Iran Light Vehicle Driving Theory key terms

قانونی که مشخص می‌کند در تقاطع، پیچ، میدان یا محل بدون چراغ، کدام وسیله نقلیه یا عابر اول عبور می‌کند؛ راننده بدون حق تقدم باید توقف کامل کند و راه بدهد.

بیشترین سرعتی که تابلو یا قانون برای یک مسیر تعیین کرده و راننده نباید از آن فراتر رود؛ در باران، شب یا ترافیک سنگین باید کمتر از آن رانندگی کرد.

وضعیتی که در آن عبور از خودروی جلویی به دلیل خط ممتد، پیچ کور، تونل، تقاطع یا تابلو ممنوع است؛ تخلف از آن جریمه و خطر تصادف روبه‌رو دارد.

خط کشیده‌شده روی سطح جاده که عبور از روی آن و تغییر خط ممنوع است؛ معمولاً در پیچ‌ها، تونل‌ها و نزدیک تقاطع‌ها برای جلوگیری از تصادف روبه‌رو کشیده می‌شود.

خط‌چین سفید یا زرد روی جاده که تغییر خط و سبقت را در صورت ایمن بودن مجاز می‌کند؛ پیش از تغییر خط باید آینه و نقطه کور بررسی و راهنما روشن شود.

تابلوهای معمولاً دایره‌ای با حاشیه قرمز که یک رفتار را ممنوع یا محدود می‌کنند، مانند ممنوعیت ورود، توقف ممنوع یا حداکثر سرعت؛ راننده باید بی‌درنگ از آن‌ها پیروی کند.

تابلوهای مثلثی با حاشیه قرمز که خطر پیش‌رو مانند پیچ تند، تقاطع یا سطح لغزنده را اعلام می‌کنند؛ راننده باید سرعت را کم کند و آماده واکنش باشد.

حالت زرد چشمک‌زن چراغ راهنمایی که به معنی احتیاط و ادامه حرکت با سرعت کم است؛ راننده باید آماده توقف باشد و حق تقدم را رعایت کند.

محلی که دو یا چند راه در یک سطح به هم می‌رسند و تردد وسایل نقلیه و عابران در آن تلاقی می‌کند؛ بیشتر تصادف‌های شهری در همین نقاط رخ می‌دهد.

فاصله زمانی و مکانی کافی از خودروی جلویی که امکان توقف در صورت ترمز ناگهانی را می‌دهد؛ در جاده خشک حدود دو ثانیه و در باران یا شب بیشتر لازم است.

مجموع مسافت پیموده‌شده در زمان واکنش راننده و مسافت ترمز تا ایست کامل؛ با سرعت، خستگی، باران و لاستیک فرسوده به‌شدت افزایش می‌یابد.

فاصله زمانی میان دیدن خطر و فشردن پدال ترمز؛ در راننده خسته، حواس‌پرت یا مصرف‌کننده دارو طولانی‌تر می‌شود و فاصله توقف را افزایش می‌دهد.

شیوه‌ای از رانندگی که در آن راننده خطرهای احتمالی دیگران را پیش‌بینی می‌کند، فاصله و سرعت را کنترل می‌کند و از موقعیت‌های پرخطر دوری می‌جوید.

بخشی از اطراف خودرو که در آینه‌های جانبی و داخلی دیده نمی‌شود؛ پیش از تغییر خط باید با چرخش سر بررسی شود تا موتورسیکلت یا خودروی کناری پنهان نماند.

وضعیت جاده در باران، یخ، شن یا لکه روغن که چسبندگی لاستیک را کم می‌کند؛ راننده باید سرعت را کاهش دهد، ترمز و فرمان را نرم به کار ببرد و از ترمز ناگهانی پرهیز کند.

پدیده‌ای که لایه آب میان لاستیک و جاده قرار می‌گیرد و فرمان و ترمز را بی‌اثر می‌کند؛ راه درست کاهش تدریجی گاز و نگه‌داشتن فرمان مستقیم بدون ترمز ناگهانی است.

کاهش هوشیاری که زمان واکنش را طولانی و احتمال خروج از خط را زیاد می‌کند؛ تنها راه مقابله توقف در محل ایمن و استراحت کوتاه است، نه باز کردن پنجره یا نوشیدن قهوه.

رانندگی در شرایطی که دید محدود است و باید سرعت را با برد نور چراغ‌ها هماهنگ کرد؛ استفاده از چراغ بالا در جاده خلوت و تبدیل به پایین هنگام نزدیک شدن خودرو لازم است.

مجموعه چراغ‌های جلو، عقب، ترمز، راهنما و مه‌شکن که دیدن و دیده‌شدن را ممکن می‌کند؛ سوختن یکی از آن‌ها در بازدید فنی رد شده و خطر تصادف را بالا می‌برد.

