KSEAB SSLC FL Telugu flashcards
KSEAB SSLC FL Telugu · Build recall with a focused review session.
32 cards. Read the term and the definition here. The deck at the top of this page is optional.
- గద్యం
- పద్య ఛందస్సు లేని రచన; వాక్యాలలో సాగే భాష. కథ, వ్యాసం, జీవిత చరిత్ర, నాటక సంభాషణలు గద్య రూపాలే.
- వ్యాసం
- ఒక విషయాన్ని వివరించి, విశ్లేషించి రాసే గద్య రచన. దీనిలో కేంద్ర భావం, ఆధారాలు, ఉదాహరణలు, ముగింపు సారాంశం ఉంటాయి.
- కథ
- పాత్రలు, సన్నివేశాలు, సంఘర్షణ, పరిష్కారం కలిగిన గద్య కథనం. సాధారణంగా ప్రారంభం, మధ్య, ముగింపు అనే మూడు ఘట్టాలు ఉంటాయి.
- జీవిత చరిత్ర
- ఒక వ్యక్తి జననం నుంచి ప్రధాన సంఘటనలను కాలక్రమంలో నమోదు చేసే గద్య రచన. ఇందులో వాస్తవాలు, తేదీలు, స్థలాలు ప్రధాన ఆధారాలు.
- సంభాషణ
- ఇద్దరు లేదా ఎక్కువ మంది పాత్రల మధ్య జరిగే మాటలు. నాటకంలో ఇది పాత్ర స్వభావాన్ని తెలిపి, కథను ముందుకు నడిపిస్తుంది.
- పాత్ర చిత్రణ
- కథ లేదా నాటకంలో పాత్రల స్వభావం, మనస్తత్వం, ప్రవర్తనలను వాటి మాటలు, చేతలు, ఇతరుల అభిప్రాయాల ద్వారా చిత్రించడం. రూప వర్ణన మాత్రమే సరిపోదు.
- కథా సూత్రం
- కథను నడిపించే కేంద్ర భావం లేదా సమస్య. పాత్రల నిర్ణయాలు, సంఘర్షణ, పరిష్కారం ఈ సూత్రం చుట్టూ తిరుగుతాయి. ఇది కథకు ఐక్యతను ఇస్తుంది.
- పద్యం
- ఛందస్సు నియమాలను పాటించి, పాదాలుగా విభజించి రాసే కవితా రూపం. గురు-లఘు మాత్రల లయ, ప్రాస, యతి దీనిలో ఉంటాయి.
- గురువు
- దీర్ఘ స్వరం, సంయుక్తాక్షరానికి ముందున్న అక్షరం, అనుస్వారం లేదా విసర్గ తర్వాతి అక్షరం గురువు. ఛందస్సులో దీన్ని 'గ' అని సూచిస్తారు.
- లఘువు
- హ్రస్వ స్వరం లఘువు; సంయుక్తాక్షరానికి ముందున్న అక్షరం మాత్రం గురువు అవుతుంది. ఛందస్సులో లఘువును 'ల' అని సూచిస్తారు. దీనికి ఒక మాత్ర కాలం.
- ఉపమాలంకారం
- ఉపమేయాన్ని ఉపమానంతో 'వలె, వంటి, పోలిన' వంటి పదాలతో పోల్చి చెప్పడం. ఉదా: ముఖం చంద్రుని వలె ఉంది. ఇది సామ్యాన్ని స్పష్టం చేస్తుంది.
- రూపకాలంకారం
- ఉపమేయాన్ని ఉపమానంగానే చెప్పడం; రెండింటి మధ్య భేదం లేకుండా చెప్పడం. ఉదా: ముఖమనే చంద్రుడు. ఇందులో 'అనే' మాటతో అభేదం తెలుపుతారు.
- అతిశయోక్తి
- ఉన్న స్థితిని మించి పెద్దగా లేదా అధికంగా వర్ణించడం; ఉదా: కన్నీళ్లతో నది ప్రవహించింది. ఇది భావ తీవ్రతను పెంచుతుంది.
- సంధి
- రెండు పదాలను కలిపేటప్పుడు వాటి మధ్య స్వరాల మార్పు లేదా లోపం జరిగే ప్రక్రియ. ఉదా: రామ + ఆలయం = రామాలయం.
- అకార సంధి
- పూర్వపదం చివర 'అ' ఉండి పరపదం మొదట స్వరం వస్తే 'అ' లోపించి పరస్వరం దీర్ఘమవుతుంది. ఉదా: హిమ + అద్రి = హిమాద్రి.
- గుణ సంధి
- అకారానికి ఇ లేదా ఉ పరమైతే వరుసగా ఏ, ఓ అవుతాయి. ఉదా: దేవ + ఇంద్రుడు = దేవేంద్రుడు; సూర్య + ఉదయం = సూర్యోదయం.
