Maharashtra SSC Tamil (2nd/3rd) key terms

பாடலின் யாப்புக் கட்டுப்பாடின்றி, இயல்பான பேச்சு வரிசையில் அமைந்து, கருத்தைத் தெளிவாக விளக்கும் எழுத்து வடிவம்; கதை, கட்டுரை, கடிதம் ஆகியவை இதில் அடங்கும்.

ஒரு கதையில் நடிப்பவர் போலச் செயல்படும் கற்பனை அல்லது உண்மை நபர்; இவர்களின் பேச்சு, செயல், உணர்வு ஆகியவற்றால் கதையின் போக்கு நிர்ணயிக்கப்படுகிறது.

ஒரு பகுதி அல்லது பாடல் முழுவதும் ஆசிரியர் வலியுறுத்த விரும்பும் முதன்மையான கருத்து; கதை நிகழ்வுகளுக்கு அப்பால் நிலைத்து நிற்கும் செய்தி இது.

ஒரு படைப்பில் பேசப்படும் பொருள் அல்லது துறை; அன்பு, வீரம், விடுதலை, வறுமை போன்ற கருத்துத் தளங்கள் கதைக்குள் மீண்டும் மீண்டும் எழுவதைக் குறிக்கும்.

கதைமாந்தரின் குணம், நடத்தை, பேச்சு மற்றும் பிறருடன் கொள்ளும் உறவு ஆகியவற்றால் வெளிப்படும் இயல்பு; நேரடிச் சொற்கள் இல்லாமல் நிகழ்வுகளின் வழியாகவும் இது புலப்படும்.

யாப்பு விதிகளின்படி அடி, சீர், தளை ஆகியவற்றைக் கொண்டு இயற்றப்படும் பாடல் வடிவம்; செய்யுளின் பொருள், அணி, ஓசை ஆகியவை பாடலின் இனிமையை உருவாக்குகின்றன.

ஒரு பொருளை அதைவிட வேறுபட்ட இன்னொரு பொருளுடன், போல, ஒத்த, புரைய என்ற உவம உருபுகளால் ஒப்பிட்டுச் சொல்லும் அணி; இரண்டுக்கும் இடையிலான ஒற்றுமை தெளிவாகும்.

உவமையையும் உவமிக்கப்படும் பொருளையும் வேறுபடுத்தாமல், ஒன்றையே மற்றொன்றாகச் சொல்லும் அணி; நிலா முகம் என்பது போன்ற தொடர்களில் இது வெளிப்படும்.

ஒரு செய்யுளில் அடுத்தடுத்த அடிகளின் முதல் எழுத்து ஒன்றாக அமைந்து ஓசை நயம் தருவது; முதல் எழுத்தில் அமையும் இந்த ஒலி ஒற்றுமை மோனை எனப்படும்.

அடுத்தடுத்த அடிகளில் இரண்டாம் எழுத்து ஒன்றாக அமைந்து ஓசை ஒற்றுமை ஏற்படுத்துவது; மோனைக்கு அடுத்த நிலையில் வரும் இந்த ஒலி அமைப்பு பாடலுக்கு இசைவு தரும்.

செய்யுள் அடியை உருவாக்கும் ஓசைக் கூறு; இரண்டு அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட அசைகள் சேர்ந்து ஒரு சீர் ஆகும்; ஆசிரியப்பாவில் ஓர் அடிக்கு நான்கு சீர்கள் இயல்பு.

ஓசை நீட்டத்திற்காகவோ இசை நிறைவிற்காகவோ குறில் நெடிலாகவும், நெடில் மேலும் நீண்டு ஒலிப்பது; செய்யுளில் மட்டுமே இது இடம் பெறும் என்று இலக்கணம் கூறும்.

செய்யுளின் அடி, சீர், தளை, அளவு ஆகிய அமைப்பு விதிகளை விளக்கும் இலக்கணப் பகுதி; செய்யுளின் ஓசை நடை ஒழுங்காக அமைவதற்கு இது வழிகாட்டுகிறது.

