ASSEB HSLC Elective Nepali study materials
ASSEB HSLC Elective Nepali study resources

ASSEB HSLC Elective Nepali flashcards

ASSEB HSLC Elective Nepali · Build recall with a focused review session.

32 cards. Read the term and the definition here. The deck at the top of this page is optional.

निबन्धका तीन अङ्ग
भूमिका, विषयविस्तार र उपसंहार। भूमिकाले विषय प्रस्तुत गर्छ, विस्तारले तर्क र उदाहरण दिन्छ, उपसंहारले निष्कर्ष निकाल्छ; उपसंहारमा नयाँ विषय थपिँदैन।
कथाका तत्त्व
कथावस्तु, पात्र, द्वन्द्व, वातावरण, शीर्षक र उद्देश्य। यी छ तत्त्वले कथाको संरचना बनाउँछन्; कुनै एउटा तत्त्व अनुपस्थित भए कथा अपूर्ण मानिन्छ।
द्वन्द्व
पात्रको इच्छा र बाधाबीचको टकराव। आन्तरिक वा मनोवैज्ञानिक, सामाजिक र प्रकृतिविरुद्ध गरी तीन प्रकार पर्छन्; द्वन्द्वले कथालाई गति दिन्छ।
संस्मरण र जीवनी
संस्मरणमा लेखक आफ्नै अनुभव सम्झन्छ; जीवनीमा अरू व्यक्तिको जीवनक्रम कालक्रमानुसार वर्णन गरिन्छ। संस्मरण व्यक्तिपरक हुन्छ, जीवनी तथ्यपरक।
प्रत्यक्ष र अप्रत्यक्ष चरित्रचित्रण
प्रत्यक्षमा कथाकार स्वयं पात्रको स्वभाव बताउँछ; अप्रत्यक्षमा पात्रको संवाद, क्रिया र अरूको भनाइबाट स्वभाव झल्किन्छ।
रेखाचित्र
व्यक्तिकेन्द्रित छोटो गद्य रचना। शरीर, बानी, बोली र व्यवहारको झलक दिएर चरित्र उभ्याइन्छ; यसमा कथावस्तु वा विचारको विस्तार हुँदैन।
उपमा अलङ्कार
दुई भिन्न वस्तुबीच समानता देखाइन्छ र 'जस्तै, सरि, झैँ' जस्ता वाचक शब्द अनिवार्य प्रयोग हुन्छन्; जस्तै 'उनको मुहार चन्द्रमा जस्तै छ'।
रूपक अलङ्कार
उपमेय र उपमानबीच अभेद आरोप गरिन्छ र 'जस्तै' जस्ता वाचक शब्द प्रयोग हुँदैनन्; जस्तै 'उनी जीवनको दीप हुन्'।
अनुप्रास अलङ्कार
एकै व्यञ्जन वर्णको आवृत्तिले पङ्क्तिमा लय र ध्वनि-सौन्दर्य उत्पन्न गर्छ; जस्तै 'चमचम चम्किलो चाँदी चोलो'।
मानवीकरण अलङ्कार
प्रकृति वा निर्जीव वस्तुमा मानवीय गुण, क्रिया वा भावनाको आरोप गरिन्छ; जस्तै 'हिमाल हाँस्यो' वा 'हावा रोयो'।
नवरस
शृङ्गार, हास्य, करुण, रौद्र, वीर, भयानक, बीभत्स, अद्भुत र शान्त गरी नौ रस हुन्छन्; कविताको स्थायी भावबाट रस पहिचान गरिन्छ।
गजलका अङ्ग
शेर अर्थात् दुई पङ्क्तिको इकाई, रदीफ अर्थात् दोहोरिने शब्द र काफिया अर्थात् तुक मिल्ने अक्षर। गजल मात्रिक छन्दमा लेखिन्छ।
पूरक पाठ्यपुस्तक
मुख्य पाठभन्दा बाहिरको थप पठन सामग्री। यसमा लामो कथा, जीवनी वा यात्रावृत्तान्त समावेश हुन्छ र स्वतन्त्र पठन क्षमता विस्तार गर्ने उद्देश्य रहन्छ।
शिखरबिन्दु (चरमोत्कर्ष)
कथाको सबैभन्दा तीव्र द्वन्द्व भएको बिन्दु। यसपछि कथा समाधानतर्फ अघि बढ्छ र पाठकको उत्सुकता घट्दै जान्छ।
उपकथा
मुख्य कथासँगै चल्ने सानो कथा। यसले मुख्य पात्रको पृष्ठभूमि वा मुख्य विषयलाई पुष्टि गर्न सहयोग गर्छ र कथालाई विस्तार दिन्छ।
