गद्य उत्तरमा प्रमाण र प्रश्नको केन्द्र

केन्द्रविन्दु 'चिठीले मनस्थिति कसरी देखाउँछ' भन्ने हो, 'कथा के हो' होइन।

• पहिलो कारण, उत्तरको ठूलो भाग कथावस्तुको पुनर्कथनमा गएको छ; चिठीको भाषा, बिम्ब वा पात्रको प्रतिक्रियाबारे विश्लेषण छैन।
• दोस्रो कारण, एउटा पनि वाक्यांश उद्धृत छैन; 'धेरै दुःख दिन्छ' भन्ने सामान्य भनाइले पाठको प्रमाण दिँदैन।
• थप, गलत मितिले तथ्यगत शुद्धता कमजोर बनाएको छ।

त्यसैले उत्तर विषयसँग सम्बन्धित भए पनि प्रश्नको 'कसरी' भन्ने प्रक्रियागत माग पूरा गर्दैन।

विषयवस्तुतर्फ १/३ उपयुक्त हुन्छ।

कारण: विद्यार्थीले चिठीले दुःख दिन्छ भन्ने सम्बन्धित बुँदा उल्लेख गरेको छ, त्यसैले शून्य दिनु कठोर हुन्छ। तर २/३ दिनका लागि चिठीको वाक्यांश, बिम्ब वा पात्रको मनोविज्ञानको विश्लेषण चाहिन्छ, जुन छैन। गलत मिति र अप्रासंगिक अन्त्यले पनि अंक घटाउँछ। यदि मार्किङ योजनामा 'प्रमाणसहित व्याख्या' अनिवार्य भनिएको छ भने १/३ नै रक्षात्मक हुन्छ; १.५ दिनुभन्दा पहिले विद्यार्थीलाई प्रमाण के हो भनेर देखाउनु राम्रो हुन्छ।

फिडब्याक: 'तिमीले चिठीले दुःख दिन्छ भन्यौ, अब चिठीको कुनै एक वाक्यांश उद्धृत गरेर त्यसले पात्रको मनस्थिति कसरी देखाउँछ भनेर एक वाक्यमा लेख; कथाको पुनर्कथन हटाऊ।'

यो वाक्य specific छ: के सुधार्ने (उद्धरण र विश्लेषण) र के हटाउने (पुनर्कथन) दुवै भन्छ। साथै 'कसरी' भन्ने प्रश्नको जवाफ दिन सिकाउँछ। ४० उत्तर जाँच्ने समय सीमामा यही एउटा वाक्य सबैलाई दिन सकिन्छ; त्यसपछि कक्षामा एक उदाहरण देखाउँदा सुधार छिटो हुन्छ।