இரண்டு சொற்கள் அல்லது ஒலிக் கூறுகள் ஒன்றோடொன்று சேர்ந்து உச்சரிக்கப்படும்போது ஏற்படும் ஒலித் திரிபு; இயல்பு, விகாரம், திரிபு என்று இலக்கண நூல்கள் இதை வகைப்படுத்துகின்றன.

பெயர்ச்சொல் ஒரு வினைச்சொல்லுடன் கொள்ளும் தொடர்பை உணர்த்தும் ஏ, ஐ, ஆல், கு, இல் போன்ற உருபுகள்; தமிழில் எட்டு வேற்றுமைகள் இருப்பதாக இலக்கணம் கூறுகிறது.

ஒரு செயலை, நிகழ்வை அல்லது நிலையை உணர்த்தும் சொல்; இது காலம், ஆள், எண் ஆகியவற்றைக் காட்டி வாக்கியத்தின் பயனை நிறைவு செய்கிறது.

ஒரு செயல் நடந்ததா, நடக்கிறதா, நடக்கப்போகிறதா என்பதை வினைச்சொல் உணர்த்தும் இலக்கணக் குறி; இறந்தகாலம், நிகழ்காலம், எதிர்காலம் என மூன்று வகைப்படும்.

வாக்கியத்தை முடித்து, செய்தி முழுமை பெறுவதை உணர்த்தி, காலத்தையும் ஆளையும் காட்டும் வினை வடிவம்; வந்தான், படிக்கிறாள் போன்றவை எடுத்துக்காட்டு.

முதன்மை வினையின் செயலை விரித்துச் சொல்லி, வாக்கியத்தை முடிக்காமல் அடுத்த வினையுடன் தொடர்ந்து வரும் வினை வடிவம்; வந்து, படித்து போன்றவை எடுத்துக்காட்டு.

பெயரைக் கொண்டு முடியும் எச்ச வினை வடிவம்; அடுத்து வரும் பெயர்ச்சொல்லின் செயல் அல்லது பண்பை விளக்கும், படித்த மாணவன் என்பது போன்ற அமைப்பில் வரும்.

இரண்டு அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட பெயர்ச்சொற்கள் ஒரு சொல்லாகத் தொகுத்து நிற்கும் தொடர்; வேற்றுமை உருபு மறைந்து நிற்பது இதன் சிறப்பு; வேற்றுமைத்தொகை, வினைத்தொகை போன்றவை வகைகள்.

செயலைச் செய்பவர் யார் என்பதை வினைச்சொல் காட்டும் இலக்கணக் குறி; தன்மை, முன்னிலை, படர்க்கை என மூன்று நிலைகளில் இது அமையும்.

கேட்கப்பட்ட வினாவுக்கு அளிக்கப்படும் விடை; ஆம், இல்லை என்று நேர்மறை அல்லது எதிர்மறையாகவோ, கேள்விக்கு ஏற்ற முழு வாக்கியமாகவோ அமையலாம்.

வேர்ச்சொல்லின் இறுதியில் சேர்ந்து, காலம், ஆள், எண் போன்ற இலக்கணக் கருத்துகளை உணர்த்தும் பகுதி; படித்தான் என்பதில் ஆன் என்பது ஆண்பால் விகுதி ஆகும்.

பாடநூலில் இல்லாத, புதிதாகத் தரப்படும் துணைப் பகுதி; இதன் கருத்தைத் தாமே படித்து உணர்ந்து, கொடுக்கப்பட்ட கேள்விகளுக்கு விடையளிக்க வேண்டும்.

ஒரு சொல் அல்லது தொடர் அமைந்துள்ள சூழலைக் கொண்டு அதன் பொருளை முடிவு செய்யும் முறை; அகராதிப் பொருளைவிடப் பகுதியின் கருத்துக்கு ஏற்ற பொருளை இது தேர்ந்தெடுக்கும்.

