Iran Heavy Vehicle Driving Theory key terms

اولویت عبور یک وسیله نقلیه یا عابر در تقاطع یا موقعیت مشترک؛ کسی که حق تقدم دارد ابتدا می‌گذرد و دیگری باید توقف یا سرعت خود را کم کند.

محل تلاقی راه‌ها که با چراغ راهنمایی کنترل نمی‌شود؛ در آن راننده باید بر پایه علائم، قاعده سمت راست و احتیاط وضعیت حق تقدم را تعیین کند.

تغییر مسیر به سمت چپ که معمولاً باید پس از دادن حق تقدم به ترافیک مقابل و عابران انجام شود؛ در وسایل سنگین به دلیل شعاع گردش بزرگ نیاز به فضای بیشتر دارد.

عبور از جلوی وسیله نقلیه دیگر در همان جهت؛ تنها در نقاط مجاز، با دید کافی و پس از اطمینان از خالی بودن مسیر مقابل انجام می‌شود.

خط طولی پیوسته روی سطح راه که عبور از آن ممنوع است؛ راننده نباید برای سبقت یا تغییر خط از روی آن بگذرد.

خط طولی بریده‌بریده که عبور از آن در صورت ایمن بودن وضعیت ترافیک و دید کافی مجاز است و معمولاً برای سبقت یا تغییر خط به کار می‌رود.

تابلوی هشت‌ضلعی که راننده را ملزم می‌کند پیش از خط توقف کاملاً بایستد، راه را بررسی کند و سپس در صورت ایمن بودن ادامه دهد.

وسیله نورانی که ترتیب عبور را در تقاطع یا گذرگاه تعیین می‌کند؛ چراغ قرمز توقف، سبز اجازه حرکت و زرد آماده‌شدن برای توقف است.

تابلوهایی که اطلاعاتی مانند نام محل، فاصله، جهت یا امکانات راه را به راننده نشان می‌دهند و الزام قانونی ایجاد نمی‌کنند.

تابلوهایی که یک رفتار را ممنوع یا محدود می‌کنند، مانند ممنوعیت ورود، محدودیت سرعت یا ممنوعیت توقف؛ تخلف از آن‌ها جرم محسوب می‌شود.

بیشترین سرعت قانونی برای یک راه یا نوع وسیله نقلیه؛ راننده وسایل سنگین باید علاوه بر تابلوی مسیر، محدودیت ویژه خودروی خود را نیز رعایت کند.

فاصله زمانی و مکانی کافی از وسیله نقلیه جلو تا در صورت توقف ناگهانی آن، راننده بتواند بدون برخورد بایستد؛ در وسایل سنگین به دلیل وزن زیاد بیشتر است.

مجموع مسافت واکنش راننده و مسافت ترمز تا توقف کامل؛ با سرعت، وزن بار و وضعیت سطح راه افزایش می‌یابد.

سرعتی که راننده با توجه به وضعیت راه، دید، ترافیک و بار خودرو انتخاب می‌کند و حتی اگر کمتر از حد مجاز باشد، ایمنی را تضمین می‌کند.

مقدار باری که یک محور وسیله نقلیه به سطح راه منتقل می‌کند؛ از حد تعیین‌شده برای هر محور نباید بیشتر باشد تا به راه و پل آسیب نرسد.

بیشترین وزن کل خودرو همراه با بار، سرنشین و سوخت که سازنده و قانون اجازه می‌دهند؛ عبور از آن تخلف است و ایمنی ترمز و فرمان را کاهش می‌دهد.

حمل باری بیش از وزن ناخالص مجاز یا بیش از ظرفیت محورها؛ باعث کاهش کنترل، افزایش مسافت توقف و جریمه و توقف خودرو می‌شود.

چیدمان و تقسیم صحیح بار روی کف و محورهای وسیله نقلیه به گونه‌ای که تعادل، فرمان‌پذیری و عملکرد ترمز حفظ شود و هیچ محوری بیش از حد مجاز بار نگیرد.

بیشترین طول، عرض و ارتفاع قانونی خودرو و بار؛ بار نباید از این محدوده‌ها بیرون بزند مگر با مجوز و علائم هشداردهنده مناسب.

