτούν αλλαγή θέσης· η κύρια ιδέα βρίσκεται συχνά μετά από αυτές.

Οι λέξεις-δείκτες αιτίας-αποτελέσματος (επειδή, διότι, γι' αυτό, ως εκ τούτου, συνεπώς) συνδέουν αιτία με συνέπεια· αναζητήστε το ζητούμενο σε αυτή τη σχέση.

Σε κείμενα με πολλούς συγγραφείς ή απόψεις, κάθε άποψη αντιστοιχεί σε συγκεκριμένο πρόσωπο· αντιστοιχίστε όνομα-θέση πριν απαντήσετε.

Ο τίτλος και ο υπότιτλος προϊδεάζουν για το θέμα· διαβάστε τους πρώτους για να ενεργοποιήσετε το κατάλληλο λεξιλόγιο.

Η ερώτηση 'Ποιος είναι ο σκοπός του κειμένου;' ζητά είδος κειμένου (ενημέρωση, πειθώ, οδηγίες, διαφήμιση), όχι λεπτομέρεια.

Σε κείμενα με στατιστικά ή αριθμούς, ελέγξτε αν η ερώτηση ζητά απόλυτο μέγεθος, ποσοστό ή σύγκριση· οι μονάδες αλλάζουν την απάντηση.

Όταν ζητείται η σημασία άγνωστης λέξης, χρησιμοποιήστε τα συμφραζόμενα και τη θέση της πρότασης· η σωστή επιλογή ταιριάζει γραμματικά και νοηματικά.

Ρήματα σε -ίζω που δηλώνουν ενέργεια σχηματίζουν ουσιαστικό σε -ιση/-ηση: οργανώνω → οργάνωση, καθαρίζω → καθάρισμα (-ισμα) ανάλογα με το θέμα.

Υποτακτική έγκλιση μετά από να: το ρήμα μπαίνει σε τύπο που συμφωνεί με το υποκείμενο (να πάω, να πάμε, να πάνε), όχι σε οριστική.

Το θα + υποτακτική δηλώνει μέλλοντας ή πιθανότητα· το θα + παρατατικός δηλώνει υποθετικό παρόν/μέλλον (θα πήγαινα).

Παθητική φωνή: -ομαι/-ιέμαι/-ούμαι ανάλογα με το ρήμα· ο ποιητικός παράγοντας εκφράζεται με από + αιτιατική.

Αόριστος vs παρατατικός: αόριστος = ολοκληρωμένη πράξη σε συγκεκριμένο χρόνο· παρατατικός = διάρκεια ή επανάληψη στο παρελθόν.

Επίθετα σε -ος, -η, -ο κλίνονται κατά γένος, αριθμό και πτώση· προσέξτε την αιτιατική πληθυντικού αρσενικού/θηλυκού σε -ους/-ες.

Αντωνυμίες: προσωπικές σε αδύνατο τύπο (με, σε, τον, την, το, μας, σας, τους) τοποθετούνται πριν από το ρήμα ή μετά από προστακτική.

Προθέσεις που ζητούν συγκεκριμένη πτώση: σε + αιτιατική, από + αιτιατική, με + αιτιατική, για + αιτιατική, κατά + γενική σε ορισμένες φράσεις.

Πριν ακούσετε, διαβάστε τις ερωτήσεις· υπογραμμίστε λέξεις-κλειδιά για να ξέρετε τι να ακούσετε (ονόματα, αριθμούς, τόπους, ώρες).

Οι διορθώσεις στην ομιλία ('όχι, συγγνώμη, εννοώ…') σημαίνουν ότι η πρώτη πληροφορία ακυρώνεται· κρατήστε τη δεύτερη.

Οι αριθμοί που ακούγονται συχνά παγιδεύουν: χιλιάδες (χίλια), δεκαδικά (κόμμα), ημερομηνίες (τρεις του μηνός) και ώρες (τρεις και μισή).

Ο τόνος και η έμφαση δείχνουν στάση ομιλητή (έκπληξη, δισταγμό, συμφωνία)· αντιστοιχίστε τον τόνο με το ζητούμενο συναίσθημα.

