AP SSC Tamil (First Language) cheat sheet

அசை இரு வகை: தனித்து நிற்கும் குறிலோ நெடிலோ நேரசை; இரண்டு குறில்கள் சேர்ந்தது நிரை. அசை → சீர் → தளை → அடி → தொடை என்பது யாப்பு வரிசை.

ஈரசைச் சீர் நான்கு: தேமா (நேர்+நேர்), புளிமா (நிரை+நேர்), கூவிளம் (நேர்+நிரை), கருவிளம் (நிரை+நிரை).

ஆசிரியப்பா: அளவடி 4 சீர், குறிலடி 3, நெடிலடி 5, கழிநெடிலடி 6 சீர்; ஈரசைச்சீர் மிகுந்து வரும்.

வெண்பா: ஈற்றடி நான்கு சீர், ஏனைய அடிகள் மூன்று சீர்; ஈற்றுச்சீர் நாள், மலர், காசு, பிறப்பு, கேடு ஆகிய ஐந்து வாய்பாடுகளுள் ஒன்றாக இருத்தல் வேண்டும்.

தமிழ்ச் செய்யுள் வகைகள் நான்கு: வெண்பா, ஆசிரியப்பா, கலிப்பா, வஞ்சிப்பா.

உவமை அணியில் போல, ஒப்ப, ஒத்த, போன்ற ஆகிய உவம உருபுகளுள் ஒன்று கட்டாயம் இடம்பெறும்; உருவக அணியில் உவம உருபு இருக்காது.

பழித்துக் கூறுவது போல் தோன்றிப் புகழ்வது வஞ்சப்புகழ்ச்சி; இயல்பை மிகைப்படுத்திக் கூறுவது தீவிரம் (உயர்வு நவிற்சி).

தற்குறிப்பேற்றம்: இயற்கை நிகழ்ச்சிக்கு ஏற்ற கருத்தை ஏற்றிக் கூறுதல்; சிலேடை: ஒரே சொல் இரு பொருள் தருதல்.

பின்வருநிலை அணி: முன் வந்த சொல்லோ தொடரோ மீண்டும் வருதல்; முரண் அணி: ஒன்றற்கு எதிரான இரு பொருள்களை இணைத்துக் கூறுதல்.

உரைநடை வகைகள்: கட்டுரை, கதை, பயணக் கட்டுரை, வாழ்க்கை வரலாறு, தன்வரலாறு, நாடகம், உரையாடல்.

தன்வரலாறு = தமது வாழ்க்கையைத் தாமே எழுதுவது; வாழ்க்கை வரலாறு = ஒருவரது வாழ்க்கையைப் பிறர் கால வரிசையில் எழுதுவது.

நேரடிக் கூற்று: பாத்திரமே பேசுவது, மேற்கோள் குறிக்குள் அமையும்; மறைமுகக் கூற்று: ஆசிரியர் அறிவித்து எழுதுவது, 'என்று' என முடியும்.

மையக் கருத்து என்பது பாடம் வலியுறுத்தும் ஒற்றைக் கருத்து; நிகழ்வுகளின் பட்டியல் அல்ல, மதிப்புக் கூற்றாக அமையும்.

பாத்திரத்தின் பண்பை அதன் செயல், பேச்சு, பிறர் அதுபற்றிக் கூறுவது ஆகிய மூன்றிலிருந்தும் ஊகித்து எழுதுதல் வேண்டும்; வெறும் புகழுரை போதாது.

மதிப்பு நோக்கு வினாக்களுக்கு 'வேண்டும் / கூடாது' என்ற செயல் நிலையில் விடை எழுதுதல்; பாடத்தின் நிகழ்வைச் சான்றாகச் சுட்டுதல்.

தலைப்புப் பொருத்தம்: தலைப்பு மையக் கருத்தையோ மையப் பாத்திரத்தையோ சுட்டுகிறதா என மதிப்பிடுதல்; துணை நிகழ்வைச் சுட்டினால் பொருத்தமின்மை.

உரைநடை அமைப்பு: தலைப்பு → முன்னுரை → பத்திகளாகப் பிரிந்த கருத்து வளர்ச்சி → முடிவு; ஒவ்வொரு பத்தியும் ஒரு கருத்தை மட்டும் தாங்கும்.