- తత్పురుష సమాసం
- సమాసంలో ఉత్తర పదం ప్రధానార్థాన్ని ఇచ్చే సమాసం. ఉదా: రాజభవనం = రాజు యొక్క భవనం; ఇక్కడ భవనం ప్రధానం. పూర్వపదం విభక్తి అర్థాన్ని సూచిస్తుంది.
- కర్మధారయ సమాసం
- పూర్వపదం విశేషణం, ఉత్తరపదం విశేష్యం; రెండూ ఒకే వస్తువును సూచిస్తాయి. ఉదా: నీలాకాశం = నీలమైన ఆకాశం. ఇది విశేషణ-విశేష్య సంబంధాన్ని చూపుతుంది.
- ద్వంద్వ సమాసం
- రెండు పదాలకు సమాన ప్రాధాన్యం ఉండి 'మరియు' అర్థం వచ్చే సమాసం. ఉదా: తల్లిదండ్రులు = తల్లి మరియు తండ్రి. రెండు పదాలూ స్వతంత్ర అర్థాలు కలిగి ఉంటాయి.
- బహువ్రీహి సమాసం
- సమాసం మొత్తం మరొక వస్తువుకు విశేషణమయ్యే సమాసం. ఉదా: పద్మాక్షి = పద్మముల వంటి కన్నులు కలది; ఇక్కడ స్త్రీ ప్రధానం.
- క్రియ
- వాక్యంలో పనిని లేదా స్థితిని తెలిపే పదం. కాలాన్ని బట్టి భూత, వర్తమాన, భవిష్యత్ రూపాలు ఉంటాయి; సమాపక, అసమాపక క్రియలు ఉన్నాయి.
- విభక్తులు
- నామవాచకానికి చేరే ప్రత్యయాలు; సంబంధాన్ని తెలిపే ఎనిమిది విభక్తులు: ప్రథమా, ద్వితీయా, తృతీయా, చతుర్థీ, పంచమీ, షష్ఠీ, సప్తమీ, సంబోధన.
- పత్రం
- అధికారిక లేదా వ్యక్తిగత సంభాషణకు రాసే లిఖిత సందేశం. దీనిలో చిరునామా, తేదీ, విషయం, ముగింపు, సంతకం ఉంటాయి. అధికారిక పత్రంలో శైలి మర్యాదపూర్వకంగా ఉంటుంది.
- వ్యాస రచన
- ఒక అంశంపై ప్రారంభం, వివరణ, ముగింపు క్రమంలో రాసే రచన. స్పష్టమైన భావాలు, ఆధారాలు, ఉదాహరణలు ఉంటే వ్యాసం బలపడుతుంది.
- కథా రచన
- ఇచ్చిన సూచన లేదా శీర్షిక ఆధారంగా పాత్రలు, సంఘర్షణ, పరిష్కారం కలిగిన కథ రాయడం. కథలో ఒకే ప్రధాన సమస్యను చుట్టి సంఘటనలు నడపాలి.
- జీవిత చరిత్ర రచన
- ఒక వ్యక్తి జీవిత విశేషాలను కాలక్రమంలో, వాస్తవాలతో రాయడం. జననం, విద్య, సాధనలు, సేవ, ముగింపు భాగాలు సాధారణంగా ఉంటాయి.
- సంక్షిప్తీకరణ
- ఇచ్చిన పేరాను లేదా వ్యాసాన్ని ముఖ్య భావాలు మాత్రమే ఉండేలా కుదించడం. సాధారణంగా ఇచ్చిన భాగం పొడవులో మూడింట ఒక వంతు పరిమితి పాటించాలి.
- పఠనావగాహన
- ఇచ్చిన గద్యం లేదా పద్యాన్ని చదివి, ప్రధాన భావం, వివరాలు, పాత్రలు, సందేశాన్ని గ్రహించడం. సమాధానాలు పాఠంలోని ఆధారాలపై ఆధారపడాలి.
- ప్రధాన భావం
- ఒక పేరా లేదా పాఠం మొత్తం తెలిపే కేంద్ర ఆలోచన. మిగిలిన వాక్యాలు ఆ భావాన్ని వివరిస్తాయి; ప్రధాన భావం సాధారణంగా విస్తృతంగా ఉంటుంది.
- ప్రత్యక్ష కథనం
- కథకుడు పాత్రల మాటలను యథాతథంగా, కొటేషన్ గుర్తులతో తెలిపే కథన విధానం. ఇందులో పాత్ర మాటలు మారవు; వాక్యం 'అని అన్నాడు' అని ముగుస్తుంది.
- పరోక్ష కథనం
- పాత్రల మాటలను కథకుడు తన మాటల్లో మార్చి, కొటేషన్ గుర్తులు లేకుండా తెలిపే కథన విధానం. ఇందులో సర్వనామాలు, కాలాలు కథకుడి దృష్టికి మారతాయి.
- సందర్భ అర్థం
- ఒక పదానికి నిఘంటువు అర్థం కాక, వాక్యంలోని ఇతర పదాలతో కలిసి వచ్చే ప్రత్యేక అర్థం. సందర్భాన్ని బట్టి పదం అర్థం మారుతుంది.