Ellinomatheia B2 key terms

Το βασικό μήνυμα που θέλει να μεταδώσει ένα κείμενο ή ομιλητής, ανεξάρτητα από τις λεπτομέρειες. Στις εξετάσεις ζητείται συχνά να το ξεχωρίσεις από δευτερεύουσες πληροφορίες.

Το ευρύ ζήτημα γύρω από το οποίο περιστρέφεται ένα κείμενο, π.χ. περιβάλλον ή εργασία. Διαφέρει από το κύριο νόημα, γιατί δηλώνει απλώς την περιοχή του περιεχομένου.

Ο λόγος για τον οποίο γράφτηκε ένα κείμενο, όπως ενημέρωση, πειθώ, διαφήμιση ή ψυχαγωγία. Αναγνωρίζεται από το ύφος, το λεξιλόγιο και τη δομή.

Συγκεκριμένη πληροφορία μέσα σε ένα κείμενο, όπως όνομα, ημερομηνία, τιμή ή τόπος. Οι ερωτήσεις κατανόησης ζητούν συχνά να εντοπίσεις μια τέτοια πληροφορία.

Πληροφορία που δεν δηλώνεται ρητά αλλά προκύπτει λογικά από όσα λέει το κείμενο. Απαιτεί συνδυασμό στοιχείων και όχι απλή αντιγραφή φράσης.

Έμμεσο νόημα που υπονοείται χωρίς να λέγεται καθαρά, συχνά μέσα από τόνο, επιλογή λέξεων ή χιούμορ. Η κατανόησή του δείχνει προχωρημένη γλωσσική ικανότητα.

Ο τρόπος γραφής ή ομιλίας, επίσημος, ουδέτερος ή ανεπίσημος, που δείχνει σε ποιον απευθύνεται το κείμενο. Επηρεάζει την επιλογή λέξεων και τη σύνταξη.

Τρόπος έκφρασης κατάλληλος για δημόσια ή επαγγελματικά κείμενα, με πλήρεις προτάσεις, τυπικούς χαιρετισμούς και αποφυγή αργκό. Χρησιμοποιείται σε επιστολές προς υπηρεσίες.

Χαλαρή γλώσσα που ταιριάζει σε φίλους και γνωστούς, με συντομεύσεις, καθημερινές λέξεις και άμεσο τόνο. Δεν ενδείκνυται για επίσημη αλληλογραφία.

Σύντομη φράση πάνω από ένα κείμενο που δηλώνει το θέμα του και βοηθά τον αναγνώστη να προβλέψει το περιεχόμενο. Συχνά περιέχει τη βασική λέξη-κλειδί.

Δευτερεύων τίτλος που χωρίζει ή οργανώνει ένα μεγαλύτερο κείμενο σε ενότητες. Διευκολύνει τον γρήγορο εντοπισμό πληροφοριών.

Ενότητα κειμένου που αναπτύσσει μία κεντρική ιδέα και χωρίζεται από τις επόμενες με αλλαγή γραμμής. Συνήθως ξεκινά με θεματική πρόταση.

Η πρόταση που δηλώνει την κύρια ιδέα μιας παραγράφου και συνήθως βρίσκεται στην αρχή της. Οι υπόλοιπες προτάσεις την εξηγούν ή τη στηρίζουν.

Λέξη με σημασία ίδια ή πολύ κοντινή με άλλη, π.χ. «γρήγορος» και «ταχύς». Στις εξετάσεις ζητείται συχνά να βρεις συνώνυμο μέσα στο κείμενο.

Λέξη με αντίθετη σημασία από άλλη, π.χ. «ψηλός» και «κοντός». Η αναγνώρισή του βοηθά στην κατανόηση αντιθέσεων μέσα σε ένα κείμενο.

Το νόημα που αποκτά μια λέξη σε συγκεκριμένο περιβάλλον, το οποίο μπορεί να αλλάζει ανάλογα με τα συμφραζόμενα. Η σωστή επιλογή εξαρτάται από την πρόταση.

Οι λέξεις και οι προτάσεις γύρω από μια λέξη που βοηθούν να καταλάβεις το νόημά της. Ακόμη και άγνωστη λέξη μπορεί να ερμηνευτεί από τα συμφραζόμενα.

Λέξη που σχηματίζεται από άλλη με πρόσθεμα, π.χ. «γράφω» δίνει «γράφος» ή «εγγραφή». Η αναγνώριση της ρίζας βοηθά στην κατανόηση άγνωστων λέξεων.