पात्रको भूमिका
मुख्य पात्रले घटनालाई अघि बढाउँछ; सहायक पात्रले द्वन्द्व सिर्जना वा समाधानमा योगदान दिन्छ। पात्रको भूमिका क्रिया र संवादबाट निर्धारण हुन्छ।
कसले भन्यो प्रश्न
पूरक पाठमा संवादको वक्ता पहिचान सोधिने प्रश्न। उत्तरमा वक्ताको नाम र उसले भनेको सन्दर्भ दुवै उल्लेख गर्नुपर्छ।
आठ कारक
कर्ता, कर्म, करण, सम्प्रदान, अपादान, सम्बन्ध, अधिकरण र सम्बोधन। विभक्ति चिह्न क्रमशः ले, लाई, ले/द्वारा, लाई, बाट, को, मा र ए/हे हुन्।
तत्पुरुष समास
अन्तिम पद प्रधान हुन्छ र पहिलो पदको विभक्ति लोप हुन्छ; जस्तै 'राजकुमार' अर्थात् राजाको कुमार, जहाँ कुमार प्रधान पद हो।
बहुव्रीहि समास
दुवै पदले आ-आफ्नो अर्थ छाडी तेस्रो अर्थ बुझाउँछन्; जस्तै 'चतुर्भुज' अर्थात् चार हात भएको, जसले विष्णुलाई जनाउँछ।
द्वन्द्व समास
दुवै पद समान महत्त्वका हुन्छन् र बीचको 'र' वा 'अनि' लोप भएको हुन्छ; जस्तै 'आमाबाबु' अर्थात् आमा र बाबु।
वाच्य
कर्तृवाच्यमा कर्ता प्रधान हुन्छ; कर्मवाच्यमा कर्म प्रधान हुन्छ र क्रिया सकर्मक हुनुपर्छ; भाववाच्यमा अकर्मक क्रियाले भाव देखाउँछ।
उखान र टुक्का
उखान पूरा वाक्य हुन्छ र लोकोक्ति जनाउँछ; टुक्का वाक्यांश मात्र हुन्छ र वाक्यभित्र जोडेर प्रयोग गरिन्छ। दुवैले लक्षणाको अर्थ दिन्छन्।
औपचारिक पत्रका अङ्ग
प्रेषक ठेगाना, मिति, प्राप्तकर्ताको ठेगाना, विषय, सम्बोधन, पत्रको मुख्य भाग, कृतज्ञता र हस्ताक्षर - यही क्रममा राखिन्छन्।
विषयवाचक वाक्य
अनुच्छेदको पहिलो वाक्यले मुख्य भाव प्रस्तुत गर्छ; बाँकी वाक्यले त्यसको समर्थन, उदाहरण वा व्याख्या गर्छन् र एउटै केन्द्रीय भाव कायम राख्छन्।
सूचनाका अनिवार्य तत्व
के कार्यक्रम हो, कहिले हुन्छ, कहाँ हुन्छ र कसलाई सम्बोधित छ - यी चार तत्व। एउटा तत्व अनुपस्थित भए सूचना अपूर्ण मानिन्छ।
निबन्धका प्रकार
वर्णनात्मक, विचारात्मक, भावात्मक र कथात्मक। विषयको प्रकृति अनुसार प्रकार छानिन्छ, तर भूमिका-विस्तार-उपसंहारको ढाँचा सबैमा अनिवार्य रहन्छ।
शीर्षक निर्धारण
अनुच्छेदको मुख्य भाव समेट्ने छोटो शब्द वा वाक्यांश शीर्षक हुन्छ। कुनै एउटा वाक्य जस्ताको तस्तै शीर्षक मानिँदैन।
सन्दर्भबाट शब्दार्थ
अपठित अनुच्छेदमा अपरिचित शब्दको अर्थ वरपरका वाक्यको सन्दर्भबाट अनुमान गरिन्छ; शब्दकोशको पहिलो अर्थ सधैँ लागू हुँदैन।
तथ्य र रायको भेद
तथ्य प्रमाणबाट जाँच्न सकिने कुरा हो; राय व्यक्तिको धारणा वा मूल्याङ्कन हो। अपठित अनुच्छेदका प्रश्नमा यी दुई छुट्याउनु पर्ने हुन्छ।
सङ्केत शब्द
'तर, यद्यपि, तथापि' विरोध जनाउँछन्; 'त्यसैले, फलस्वरूप, अतः' निष्कर्ष जनाउँछन्। यिनले अनुच्छेदको तर्क कुन दिशामा गइरहेको छ भन्ने देखाउँछन्।
उल्लेख र व्याख्या
'उल्लेख गर्नुहोस्' भनिए अनुच्छेदकै शब्द वा वाक्यांश पर्याप्त हुन्छ; 'व्याख्या गर्नुहोस्' भनिए आफ्नै शब्दमा भाव स्पष्ट पार्नुपर्छ।