Kerala Plus Two Malayalam (DHSE) flashcards
Kerala Plus Two Malayalam (DHSE) · Build recall with a focused review session.
32 cards. Read the term and the definition here. The deck at the top of this page is optional.
- ഉപമാലങ്കാരം
- ഉപമേയത്തെ ഉപമാനവുമായി 'പോലെ, പോലുള്ള, സമം' തുടങ്ങിയ പദങ്ങളാൽ താരതമ്യം ചെയ്യുന്ന അർത്ഥാലങ്കാരമാണ് ഉപമ. ഇവിടെ രണ്ട് വസ്തുക്കളും വേർതിരിച്ചറിയാൻ കഴിയും.
- രൂപകാലങ്കാരം
- ഉപമാനത്തെ ഉപമേയത്തിൽ ലയിപ്പിച്ച് 'ഇത് അതാണ്' എന്ന ബോധം നൽകുന്ന അർത്ഥാലങ്കാരമാണ് രൂപകം. 'പോലെ' എന്ന ബന്ധപദം ഇവിടെ ഉണ്ടാകില്ല.
- അനുപ്രാസം
- ഒരേ വ്യഞ്ജനധ്വനി തുടർച്ചയായി ആവർത്തിച്ച് കവിതയിൽ ശബ്ദസൗന്ദര്യം സൃഷ്ടിക്കുന്ന ശബ്ദാലങ്കാരമാണ് അനുപ്രാസം. ഇവിടെ അർത്ഥത്തെക്കാൾ ധ്വനിയുടെ ആവർത്തനമാണ് സാധാരണയായി പ്രധാനമാണ്.
- രസനിർണ്ണയം
- കവിതയിലെ സ്ഥായിഭാവം തിരിച്ചറിഞ്ഞ് അത് ഉണർത്തുന്ന രസം (ശൃംഗാരം, കരുണം, വീരം) നിർണ്ണയിക്കുന്ന പ്രക്രിയയാണ് രസനിർണ്ണയം. ഭാവവും രസവും തമ്മിൽ വേർതിരിവ് ആവശ്യം.
- വൃത്തം
- അക്ഷരസംഖ്യ, ഗണവിഭജനം, യതി, മുതൽക്കൂട്ട് എന്നിവയാൽ പ്രധാനമായും നിർണ്ണയിക്കപ്പെടുന്ന ഛന്ദസ്സാണ് വൃത്തം. ഇവ കവിതയുടെ താളവും ഘടനയും ഒരുമിച്ച് നിർണ്ണയിക്കുന്നു.
- ഉപന്യാസ ഘടന
- ഉപന്യാസത്തിൽ ആമുഖം വിഷയം അവതരിപ്പിക്കുന്നു; മധ്യഭാഗം ആശയങ്ങൾ ഖണ്ഡികകളായി വികസിപ്പിക്കുന്നു; സമാപനം നിലപാട് സംഗ്രഹിക്കുന്നു. ഓരോ ഖണ്ഡികയ്ക്കും ഒരു കേന്ദ്രാശയം മാത്രം.
- ആത്മകഥ
- രചയിതാവ് സ്വന്തം ജീവിതാനുഭവങ്ങൾ 'ഞാൻ' എന്ന കേന്ദ്രത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഗദ്യരൂപമാണ് ആത്മകഥ. ഇവിടെ വ്യക്തിപരമായ സംഭവങ്ങൾക്കൊപ്പം ആത്മപരിശോധനയും ഉൾക്കാഴ്ചയും പ്രധാനം.
- യാത്രാവിവരണം
- യാത്രയിലെ സ്ഥലങ്ങൾ, അനുഭവങ്ങൾ, നിരീക്ഷണങ്ങൾ എന്നിവ ആഖ്യാനരൂപത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഗദ്യവിഭാഗമാണ് യാത്രാവിവരണം. വസ്തുനിഷ്ഠമായ വിവരണത്തോടൊപ്പം യാത്രികന്റെ അനുഭൂതിയും സാധാരണ ഉണ്ടാകും.
- പ്രിസിസ്
- ഒരു രചനയുടെ മുഖ്യാശയം യഥാർത്ഥത്തിന്റെ ഏകദേശം മൂന്നിലൊന്ന് നീളത്തിൽ, സ്വന്തം വാക്കിൽ, വ്യക്തിപരമായ അഭിപ്രായം ചേർക്കാതെ ചുരുക്കി എഴുതുന്ന രചനയാണ് പ്രിസിസ്.
- അനുഭവലേഖനം
- വ്യക്തിപരമായ ഒരു സംഭവത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി അതിൽനിന്ന് ലഭിച്ച ഉൾക്കാഴ്ചയും പാഠവും വ്യക്തമാക്കുന്ന ഗദ്യരചനയാണ് അനുഭവലേഖനം. സംഭവവിവരണം മാത്രമല്ല, ആത്മപരിശോധനയും പ്രധാനം.
