Maharashtra SSC Tamil (2nd/3rd) common mistakes
Maharashtra SSC Tamil (2nd/3rd) · Understand the traps and how to avoid them.
உரைநடைப் பாடத்தின் பாத்திரம் பற்றிய வினாவுக்கு, அந்தப் பாத்திரத்தின் பண்பைச் சொல்லாமல் கதையைத் தொடக்கத்திலிருந்து மீண்டும் எழுதிவிடுகிறார்கள்; இறுதியில் 'நல்ல பாத்திரம்' என்ற பொதுத் தொடரில் முடித்துவிடுகிறார்கள்.
பாடம் படிக்கும்போது கதைச்சுருக்கத்தை மட்டும் மனப்பாடம் செய்கிறார்கள்; பாத்திரத்தின் குணங்களைத் தனியாகப் பட்டியலிடுவதில்லை; வினா என்ன கேட்கிறது என்பதைப் படித்துச் சரிபார்ப்பதில்லை.
What to do instead
முதலில் பண்பை ஒரு சொல்லில் (உ.ம். தியாகம், பொறுமை) எழுதி, பின்னர் அதை நிரூபிக்கும் இரு நிகழ்வுகளை ஒரு வரியில் குறிப்பிட வேண்டும். கதையின் தொடக்கம்–முடிவு தேவையில்லை; வினாவின் முக்கியச் சொல்லை அடிக்கோடிட்டுப் படித்த பிறகே எழுதத் தொடங்க வேண்டும்.
செய்யுள் வினாவில் அணியைத் தவறாக அடையாளம் காண்கிறார்கள் - 'உவமை' என்று எழுத வேண்டிய இடத்தில் 'உருவகம்' என்றும், மோனை–எதுகையை மாற்றியும் எழுதுகிறார்கள்; கவிஞர் பெயரையும் பாடல்களுக்கு இடையே குழப்புகிறார்கள்.
அணிகளின் இலக்கண அடையாளங்களை (உவம உருபு, முதல் எழுத்து ஒற்றுமை) மனப்பாடம் செய்யாததால்; பாடலின் பொருளை மட்டும் படித்துவிட்டு அணிக் குறிப்புகளைக் கவனிக்காததால்.
What to do instead
ஒவ்வொரு பாடலுக்கும் 'கவிஞர் – பொருள் – அணி' என மூன்று நிரல் அட்டவணை தயார் செய்ய வேண்டும். உவமையில் 'போல, ஒப்ப, என' ஆகிய உருபு இருக்கும்; உருபு இல்லாமல் நேரடியாக ஒப்பிடப்பட்டால் உருவகம். மோனை = முதல் எழுத்து ஒற்றுமை, எதுகை = இரண்டாம் எழுத்து ஒற்றுமை என வரையறையை எழுதி, ஒவ்வொரு பாடலிலும் சுட்டிக்காட்டிப் பயில வேண்டும்.
புணர்ச்சி பிரித்தெழுதும் வினாவில் 'மரத்தோப்பு' என்பதை 'மரம் + தோப்பு' என்று எழுதி, மெய்யெழுத்து இரட்டிப்பதை விட்டுவிடுகிறார்கள்; 'மரவேர்' போன்ற உடம்படுமெய் வடிவங்களையும் தவறாகப் பிரிக்கிறார்கள்.
சொல் ஒலிக்கும் விதத்தைக் கேட்காமல், நினைவில் உள்ள சொல்லை அப்படியே பிரிப்பதால்; பாடத்திட்டத்தில் உள்ள புணர்ச்சி விதிகளை எடுத்துக்காட்டுடன் பயிலாததால்.
What to do instead
பிரித்த பிறகு மீண்டும் இணைத்து, அதே சொல் உருவில் வருகிறதா எனச் சரிபார்க்க வேண்டும். ஒவ்வொரு விதிக்கும் இரு எடுத்துக்காட்டுகளை எழுதி வைத்து, 'இணைத்தல்–பிரித்தல்' என்ற இரு திசைப் பயிற்சியை வாரம் ஒருமுறை செய்ய வேண்டும்.
வேற்றுமை உருபு தேர்வில் 'மரத்தை அடியில்' என்று எழுதுகிறார்கள்; 'கு' வேண்டிய இடத்தில் 'ஐ' போட்டு, உருபு மாறுவதால் பொருள் மாறுவதைக் கவனிப்பதில்லை.
