കവിത: നിർദ്ദിഷ്ട കവിതകളുടെ വായനയും കാവ്യസൗന്ദര്യവിശകലനവും
ഈ ഡൊമെയ്ൻ DHSE പ്ലസ് ടു മലയാളം പരീക്ഷയിലെ കവിതാവിഭാഗത്തെ കുറിക്കുന്നു. നിർദ്ദിഷ്ട കവിതകളുടെ ആശയം, കേന്ദ്രഭാവം, കവിയുടെ ദർശനം, ബിംബകല്പന, അലങ്കാരങ്ങൾ, ഛന്ദസ്സ്, ഭാഷാശൈലി എന്നിവ വിലയിരുത്താനാണ് ചോദ്യങ്ങൾ വരുന്നത്. കവിതയെ സ്വന്തം വാക്കുകളിൽ വായിച്ചെടുത്ത്, ഉദ്ധരണികളോടെ വിശകലനം ചെയ്യുക എന്നതാണ് പ്രധാന നൈപുണ്യം. കവിതയുടെ പേരും കവിയുടെ പേരും തെറ്റാതെ എഴുതുന്നത് ഉത്തരത്തിന്റെ വിശ്വാസ്യത വർദ്ധിപ്പിക്കും.
വായനയുടെ ക്രമം
- ആദ്യം കവിതയുടെ പ്രതിപാദ്യം രണ്ടോ മൂന്നോ വാക്യത്തിൽ ചുരുക്കുക.
- പിന്നീട് കേന്ദ്രഭാവം തിരിച്ചറിയുക: കരുണം, വീരം, ശൃംഗാരം, ഭക്തി, ദേശഭക്തി, വിഷാദം.
- ബിംബങ്ങളും പ്രതീകങ്ങളും പ്രകൃതിചിത്രങ്ങളും കണ്ടെത്തി അവ ഭാവവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുക.
- ഓരോ അലങ്കാരത്തിനും കവിതയിൽ നിന്നുള്ള ചെറിയ ഉദ്ധരണി നൽകുക.
- ഛന്ദസ്സ്, താളം, പദശേഖരം എന്നിവ ഭാവത്തെ എങ്ങനെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നു എന്നു പറയുക.
- കവിയുടെ സാമൂഹികപശ്ചാത്തലം ആവശ്യമുള്ളിടത്ത് മാത്രം ചേർക്കുക; അനാവശ്യ ജീവചരിത്രം ഒഴിവാക്കുക.
അലങ്കാരവും ഛന്ദസ്സും
ഉപമയിൽ രണ്ടു വസ്തുക്കൾ തമ്മിൽ സാദൃശ്യം വ്യക്തമാകും; രൂപകത്തിൽ ഒന്ന് മറ്റൊന്നായി തന്നെ പറയപ്പെടും. ഉത്പ്രേക്ഷയിൽ സംശയത്തോടെയുള്ള കല്പന വരും; അതിശയോക്തിയിൽ അതിഭാവുകത്വം. ശ്ലേഷം ഒരു പദത്തിന് രണ്ടർഥം നൽകുന്നു; യമകം ഒരേ പദം ആവർത്തിക്കുന്നു; അനുപ്രാസം ഒരേ വ്യഞ്ജനത്തിന്റെ ആവർത്തനമാണ്. വൃത്തം കൃത്യമല്ലെങ്കിൽ പേര് എഴുതാതെ ഭാവപ്രവാഹം മാത്രം വിശദീകരിക്കുക.
മാതൃക
മാനത്തു നിന്നൊരു തുള്ളി വീണു; അതു കണ്ണീരായി മാറി എന്ന വരികളിൽ തുള്ളി എന്നത് മഴയുടെ ബിംബം; കണ്ണീരായി മാറി എന്നത് ദുഃഖത്തിലേക്കുള്ള രൂപാന്തരം. ഇവിടെ ഉപമയല്ല, സൂചനയും പ്രതീകവുമാണ് പ്രധാനം. എന്നാൽ മുഖം ചന്ദ്രനെപ്പോലെ എന്നതിൽ ഉപമ വ്യക്തമാണ്. ഏതു ഭാവത്തെ ബലപ്പെടുത്തുന്നു എന്നു കൂടി പറഞ്ഞാൽ വിശകലനം പൂർണമാകും.
കെണികൾ
- അലങ്കാരം തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടും അതിന്റെ പേര് എഴുതാതിരിക്കുക.
- കവിതയിൽ ഇല്ലാത്ത ആശയം കല്പിച്ചു ചേർക്കുക.
- വൃത്തം അല്ലെങ്കിൽ ഛന്ദസ്സ് തെറ്റായി പറയുക.
- ഉദ്ധരണി നൽകുമ്പോൾ കവിയുടെയോ കൃതിയുടെയോ പേര് തെറ്റാക്കുക.