ஒரே அல்லது மிக நெருக்கமான பொருள் கொண்ட இரு சொற்கள்; மனம்–உள்ளம், வீடு–இல்லம் போன்றவை போட்டித் தேர்வில் இணைச்சொல் என்று கேட்கப்படும்.

ஒரு சொல்லுக்கு மாறான பொருள் தரும் சொல்; இனிமை–கசப்பு, வெற்றி–தோல்வி போல, எதிர்மறைக் கருத்தை உணர்த்தும் சொல் எதிர்ச்சொல் ஆகும்.

முன்னோர் அனுபவத்திலிருந்து உருவாகி, ஒரு வாழ்க்கைப் பாடத்தைச் சுருக்கமாகச் சொல்லும் மரபுத் தொடர்; அளவுக்கு மீறினால் அமுதமும் நஞ்சு என்பது போன்றது.

சொற்கள் தம் நேர்ப்பொருளை இழந்து, மரபாக நிலைபெற்ற ஒரு சிறப்புப் பொருளை உணர்த்தும் தொடர்; கண் திறந்தது என்பது விழிப்பு என்ற பொருளில் வரும்.

கொடுக்கப்பட்ட சொற்றொடருக்கு அல்லது வாக்கியத்திற்குப் பொருளும் இலக்கணமும் பொருத்தமாக அமையும் சொல்; வழங்கப்பட்ட தேர்வுகளில் இருந்து சரியானதைத் தேர்ந்தெடுப்பது வழக்கம்.

ஒரு மொழியின் சொற்களை அகரவரிசையில் தொகுத்து, அவற்றின் பொருள், வகை, பயன்பாடு ஆகியவற்றைத் தரும் நூல்; தமிழ்ச் சொல் அறிவை வளர்க்கும் அடிப்படைக் கருவி.

ஒரு தலைப்பைப் பற்றி முன்னுரை, கருத்துப் பத்திகள், முடிவுரை என்ற முறையில் அமைந்து, ஆசிரியரின் சிந்தனையை விரிவாக விளக்கும் உரைநடை வடிவம்.

கட்டுரையின் தொடக்கப் பகுதி; தலைப்பை அறிமுகம் செய்து, பேசப்போகும் கருத்தின் எல்லையை வரையறுத்து, வாசகரை உள்ளே அழைத்துச் செல்கிறது.

கட்டுரையின் இறுதிப் பகுதி; முன் சொன்ன கருத்துகளைச் சுருக்கி, ஆசிரியரின் இறுதி முடிவை அல்லது வேண்டுகோளை முன்வைக்கும் பகுதி.

அனுப்புநர் முகவரி, நாள், பெறுநர் முகவரி, வணக்கம், பொருள், உள்ளடக்கம், நிறைவு, கையொப்பம் என்ற வரிசையில் எழுதப்படும் கடிதம்; அலுவலகப் பணிகளுக்கு இது பயன்படும்.

ஒரு வேண்டுகோளை அல்லது விண்ணப்பத்தை அதிகாரிக்குத் தெரிவிக்க எழுதும் முறையான கடிதம்; விண்ணப்பிப்பவர் விவரம், தேவை, காரணம் ஆகியவை தெளிவாக இடம்பெற வேண்டும்.

ஒரு மொழியில் உள்ள கருத்தை அதன் பொருள் மாறாமல் இன்னொரு மொழியில் எழுதும் செயல்; சொல்லுக்குச் சொல் அல்லாமல், இலக்கு மொழியின் இயல்புக்கு ஏற்ப அமைவது நல்ல மொழிபெயர்ப்பு.

இரண்டு அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட சொற்கள் சேர்ந்து, வாக்கியத்தின் உள்ளே அமைந்து ஒரு கருத்துத் தொடர்பை உணர்த்தும் பகுதி; தனியாக நின்று முழுச் செய்தியைத் தராது.