ஒவ்வொரு உருபும் எந்தக் கேள்விக்குப் பதில் தருகிறது (யாரை? எதற்கு? எதனால்? எங்கே?) என்ற தொடர்பு தெளிவாக இல்லாததால்; பேச்சு வழக்கை எழுத்தில் இடுவதால்.
What to do instead
உருபுகளுக்கு அர்த்தக் கேள்விகளை இணைத்து அட்டவணை அமைக்க வேண்டும். 'அடியில், மேலே, உள்ளே, பக்கத்தில்' போன்ற இடைச்சொற்கு முன் 'இன்' உருபு வரும் என்பதை எடுத்துக்காட்டுடன் பயில வேண்டும்; எழுதிய பிறகு ஒவ்வொரு பெயர்ச்சொல்லின் உருபையும் தனித்தனியாகச் சரிபார்க்க வேண்டும்.
'நேற்று அவன் பள்ளிக்குச் செல்கிறான்' என்று காலத்திற்குப் பொருந்தாத வினைவடிவை எழுதுகிறார்கள்; இறந்தகால வினைகளில் வரும் 'க், த், ப்' ஒலிகளைத் தவறவிடுகிறார்கள்.
வினைச்சொல் வடிவங்களை முறையாக மனப்பாடம் செய்யாமல், வீட்டில் பழகிய பேச்சுத் தமிழ் வடிவத்தையே எழுத்தில் இடுவதால்; வாக்கியத்தில் உள்ள காலக்குறிப்புச் சொற்களைக் கவனிக்காததால்.
What to do instead
ஒவ்வொரு வினைச்சொல்லுக்கும் நிகழ்காலம்–இறந்தகாலம்–எதிர்காலம் என்ற மூன்று வடிவங்களை எழுதும் பயிற்சி செய்ய வேண்டும். வாக்கியத்தில் 'நேற்று, இன்று, நாளை, வரும் வாரம்' போன்ற குறிப்புகளை முதலில் அடையாளம் கண்டு, அதற்கேற்ற வினைவடிவைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்.
முன்னறியாப் பகுதியில் புதிய சொல் வந்தவுடன் பதிலை விட்டுவிடுகிறார்கள்; அல்லது பத்தியில் உள்ள வரிகளை அப்படியே முழுமையாக எடுத்து எழுதி, சொந்த வாக்கியம் அமைப்பதில்லை.
முதலில் முழுப் பத்தியையும் படித்து நேரத்தை வீணாக்குவதால்; வினாக்களை முதலில் படிக்கும் பழக்கம் இல்லாததால்; தெரியாத சொல்லைச் சூழலில் இருந்து ஊகிக்கும் திறன் வளராததால்.
What to do instead
முதலில் வினாக்களைப் படித்து, பின்னர் பத்தியில் பதில் இருக்கும் இடத்தில் கோடு இட்டு, ஒற்றை வாக்கியத்தில் சொந்த வார்த்தைகளில் எழுத வேண்டும். தெரியாத சொல்லை விட்டுவிடாமல், அதன் முன்னும் பின்னும் உள்ள வாக்கியங்களை வைத்துப் பொருள் ஊகிக்கப் பயில வேண்டும்.
'காக்கைக்கும் தன் குஞ்சு பொன் குஞ்சு' போன்ற பழமொழிக்கு நேர்ப்பொருளை எழுதி, உண்மையான உருவகப் பொருளைத் தவறவிடுகிறார்கள்; இணைச்சொல் வினாவில் எதிர்ச்சொல்லை எழுதிவிடுகிறார்கள்.
பழமொழிகளின் உருவகப் பொருளை வாழ்க்கைச் சூழலுடன் இணைத்துப் பயிலாததால்; இணைச்சொல்–எதிர்ச்சொல் பட்டியலை மீண்டும் மீண்டும் சொல்லிப் பார்க்காததால்.
