قوانین عبور و مرور و حق تقدم
این حوزه تصمیم‌گیری شما را در موقعیت‌های تعارض ترافیکی می‌سنجد: چه کسی اول عبور می‌کند، کجا سبقت مجاز است و کجا ممنوع، و چگونه باید وارد میدان یا تقاطع شد. آزمون روی قاعده «حق تقدم» تکیه دارد، نه بر احساس اولویت؛ راننده‌ای که حق تقدم دارد باز هم موظف است برای جلوگیری از تصادف توقف کند.
قواعد کلیدی
- تقاطع هم‌عرض بدون چراغ و بدون تابلو: حق تقدم با وسیله‌ای است که از سمت راست شما می‌آید.
- در تقاطع T، وسیله روی راه اصلی بر وسیله راه فرعی مقدم است.
- میدان: ورودکننده باید به وسایل داخل میدان و وسایلی که در حال خروج‌اند راه بدهد؛ قاعده سمت راست در میدان حاکم نیست.
- گذرگاه پیاده: عابر حق تقدم دارد؛ سبقت و توقف روی گذرگاه و نزدیک آن ممنوع است.
- خودروهای امدادی با آژیر و چراغ گردان: باید راه داد؛ عبور آنها از چراغ قرمز فقط پس از اطمینان از خالی بودن مسیر است.
- سبقت از سمت چپ و بازگشت به خط فقط با دید کافی و بدون خط ممتد؛ سبقت در پیچ کور، تونل، روی پل و نزدیک تقاطع ممنوع است.
- دور زدن در پیچ، تونل، سربالایی بدون دید و روی خط ممتد ممنوع است.
مثال کاربردی
با کامیون به چهارراه بدون چراغ می‌رسید. خودرویی از روبه‌رو می‌خواهد به چپ بپیچد و هم‌زمان خودرویی از سمت راست شما وارد تقاطع می‌شود. حق تقدم با خودروی سمت راست است؛ خودروی روبه‌رو نیز چون گردش به چپ می‌کند باید به شما راه بدهد. پس اول خودروی سمت راست، سپس شما، و در آخر خودروی گردش‌کننده عبور می‌کند. منطق: قاعده سمت راست و اولویت وسیله مستقیم بر گردش‌کننده به چپ.
دام‌های آزمون
- تطبیق قاعده سمت راست روی میدان؛ در میدان حق تقدم با جریان داخل است.
- یکی گرفتن تابلوی «حق تقدم» (مثلث با رأس پایین) با تابلوی «ایست» (هشت‌ضلعی قرمز)؛ ایست به معنی توقف کامل است.
- تصور اینکه داشتن حق تقدم مجوز عبور بی‌قید است.