قوانین و مقررات راهنمایی و رانندگی
این بخش پایه‌های قانونی رانندگی در ایران را می‌سنجد: سرعت مجاز، حق تقدم، خطوط عبور، سبقت و وظایف راننده در برابر عابر و سرنشین. پرسش‌ها موقعیت‌محورند و پاسخ درست همان رفتاری است که قانون در آن موقعیت تعیین کرده است.
سرعت و فاصله
حداکثر سرعت در معابر شهری معمولاً ۵۰ و در معابر مسکونی و محدوده مدارس ۳۰ کیلومتر بر ساعت است. در جاده‌های برون‌شهری، در نبود تابلو، حدود ۸۵ کیلومتر و در بزرگراه‌ها و آزادراه‌ها تابع تابلوست. سرعت باید با باران، شب و ترافیک کاهش یابد؛ عدد تابلو مجوز رانندگی خطرناک نیست.
حق تقدم
- در تقاطع بدون چراغ و تابلو، به وسیله‌ای که از راست می‌آید حق تقدم بدهید.
- در میدان، خودروهای در حال گردش داخل میدان مقدم‌اند و ورودی باید حق تقدم را رعایت کند.
- هنگام گردش به چپ، به وسایل مقابل که مستقیم می‌روند حق تقدم بدهید.
- عابر روی خط‌کشی عابر همیشه مقدم است.
- وسیله امدادی با آژیر: راه بدهید و به راست بکشید.
سبقت و خطوط
سبقت از چپ و فقط در خط مجاز و با اطمینان از خالی بودن مسیر انجام می‌شود. سبقت در تقاطع، پیچ کور، سربالایی بدون دید، گذرگاه عابر، گذرگاه راه‌آهن و روی خط ممتد ممنوع است.
مثال کاربردی
به چهارراه بدون چراغ می‌رسید و می‌خواهید به چپ بپیچید. خودرویی از روبه‌رو مستقیم می‌آید و خودرویی از راست وارد تقاطع می‌شود. استدلال: نخست حق تقدم سمت راست را رعایت می‌کنید، سپس منتظر عبور خودروی مقابل می‌مانید؛ گردش به چپ آخرین حق تقدم را دارد. اگر عابری در گذرگاه باشد، او بر همه مقدم است.
دام‌های آزمون
- سبز بودن چراغ حق تقدم مطلق نمی‌دهد؛ تقاطع را با احتیاط و پس از اطمینان تخلیه کنید.
- چراغ زرد یعنی توقف، مگر آنکه توقف ناگهانی خودش خطر باشد.
- چشمک‌زن زرد یعنی احتیاط؛ چشمک‌زن قرمز یعنی توقف کامل و سپس عبور.
- سبقت از راست در بزرگراه آزاد نیست و فقط در شرایط تعریف‌شده مجاز است.