باری که از عقب، جلو یا کناره‌های خودرو بیرون می‌زند؛ باید با علامت‌گذاری مناسب در شب و روز مشخص شود تا سایر رانندگان آن را ببینند.

بستن و مهار بار با طناب، تسمه، زنجیر یا مهارکننده‌های مناسب تا در ترمز، پیچ و دست‌انداز جابه‌جا نشود یا از خودرو نیفتد.

موادی که به دلیل سمی، قابل اشتعال، خورنده یا رادیواکتیو بودن برای انسان و محیط خطرناک‌اند و حمل آن‌ها قواعد ویژه، برچسب و مدارک لازم دارد.

پلاک هشداردهنده‌ای که روی خودروی حامل مواد خطرناک نصب می‌شود و نوع خطر محموله را به امدادگران و دیگران نشان می‌دهد.

بررسی منظم خودرو پیش از شروع سفر شامل لاستیک‌ها، ترمز، چراغ‌ها، روغن، آب و مهار بار برای پیشگیری از خرابی و حادثه در راه.

سامانه ترمزی که با هوای فشرده کار می‌کند و در کامیون‌ها و اتوبوس‌ها رایج است؛ افت فشار هوا می‌تواند توان ترمز را به‌شدت کاهش دهد.

ترمز کمکی یا دستی که در صورت خرابی ترمز اصلی یا افت فشار هوا خودرو را متوقف می‌کند؛ راننده باید نحوه فعال‌سازی آن را بداند.

میزان هوای داخل لاستیک که باید در محدوده توصیه‌شده سازنده باشد؛ فشار کم یا زیاد باعث گرم شدن، ترکیدن و کاهش کنترل خودرو می‌شود.

مسیر دایره‌ای که خودرو در دور زدن کامل طی می‌کند؛ در وسایل سنگین بزرگ است و راننده باید فضای کافی و عابران کنار مسیر را در نظر بگیرد.

بخشی از اطراف خودرو که راننده از آینه‌ها نمی‌بیند؛ در کامیون‌ها و اتوبوس‌ها وسیع است و پیش از تغییر خط باید با دقت بررسی شود.

کاهش هوشیاری و سرعت واکنش بر اثر رانندگی طولانی یا کم‌خوابی؛ راننده باید پیش از خستگی شدید توقف و استراحت کند.

بیشترین مدت پیوسته و روزانه‌ای که راننده حرفه‌ای اجازه رانندگی دارد؛ رعایت آن برای پیشگیری از خستگی و الزام قانونی است.

توقف مشخصی که قانون پس از مدت معینی رانندگی تعیین می‌کند تا راننده استراحت کند و هوشیاری خود را بازیابد.

استفاده از داروهایی که ممکن است خواب‌آور یا کاهش‌دهنده تمرکز باشند؛ راننده باید پیش از رانندگی با پزشک یا داروساز درباره اثر آن‌ها بر رانندگی مشورت کند.

مصرف نوشیدنی الکلی یا مواد مخدر و روان‌گردان که توانایی رانندگی را مختل می‌کند و در آزمون و قانون با محدودیت و مجازات شدید همراه است.

مدرک رسمی که صلاحیت رانندگی با نوع مشخصی از وسیله نقلیه را تأیید می‌کند؛ رانندگی با خودروی سنگین نیازمند گواهینامه پایه یکم است.

بیمه‌ای که خسارت جانی و مالی واردشده به دیگران در حادثه رانندگی را تا سقف تعیین‌شده جبران می‌کند و داشتن آن برای خودرو الزامی است.

گزارش رسمی پلیس از جزئیات تصادف شامل زمان، مکان، طرف‌های درگیر و علت احتمالی که مبنای رسیدگی بیمه و مقام قضایی است.

اقدام‌های فوری و ساده برای حفظ جان مصدوم تا رسیدن امداد، مانند کنترل خونریزی، باز نگه‌داشتن راه تنفسی و گرم نگه‌داشتن او.

وسیله‌ای قابل حمل برای خاموش کردن آتش کوچک که در خودروی سنگین و حامل مواد خطرناک باید همراه باشد و کارکرد آن به‌طور دوره‌ای بررسی شود.