- അങ്കം
- നാടകത്തിലെ വലിയ ഘടകമാണ് അങ്കം; ഒരു പ്രധാന കഥാഘട്ടത്തെ അത് ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. ഓരോ അങ്കത്തിനുള്ളിൽ രംഗങ്ങളും ദൃശ്യങ്ങളും വേർതിരിച്ച് കഥ മുന്നോട്ട് നീങ്ങുന്നു.
- നാടകീയ ഇരട്ടിപ്പ്
- പ്രേക്ഷകന് കഥാസത്യം അറിയാമെങ്കിലും കഥാപാത്രം അത് അറിയാതിരിക്കുന്ന അവസ്ഥയാണ് നാടകീയ ഇരട്ടിപ്പ്. ഇത് ആകാംക്ഷയും ഹാസ്യവും ദുഃഖവും ഒരുമിച്ച് സൃഷ്ടിക്കുന്നു.
- സംഘർഷം
- നാടകത്തിൽ കഥാപാത്രങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യങ്ങളും താൽപര്യങ്ങളും തമ്മിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ഏറ്റുമുട്ടലാണ് സംഘർഷം. വ്യക്തി-വ്യക്തി, വ്യക്തി-സമൂഹം, വ്യക്തി-വിധി എന്നിവ ഇതിൽ പ്രധാനമായി ഉൾപ്പെടും.
- രംഗസജ്ജീകരണം
- അരങ്ങിൽ കഥ നടക്കുന്ന സ്ഥലത്തെ സൂചിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന ദൃശ്യഘടകങ്ങളാണ് രംഗസജ്ജീകരണം. ചിത്രപടം, ഫർണിച്ചർ, വെളിച്ചം, ശബ്ദം എന്നിവ അർത്ഥവും അന്തരീക്ഷവും സൃഷ്ടിക്കുന്നു.
- കഥനരീതി
- നോവലിൽ കഥ പറയുന്ന രീതിയാണ് കഥനരീതി; ഏകപുരുഷ കഥനം, സർവ്വജ്ഞ കഥനം, കത്ത്, ഡയറി, ഫ്ലാഷ്ബാക്ക്, ബഹുസ്വരം എന്നിവ ഉദാഹരണങ്ങൾ. ഇത് വായനക്കാരന്റെ വിശ്വാസത്തെയും അകലത്തെയും സ്വാധീനിക്കുന്നു.
- ബഹുസ്വര കഥനം
- ഒന്നിലധികം കഥാപാത്രങ്ങളുടെ കാഴ്ചപ്പാടുകളിലൂടെ കഥ പറയുന്ന രീതിയാണ് ബഹുസ്വര കഥനം. ഇത് ഒരേ സംഭവത്തെ വിവിധ കോണുകളിൽനിന്ന് കാണാൻ സഹായിക്കുന്നു.
- പശ്ചാത്തലം
- നോവലിലെ സംഭവങ്ങൾ നടക്കുന്ന കാലം, സ്ഥലം, സാമൂഹികാന്തരീക്ഷം എന്നിവയാണ് പശ്ചാത്തലം. ഇത് കഥാപാത്രങ്ങളുടെ തീരുമാനങ്ങളെയും കഥയുടെ യുക്തിയെയും പ്രധാനമായി സ്വാധീനിക്കുന്നു.
- കഥാപാത്രചിത്രീകരണം
- കഥാപാത്രത്തിന്റെ സ്വഭാവം, ചിന്ത, പ്രവൃത്തി എന്നിവ വായനക്കാരന് ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്ന രീതിയാണ് കഥാപാത്രചിത്രീകരണം. നേരിട്ടുള്ള വിവരണം, സംഭാഷണം, പ്രവൃത്തി, മറ്റുള്ളവരുടെ പ്രതികരണം എന്നിവ ഇതിൽ ഉപയോഗിക്കാം.
- നോവലിന്റെ ദർശനം
- നോവലിലെ സംഭവങ്ങളും കഥാപാത്രങ്ങളുടെ ഫലങ്ങളും അടിസ്ഥാനമാക്കി അനുമാനിക്കുന്ന ജീവിതകാഴ്ചപ്പാടാണ് നോവലിന്റെ ദർശനം. ഇത് രചയിതാവിന്റെ നേരിട്ടുള്ള പ്രസ്താവനയിൽനിന്ന് മാത്രം എടുക്കരുത്.
- ഏകകേന്ദ്രത
- ചെറുകഥയിൽ ഒരു പ്രധാന സംഭവം, ഭാവം അല്ലെങ്കിൽ സംഘർഷം ചുറ്റിപ്പറ്റി മാത്രം കഥ വികസിക്കുന്ന ഗുണമാണ് ഏകകേന്ദ്രത. ഉപകഥകളും അനാവശ്യ വിവരണങ്ങളും ഇതിൽ ഒഴിവാക്കുന്നു.
- ഞെട്ടൽ അന്ത്യം
- കഥയുടെ അവസാനത്തിൽ അപ്രതീക്ഷിതമായ ഒരു വെളിപ്പെടുത്തൽ നൽകുന്ന അന്ത്യമാണ് ഞെട്ടൽ അന്ത്യം. മുൻപേ സൂചനകൾ നൽകിയാൽ മാത്രം ഇത് വിശ്വസനീയമാകും.