What to do instead
ஒவ்வொரு பழமொழிக்கும் 'நேர்ப்பொருள் × உண்மையான பொருள்' என்ற இரு நிரல் பட்டியல் எழுதி, அதைப் பயன்படுத்தி ஒரு வாக்கியம் அமைக்க வேண்டும். இணைச்சொல்–எதிர்ச்சொல் பட்டியலை வாரம் ஒருமுறை சொல்லிப் பார்த்து, சொல் வகை (பெயர்/வினை) மாறாமல் உள்ளதா எனச் சரிபார்க்க வேண்டும்.
தலைப்பு ஒன்று, எழுதுவது வேறொன்று - மனப்பாடம் செய்த கட்டுரையைத் தலைப்புக்கு ஏற்றவாறு மாற்றாமல் அப்படியே எழுதிவிடுகிறார்கள்; முன்னுரை–முடிவுரை இல்லாமல் பொதுவுரையாக எழுதி மதிப்பெண் இழக்கிறார்கள்.
தேர்வுக்கு முன் இரண்டு–மூன்று கட்டுரைகளை மட்டும் மனப்பாடம் செய்வதால்; எழுதத் தொடங்கும் முன் திட்டமிட நேரம் ஒதுக்காததால்; தலைப்பின் முக்கியச் சொல்லை மீண்டும் பயன்படுத்திப் பார்ப்பதில்லை.
What to do instead
எழுதத் தொடங்கும் முன் மூன்று நிமிடம் திட்டம் எழுத வேண்டும்: முன்னுரை – மூன்று கருத்துகள் – முடிவுரை. ஒவ்வொரு கருத்துக்கும் ஒரு எடுத்துக்காட்டு அல்லது அனுபவம் சேர்க்க வேண்டும்; இறுதியில் தலைப்புச் சொற்கள் கட்டுரையில் இடம்பெற்றுள்ளனவா எனச் சரிபார்க்க வேண்டும்.
விண்ணப்பக் கடிதத்தில் இடம், தேதி, விளி, முடிவுரை, 'இப்படிக்கு' ஆகிய உறுப்புகளை விட்டுவிட்டு, பேச்சு வழக்கில் எழுதுகிறார்கள்; முறைசார் கடிதத்தில் மரியாதை வடிவங்களைப் பயன்படுத்துவதில்லை.
கடித வடிவத்தை ஒருமுறை பார்த்துவிட்டு, முழு வடிவைத் தலைப்பு மாற்றி எழுதிப் பயிற்சி செய்யாததால்; முறைசார்–முறைசாராக் கடிதங்களின் வேறுபாட்டைத் தெளிவாக அறியாததால்.
What to do instead
இரு வகைக் கடிதத்துக்கும் ஒரு வெற்று வடிவை (இடம், தேதி, விளி, பொருள், உடற்கூறு, முடிவுரை, கையொப்பம்) எழுதி வைத்து, அதே வடிவில் வெவ்வேறு தலைப்புகளில் மூன்று கடிதங்களை எழுதிப் பயில வேண்டும். முறைசார் கடிதத்தில் 'இப்படிக்கு, தங்கள் உண்மையுள்ள' போன்ற முடிவுகளைப் பயன்படுத்த வேண்டும்.
ஆங்கில வாக்கியத்தைச் சொல்லுக்குச் சொல் மொழிபெயர்த்து, வினைச்சொல் இறுதியில் வர வேண்டும் என்பதையும் காலம், ஆண்–பெண், ஒருமை–பன்மை ஆகியவற்றையும் மாற்றாமல் விட்டுவிடுகிறார்கள்.
இரு மொழிகளின் வாக்கிய அமைப்பு வேறுபடும் என்பதை உணராமல், தமிழ்ச் சொற்களை ஆங்கில வரிசையில் அடுக்குவதால்; மூல வாக்கியத்தின் பொருளை முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ளாமல் எழுதத் தொடங்குவதால்.
What to do instead
முதலில் வாக்கியத்தின் பொருளை மனதில் கொண்டு, பின்னர் தமிழ் அமைப்பில் (எழுவாய்–பயனிலை) எழுத வேண்டும். முடிந்த பிறகு காலம், ஆண்–பெண், ஒருமை–பன்மை, மரியாதை நிலை ஆகியவற்றை ஒவ்வொன்றாகச் சரிபார்க்க வேண்டும்; 'மொழிபெயர்ப்பு என்பது பொருள் மாற்றம், சொல் மாற்றம் அல்ல' என்பதை நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.