Μόρφημα που μπαίνει μπροστά από τη ρίζα και αλλάζει τη σημασία, όπως «ξανα-» στο «ξαναγράφω». Συχνά δηλώνει επανάληψη, άρνηση ή τρόπο.

Μόρφημα που προστίθεται στο τέλος μιας λέξης και συχνά καθορίζει το μέρος του λόγου, π.χ. «-τητα» σχηματίζει ουσιαστικά. Βοηθά στην αναγνώριση άγνωστων τύπων.

Το βασικό μέρος μιας λέξης που φέρει την κύρια σημασία και μένει σταθερό στις διάφορες μορφές της. Από αυτήν σχηματίζονται παράγωγα και σύνθετα.

Λέξη που προκύπτει από την ένωση δύο ή περισσότερων λέξεων, όπως «θαλασσόλυκος» ή «ανεμόμυλος». Συχνά παίρνει εσωτερικό συνδετικό φωνήεν.

Μικρή λέξη που συνοδεύει το ουσιαστικό και δηλώνει οριστικότητα ή αοριστία, όπως «ο, η, το» και «ένας, μία, ένα». Αλλάζει κατά γένος, αριθμό και πτώση.

Γραμματική κατηγορία που δείχνει τον ρόλο του ουσιαστικού στην πρόταση, π.χ. υποκείμενο ή αντικείμενο. Τα ελληνικά έχουν τέσσερις πτώσεις: ονομαστική, γενική, αιτιατική, κλητική.

Μέρος του λόγου που δηλώνει πρόσωπο, πράγμα, ζώο ή αφηρημένη έννοια. Κλίνεται κατά γένος, αριθμό και πτώση και συνοδεύεται συχνά από άρθρο.

Μέρος του λόγου που δηλώνει πράξη, κατάσταση ή γεγονός και κλίνεται κατά πρόσωπο, χρόνο, έγκλιση και φωνή. Αποτελεί τον πυρήνα της πρότασης.

Η γραμματική ένδειξη για το πότε γίνεται μια πράξη, παρελθόν, παρόν ή μέλλον. Στα ελληνικά διακρίνονται και όψεις, όπως συνοπτική και εξακολουθητική.

Η κατηγορία που δηλώνει τη στάση του ομιλητή απέναντι στην πράξη, όπως οριστική για γεγονός, υποτακτική για επιθυμία ή προστακτική για εντολή. Επηρεάζει τη μορφή του ρήματος.

Μέρος του λόγου που προσδιορίζει ουσιαστικό και δηλώνει ιδιότητα, μέγεθος ή χρώμα. Συμφωνεί με το ουσιαστικό σε γένος, αριθμό και πτώση.

Άκλιτη λέξη που προσδιορίζει ρήμα, επίθετο ή άλλο επίρρημα και δηλώνει τρόπο, τόπο ή χρόνο, π.χ. «γρήγορα», «εδώ», «χθες».

Λάθος στη δομή της πρότασης, όπως ασυμφωνία υποκειμένου και ρήματος ή λανθασμένη σειρά όρων. Εντοπίζεται σε ασκήσεις διόρθωσης.

Σαφής εντολή που δίνεται σε ακροατή, π.χ. πώς να φτάσει κάπου ή πώς να χρησιμοποιήσει μια συσκευή. Στην ακρόαση ζητείται συχνά να την εφαρμόσεις σωστά.

Σύντομο προφορικό μήνυμα σε δημόσιο χώρο, όπως αεροδρόμιο ή σταθμό, που ενημερώνει για αλλαγή ή γεγονός. Συνήθως περιέχει χρόνο και τόπο.

Ηχογραφημένο μήνυμα που αφήνει κάποιος σε τηλεφωνητή ή απαντητική μηχανή με πληροφορίες και αίτημα. Στην ακρόαση ζητείται συχνά ο σκοπός του καλούντος.

Συνομιλία δύο ή περισσότερων ατόμων με εναλλαγή σειράς ομιλίας. Στην ακρόαση εξετάζεται η σχέση των ομιλητών και το θέμα τους.

Δομημένη συνομιλία όπου ένας δημοσιογράφος ή ερευνητής κάνει ερωτήσεις σε ένα πρόσωπο. Στην ακρόαση ζητείται συχνά η γνώμη ή η εμπειρία του ερωτώμενου.

Η χροιά και η ένταση με την οποία μιλά κάποιος, που δείχνει συναίσθημα, θυμό, ειρωνεία ή ευγένεια. Βοηθά στην κατανόηση του υπαινιγμού.