பதம் நான்கு: பெயர்ப்பதம், வினைப்பதம், இடைப்பதம், உரிப்பதம்.

வேற்றுமை எட்டு: எழுவாய், ஐ, ஆல், கு, இன், அது, கண், விளி; முதல் வேற்றுமைக்கு உருபு இல்லை.

உருபுகள்: ஐ (செயப்படுபொருள்), ஆல்/ஆன்/ஒடு (கருவி, உடனிகழ்ச்சி), கு (கொடை, நோக்கம்), இன்/இல் (நீங்கல்), அது/ஆது (உடைமை), கண்/இல் (இடம்), விளி (அழைத்தல்).

வினை வகை: தன்வினை (தான் செய்தல்), பிறவினை (பிறரைக் கொண்டு செய்தல்), செய்வினை, செயப்பாட்டுவினை ('படு' விகுதி பெறும்).

காலம் மூன்று: இறந்தகாலம், நிகழ்காலம், எதிர்காலம்; வினைமுற்று எழுவாயின் எண், இடம், பால் ஆகியவற்றோடு ஒத்து வருதல் வேண்டும்.

தொடர் வகைகள்: எழுவாய்த் தொடர், வினைமுடிபுத் தொடர், பெயர்த்தொடர், வினைத்தொடர், உரிச்சொற்றொடர்.

தொகைநிலைத் தொடர் ஆறு: வேற்றுமைத்தொகை, வினைத்தொகை, பண்புத்தொகை, உவமைத்தொகை, உம்மைத்தொகை, அன்மொழித்தொகை.

அணி இலக்கணம் கொடுக்கப்பட்ட வரியில் பொருந்துகிறதா எனப் பார்க்க: உவம உருபு இருந்தால் உவமை, இல்லாவிடில் உருவகம்; மிகை இருந்தால் தீவிரம்.

யாப்புக் கேள்விக்கு வரிசை: அசை பிரி → சீர் கணக்கிடு → அடிச்சீர் எண்ணிக்கை → பாவினம் முடிவு செய்.

கட்டுரை மூன்று பகுதிகள்: முன்னுரை (கருத்து அறிமுகம்), கருத்துரை (பல பத்திகள், ஒரு பத்திக்கு ஒரு கருத்து), முடிவுரை (சுருக்கம் + வேண்டுகோள்).

வேண்டுகோள் கடித உறுப்புகள் எட்டு: அனுப்புநர் முகவரி, நாள், பெறுநர் முகவரி, விளி, பொருள், உடம்பு, முடிவு, கையொப்பம்.

கடிதத்தில் அனுப்புநர் முகவரி இடது விளிம்பிலும் பெறுநர் முகவரி வலது விளிம்பிலும் அமையும்; 'பொருள்' வரி கட்டாயம் இடம்பெறும்.

செய்தி எழுத்தின் வரிசை: தலைப்பு → இடம், நாள் → யார்/என்ன/எப்போது/எங்கே/ஏன் ஆகியவற்றைத் தரும் முதற்பத்தி → விவரம் → முடிவு.

விவரணம் எழுதும்போது ஐம்புலன் அனுபவங்களையும் இடம், காலம், நிறம், ஒலி ஆகியவற்றையும் சேர்த்து எழுதுதல்; பொதுக் கூற்றுகள் தவிர்க்கப்படும்.

சுருக்கம்: மூலத்தின் மூன்றில் ஒரு பங்கு அளவில், சொந்த நடையில், கருத்து வரிசை மாறாமல், எடுத்துக்காட்டும் முடிவும் நீக்கி எழுதுதல்.

செய்தி/அறிக்கை எழுத்தில் முதல் வாக்கியமே முழுச் செய்தியைச் சுருக்கித் தரும்; பின்னர் விவரங்கள் விரிவாகும்.

கதைக்கூறுகள்: மையப் பாத்திரங்கள், நிகழிடம், காலம், நிகழ்ச்சி வரிசை, உச்சக்கட்டம், முடிவு, கருத்து.

கதையின் செய்தியை 'X என்பதால் Y' என்ற காரண-விளைவு வடிவில் ஒற்றை வாக்கியமாக எழுதலாம்.