- കഥാഖ്യാന കോണം
- കഥ പറയുന്നയാളുടെ സ്ഥാനവും വീക്ഷണവുമാണ് കഥാഖ്യാന കോണം; 'ഞാൻ', 'അവൻ', സർവ്വജ്ഞൻ എന്നിവ ഉദാഹരണങ്ങൾ. ഇത് വായനക്കാരന് ലഭിക്കുന്ന വിവരത്തിന്റെ അളവും അകലവും നിർണ്ണയിക്കുന്നു.
- ചിഹ്നം
- ചെറുകഥയിൽ ഒരു വസ്തു, സ്ഥലം, പ്രവൃത്തി എന്നിവ മുഖേന ആഴത്തിലുള്ള ആശയം സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഘടകമാണ് ചിഹ്നം. എല്ലാ വിശദാംശവും ചിഹ്നമാക്കാതെ ആവർത്തനവും സന്ദർഭവും പരിശോധിക്കണം.
- സ്വരസന്ധി
- സ്വരത്തിൽ അവസാനിക്കുന്ന പദവും സ്വരത്തിൽ തുടങ്ങുന്ന പദവും ചേരുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന സന്ധിയാണ് സ്വരസന്ധി. ദീർഘസന്ധി, ഗുണസന്ധി, വൃദ്ധിസന്ധി എന്നിവ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.
- ഗുണസന്ധി
- അ അല്ലെങ്കിൽ ആ എന്ന സ്വരത്തിനുശേഷം ഇ/ഈ വന്നാൽ ഏ എന്നും ഉ/ഊ വന്നാൽ ഓ എന്നും മാറുന്ന സ്വരസന്ധിയാണ് ഗുണസന്ധി. ഉദാ: മഹാ + ഇന്ദ്രൻ = മഹേന്ദ്രൻ.
- തത്പുരുഷൻ
- സമാസത്തിൽ രണ്ടാം പദം പ്രധാനമായി നിൽക്കുന്ന സമാസമാണ് തത്പുരുഷൻ; ആദ്യപദം രണ്ടാം പദത്തെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. ഉദാ: രാജഭവനം എന്നതിൽ ഭവനം പ്രധാനം.
- ബഹുവ്രീഹി
- സമാസപദം അതിലെ പദങ്ങളല്ലാതെ മറ്റൊരു വസ്തുവിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന സമാസമാണ് ബഹുവ്രീഹി. ഉദാ: കുടയുള്ളവൻ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ 'കുടക്കാരൻ' എന്നത് ഒരു വ്യക്തിയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
- സംബന്ധിക വിഭക്തി
- മലയാളത്തിൽ ഉടമസ്ഥതയും ബന്ധവും സൂചിപ്പിക്കുന്ന വിഭക്തിയാണ് സംബന്ധിക; പ്രധാന പ്രത്യയങ്ങൾ -ഉടെ, -ഇന്റെ എന്നിവയാണ്. ഉദാ: രാമന്റെ പുസ്തകം ഇവ.
- ഔദ്യോഗിക കത്ത്
- ഔദ്യോഗിക കാര്യങ്ങൾക്കായി എഴുതുന്ന കത്താണ് ഔദ്യോഗിക കത്ത്; വിലാസം, തീയതി, സ്വീകർത്താവ്, വിഷയം, ഉള്ളടക്കം, ഒപ്പ് എന്നിവ ഉണ്ടാകണം. ഭാഷ മര്യാദാപൂർവ്വവും ചുരുക്കവുമായിരിക്കണം.
- വിവർത്തനം
- ഒരു ഭാഷയിലെ ആശയം മറ്റൊരു ഭാഷയിൽ അർത്ഥം നഷ്ടപ്പെടാതെ അവതരിപ്പിക്കുന്ന പ്രക്രിയയാണ് വിവർത്തനം. കാലം, രജിസ്റ്റർ, ഇഡിയം, സാംസ്കാരികസന്ദർഭം എന്നിവ പരിഗണിക്കണം.
- അവലോകനം
- ഒരു കൃതിയുടെ ഉള്ളടക്കം ചുരുക്കി, ശക്തി-ദൗർബല്യം വിലയിരുത്തി, ഉദാഹരണങ്ങളോടെ ശുപാർശ നൽകുന്ന രചനയാണ് അവലോകനം. വ്യക്തിപരമായ ആക്രമണമല്ല, യുക്തിസഹമായ വിലയിരുത്തലാണ് വേണ്ടത്.
- ഖണ്ഡിക
- ഒരു കേന്ദ്രാശയം ചുറ്റിപ്പറ്റി രൂപപ്പെടുന്ന വാക്യസമൂഹമാണ് ഖണ്ഡിക; ആദ്യവാക്യം ആശയം അവതരിപ്പിക്കുന്നു, തുടർവാക്യങ്ങൾ വിശദീകരണവും ഉദാഹരണവും നൽകുന്നു. ഖണ്ഡികയിൽ ഒരു ആശയം മാത്രം.