Η ικανότητα να μαντέψεις τι θα ακούσεις με βάση το θέμα ή τις πρώτες λέξεις. Διευκολύνει την κατανόηση και μειώνει το άγχος κατά την ακρόαση.

Σύντομες γραπτές λέξεις ή σύμβολα που κρατά ο ακροατής για να θυμάται βασικά σημεία. Πρέπει να είναι σύντομες ώστε να μην εμποδίζουν την ακρόαση.

Γραπτό κείμενο που απευθύνεται σε πρόσωπο ή φορέα και ακολουθεί συγκεκριμένη δομή με χαιρετισμό, σώμα και κλείσιμο. Στην παραγωγή λόγου αξιολογείται η καταλληλότητα του ύφους.

Σύντομο ψηφιακό κείμενο με θέμα, χαιρετισμό και κλείσιμο, που στέλνεται μέσω διαδικτύου. Στις εξετάσεις ζητείται συχνά να απαντήσεις σε ένα τέτοιο μήνυμα.

Ενότητα του γραπτού που αναπτύσσει ένα επιχείρημα ή μια πληροφορία με παραδείγματα και αιτιολόγηση. Κάθε τέτοια παράγραφος πρέπει να έχει μία κεντρική ιδέα.

Η λογική σύνδεση των προτάσεων και παραγράφων ώστε το κείμενο να διαβάζεται ομαλά. Επιτυγχάνεται με συνδετικές λέξεις και σωστή σειρά ιδεών.

Λέξη ή φράση που ενώνει ιδέες και δηλώνει σχέση, όπως αντίθεση, αιτία ή προσθήκη, π.χ. «ωστόσο», «επειδή», «επιπλέον». Βελτιώνει τη ροή του κειμένου.

Η παράθεση λόγων που στηρίζουν μια άποψη ή μια επιλογή. Στην παραγωγή λόγου απαιτείται συχνά να εξηγήσεις γιατί υποστηρίζεις κάτι.

Ιδέα ή θέση που προτείνεται και υποστηρίζεται με στοιχεία, παραδείγματα ή λογική. Αποτελεί βασικό συστατικό ενός κειμένου γνώμης.

Δήλωση διαφορετικής ή αντίθετης άποψης από αυτή που προηγήθηκε, συχνά με λέξεις όπως «όμως» ή «αντίθετα». Δείχνει κριτική σκέψη και πλουτίζει το κείμενο.

Η τελευταία παράγραφος ενός γραπτού που συνοψίζει ή καταλήγει σε συμπέρασμα. Περιλαμβάνει συχνά ευχές ή πρόταση για συνέχεια της επικοινωνίας.

Το πρόσωπο ή η ιδιότητα που καλείται να υποδυθεί ο εξεταζόμενος σε μια προφορική δοκιμασία, π.χ. πελάτης ή υπάλληλος. Καθορίζει το ύφος και τις εκφράσεις που θα χρησιμοποιήσει.

Άσκηση όπου ο υποψήφιος συμμετέχει σε μια ρεαλιστική συνομιλία, όπως αγορά εισιτηρίου ή παράπονο σε ξενοδοχείο. Αξιολογεί την ικανότητα να ανταποκριθεί σε καθημερινές περιστάσεις.

Σύντομη παρουσίαση των βασικών σημείων ενός κειμένου ή μιας συζήτησης με δικά σου λόγια. Στην προφορική εξέταση δείχνει αν κατάλαβες το κύριο νόημα.

Προσωπική άποψη που εκφράζει κάποιος για ένα θέμα, συχνά με φράσεις όπως «κατά τη γνώμη μου». Στην προφορική εξέταση πρέπει να τη στηρίξεις με λόγους.

Η ανάπτυξη απόψεων με λόγους και παραδείγματα σε μια συζήτηση ή ομιλία. Απαιτεί σαφή δομή και κατάλληλες συνδετικές εκφράσεις.

Η χρήση κατάλληλων εκφράσεων, όπως «παρακαλώ» ή «θα μπορούσατε», για να ζητήσεις κάτι χωρίς να προσβάλεις τον συνομιλητή. Είναι βασική στην προφορική αλληλεπίδραση.

Η ικανότητα να αντιληφθείς και να διορθώσεις ένα λάθος που έκανες μιλώντας, χωρίς να διακόψεις την επικοινωνία. Δείχνει έλεγχο της γλώσσας σε πραγματικό χρόνο.