பாத்திரப் பண்பு நான்கு சான்றுகளால் நிறுவப்படும்: செயல், பேச்சு, பிறர் கூற்று, அதன் விளைவு.

கதையின் முரண் (conflict) வகைகள்: மனிதன் × மனிதன், மனிதன் × இயற்கை, மனிதன் × சமூகம், மனிதன் × தன்னுள்.

'ஏன்' என்ற வினாவுக்கு நிகழ்வுகளின் காரண-விளைவுச் சங்கிலியைக் கண்டறிந்து விடை எழுதுதல்.

மேற்கோள் தேவைப்பட்டால் கதையின் சொற்றொடரையே மேற்கோள் குறிக்குள் தருதல்; சொந்த வாக்கியத்தை மேற்கோளாக்கக் கூடாது.

கதையின் இடம், காலம், பண்பாடு ஆகியவை கதைக்கருத்தை எப்படி ஆதரிக்கின்றன என்பதை இணைத்துக் கூறுதல்.

முதன்மைக் கருத்து பத்தியின் முதல் அல்லது இறுதி வாக்கியத்தில் அடிக்கடி அமையும்; அது முழுப் பத்தியையும் உள்ளடக்கியதாக இருக்க வேண்டும்.

துணைக் கருத்துகள் முதன்மைக் கருத்தை விளக்கும் விவரங்கள்; இவற்றை முதன்மைக் கருத்தாக எழுதக்கூடாது.

உள்ளுறைப் பொருள்: வாக்கியத்தில் நேரடியாக இல்லாமல், சான்றுகளால் உறுதியாகும் கருத்து; ஊகம் அனுமதி, கற்பனை அல்ல.

சூழல் சொற்பொருள்: அடுத்து வரும் விளக்கம், எதிர்ச்சொல், எடுத்துக்காட்டு ஆகியவை சொல்லின் பொருளை உறுதி செய்யும்.

ஆசிரியரின் நோக்கம் கேட்கப்பட்டால் நான்கு வகையில் முடிவு செய்க: தகவல் தருதல், வற்புறுத்தல், விளக்குதல், கேலி செய்தல்.

எண்ணிக்கைத் தகவல்கள் (நபர்கள், நாட்கள், அளவுகள்) நேரடியாகப் பத்தியில் தேடப்படும்; மறைமுகக் கேள்விகளுக்கு மட்டுமே ஊகம் தேவை.

தலைப்புத் தேர்வு: முதன்மைக் கருத்தை மட்டும் உள்ளடக்கிய சிறிய சொற்றொடரே சரியான தலைப்பு; மிகவும் குறுகியதோ மிகவும் விரிவானதோ தவறு.

இணைச்சொல் (ஒத்த பொருள்): அழகு–எழில், மனை–வீடு, துயரம்–துன்பம், வனம்–காடு.

எதிர்ச்சொல்: இன்பம் × துன்பம், வெற்றி × தோல்வி, நன்மை × தீமை, அரிய × எளிய.

மரபுத்தொடர் நேர்ப்பொருளைத் தராது; குறிப்புப் பொருளையே தரும். எ.கா. 'முகம் மலர்ந்தது' = மகிழ்ச்சி அடைந்தான்.

பழமொழி முன்னோர் அனுபவத்தின் சுருக்கம்; 'கற்றது கைமண் அளவு, கல்லாதது உலகளவு' கல்வியின் பரந்த விரிவை உணர்த்துகிறது.

பிரித்தெழுதுதல்: புணர்ந்த சொல்லைப் புணர்ச்சி விதிகளின்படி பிரித்தல்; எ.கா. மணிக்கொடி = மணி + கொடி.

சுருக்குதல் விதி: மூலத்தின் மூன்றில் ஒரு பங்கு, சொந்த நடை, கருத்து வரிசை மாறாமை, எடுத்துக்காட்டு/முடிவு நீக்கம்.

குறில்–நெடில் வேறுபாடு பொருளை மாற்றும்: 'அரி' (வரி) வேறு, 'ஆரி' வேறு; ஒலி நீட்டம் சரிபார்க்கப்பட வேண்டும்.

பேச்சு வழக்குச் சொற்களை எழுத்து வழக்காக்குதல்: 'போறேன்' → 'போகிறேன்', 'வர்றேன்' → 'வருகிறேன்'.