Σε διαλόγους, η ερώτηση 'Τι θα κάνει ο ομιλητής μετά;' απαντάται από ρήματα πρόθεσης (θα πάω, σκοπεύω, σκέφτομαι να) που ακολουθούν.

Οι λέξεις που δηλώνουν αντίθεση (αλλά, όμως, από την άλλη) αλλάζουν την κατεύθυνση της απάντησης· μην σταματάτε στην πρώτη πληροφορία.

Σε ανακοινώσεις, προσέξτε τις προϋποθέσεις (αν, εφόσον, σε περίπτωση που) γιατί καθορίζουν αν ισχύει η πληροφορία.

Κρατήστε σημειώσεις με συντομογραφίες· η δεύτερη ακρόαση χρησιμεύει για επιβεβαίωση, όχι για πρώτη επαφή με το κείμενο.

Η έκθεση (δοκίμιο) απαιτεί δομή: πρόλογος με θέση, κύριο μέρος με 2-3 επιχειρήματα και παραδείγματα, επίλογος με ανακεφαλαίωση.

Οι συνδετικές λέξεις οργανώνουν το κείμενο: πρώτον/δεύτερον, επιπλέον, ωστόσο, επομένως, συμπερασματικά· μία ανά παράγραφο αρκεί.

Το ηλεκτρονικό μήνυμα (email) έχει σταθερή δομή: χαιρετισμός, εισαγωγή σκοπού, ανάπτυξη, κλείσιμο με ευχαριστία και υπογραφή.

Η επιστολή σε επίσημο ύφος χρησιμοποιεί πληθυντικό ευγενείας (Εσείς, σας παρακαλώ) και αποφεύγει αργκό και συντομογραφίες.

Η έκταση της απάντησης πρέπει να καλύπτει όλα τα ζητούμενα σημεία· ένα σημείο που λείπει κοστίζει περισσότερο από μια γραμματική ατέλεια.

Η παράγραφος αναπτύσσει μία ιδέα· η θεματική πρόταση στην αρχή της παραγράφου δηλώνει το θέμα της.

Σε αφήγηση, χρησιμοποιήστε χρονικούς δείκτες (αρχικά, στη συνέχεια, τελικά) και συνεπή χρόνο (αόριστος για γεγονότα, παρατατικός για σκηνικό).

Ο έλεγχος μετά τη γραφή περιλαμβάνει: συμφωνία υποκειμένου-ρήματος, ορθογραφία καταλήξεων, σωστή χρήση άρθρων και προθέσεων.

Η περιγραφή εικόνας ακολουθεί σειρά: τι βλέπω συνολικά, πρόσωπα και ενέργειες, λεπτομέρειες, υπόθεση για το τι συμβαίνει.

Σε διάλογο με εξεταστή, απαντήστε στην ερώτηση και προσθέστε μία αιτιολόγηση ή παράδειγμα· μονολεκτικές απαντήσεις δεν αρκούν.

Οι εκφράσεις γνώμης (κατά τη γνώμη μου, πιστεύω ότι, από την πλευρά μου) εισάγουν θέση· οι εκφράσεις συμφωνίας/διαφωνίας (συμφωνώ, διαφωνώ, έχεις δίκιο) τη διαχειρίζονται.

Όταν δεν ξέρετε λέξη, περιφράξτε την: 'είναι ένα μέσο που χρησιμοποιείται για…' αντί να σταματήσετε.

Η σωστή προφορά των καταλήξεων και των τόνων επηρεάζει την κατανόηση· προσέξτε τις λέξεις με διαφορετική σημασία ανάλογα με τον τόνο (π.χ. γέρος/γερός).

Σε ρόλο παιχνιδιού (π.χ. πελάτης-υπάλληλος), χρησιμοποιήστε τύπους ευγενείας και ερωτήσεις που ταιριάζουν στον ρόλο.

Η ροή βελτιώνεται με σύντομες προτάσεις και συνδετικά (και, αλλά, επειδή, οπότε)· αποφύγετε μεγάλες περιόδους με πολλές δευτερεύουσες.

Σε σύγκριση ή επιχειρηματολογία, δώστε δύο πλευρές και καταλήξτε σε θέση· η δομή 'αφενός… αφετέρου… επομένως' βοηθά.