معاینه دوره‌ای خودرو برای بررسی ترمز، فرمان، لاستیک، چراغ‌ها، آلایندگی و ایمنی سازه؛ خودروی بدون معاینه معتبر مجاز به تردد نیست و برگه آن باید همراه باشد.

اندازه شیارهای سطح لاستیک که چسبندگی و تخلیه آب را تعیین می‌کند؛ فرسودگی بیش از حد مجاز، ترمزگیری در باران را خطرناک و خودرو را در بازدید فنی رد می‌کند.

میزان هوای درون تایر که سازنده خودرو تعیین می‌کند؛ فشار کم باعث گرم شدن، افزایش مصرف سوخت و ترکیدن لاستیک و فشار زیاد چسبندگی را کم می‌کند.

سیستم ضدقفل ترمز که از قفل شدن چرخ‌ها در ترمز شدید جلوگیری می‌کند و فرمان‌پذیری را حفظ می‌کند؛ در این حالت باید پدال را محکم و پیوسته نگه داشت.

اقدام‌های فوری و ساده برای حفظ جان مصدوم تا رسیدن امداد، مانند کنترل خونریزی، باز نگه‌داشتن راه هوایی و گرم نگه‌داشتن بدن؛ آموزش دیدن پیش از نیاز ضروری است.

اقدام‌هایی مانند توقف در محل ایمن، روشن کردن چراغ خطر، گذاشتن مثلث احتیاط و هشدار به ترافیک برای جلوگیری از تصادف دوم؛ پیش از هر کمک دیگری انجام می‌شود.

علامت بازتابنده سه‌گوش که در خرابی یا تصادف در فاصله مناسب پشت خودرو قرار می‌گیرد تا رانندگان دیگر زودتر متوجه شوند؛ در بزرگراه این فاصله بیشتر است.

شماره تماس فوری برای درخواست آمبولانس و امداد در سانحه؛ هنگام تماس باید مکان دقیق، تعداد مصدومان و نوع حادثه را روشن و کوتاه گفت.

پوشش محافظ سر برای موتورسوار که باید استاندارد، اندازه مناسب و بند بسته داشته باشد؛ نزدن آن مهم‌ترین عامل مرگ و آسیب مغزی در تصادف موتورسیکلت است.

وسیله نقلیه دوچرخ که قوانین ویژه‌ای دارد: حرکت در خط مجاز، نداشتن حق عبور از پیاده‌رو و ممنوعیت حمل بیش از یک سرنشین بدون تجهیزات مناسب.

اقلام اجباری خودرو مانند کپسول آتش‌نشانی، جعبه کمک‌های اولیه، مثلث احتیاط، زنجیر چرخ در جاده‌های برفی و برگه معاینه فنی؛ نبود آن‌ها تخلف است.

بند مهار بدن سرنشین که در ترمز ناگهانی یا برخورد از پرتاب شدن جلوگیری می‌کند؛ بستن آن برای راننده و همه سرنشینان اجباری و برای کودکان صندلی مناسب لازم است.

بالش بادی که در برخورد شدید باز می‌شود تا سر و سینه را از برخورد با فرمان و داشبورد حفظ کند؛ تنها همراه با کمربند بسته اثر محافظتی دارد.

عبور از خودروی جلویی تنها پس از بررسی آینه‌ها، نقطه کور، خط مقابل و تابلوها؛ با راهنما، افزایش تدریجی سرعت و بازگشت به خط پس از دیدن خودروی سبقت‌گرفته در آینه انجام می‌شود.

تغییر مسیر به سمت چپ در تقاطع که نیازمند حق تقدم دادن به ترافیک روبه‌رو و عابران است؛ راننده باید پیش از تقاطع در خط میانی یا چپ قرار گیرد و راهنما بزند.

چراغ چشمک‌زن چهارگانه خودرو که برای اعلام توقف اضطراری، خرابی یا هشدار به ترافیک پشت سر روشن می‌شود؛ در حرکت عادی نباید استفاده شود.

وظایف راننده در برابر قانون، از جمله داشتن گواهینامه معتبر، بیمه شخص ثالث، رعایت مقررات و ماندن در صحنه تصادف؛ تخلف می‌تواند جریمه، محرومیت یا مسئولیت کیفری داشته باشد.

بیمه‌ای اجباری که خسارت جانی و مالی واردشده به دیگران در تصادف را تا سقف تعیین‌شده جبران می‌کند؛ نداشتن آن تخلف است و راننده خودش مسئول پرداخت خسارت می‌شود.

ترک محل حادثه بدون توقف، ارائه کمک و اطلاع به مراجع؛ جرم سنگینی است که محرومیت از رانندگی و مسئولیت کیفری به همراه دارد و اعتماد عمومی را نیز از بین می‌برد.

رفتار محترمانه با سایر رانندگان و عابران، مانند ندادن بوق بی‌مورد، رعایت نوبت، راه دادن و پرهیز از پرخاشگری؛ این رفتارها تصادف و تنش را کاهش می‌دهند.