علائم و تابلوهای راهنمایی و رانندگی
این حوزه زبان تصویری جاده را می‌سنجد: خانواده‌های تابلو، شکل و رنگ هر خانواده و خطوطی که رفتار مجاز را تعیین می‌کنند. پاسخ درست معمولاً از شکل و رنگ تابلو قابل استنتاج است، نه از حفظ تک‌تک تابلوها.
خانواده‌های تابلو
- بازدارنده: دایره با نوار قرمز؛ آنچه نشان می‌دهد ممنوع است (ورود ممنوع، سبقت ممنوع، حداکثر سرعت).
- هشداردهنده: مثلث با نوار قرمز؛ خطر پیش‌رو را اعلام می‌کند و خودش الزام قانونی ایجاد نمی‌کند.
- اخباری و راهنمایی: مستطیل آبی یا سبز؛ مسیر، سرویس و جهت را نشان می‌دهد.
- تابلوهای موقت زرد یا نارنجی در محل کارگاه، بر تابلوهای دائم اولویت دارند.
شکل‌های ویژه: هشت‌ضلعی قرمز «ایست»، مثلث وارونه «رعایت حق تقدم»، دایره آبی با فلش «مسیر اجباری».
خطوط و علائم سطح جاده
خط ممتد (پیوسته) عبور و سبقت را ممنوع می‌کند؛ خط منقطع (بریده) در صورت ایمن بودن اجازه عبور می‌دهد؛ خط دوبل ممتد سخت‌گیرانه‌ترین محدودیت است. خط ایست در تقاطع، محل توقف کامل است و خط‌کشی عابر، محل تقدم پیاده است. فلش‌های روی آسفالت مسیر مجاز هر خط را تعیین می‌کنند.
مثال کاربردی
تابلوی دایره قرمز با نوار سفید افقی می‌بینید و هم‌زمان مستطیل آبی با فلش سفید. استدلال: اولی «ورود ممنوع» است و عبور از آن ممنوع؛ دومی فقط یک‌طرفه بودن مسیر را اطلاع می‌دهد و مجوز ورود نیست. اگر مثلثی با نماد عابر باشد، هشدار گذرگاه است و باید سرعت را کم و آماده توقف باشید.
دام‌های آزمون
- مثلث هرگز «ممنوعیت» نیست؛ فقط هشدار است.
- دایره آبی با فلش، مسیر اجباری است نه ممنوعیت.
- تابلوی زرد موقت را با تابلوی دائم اشتباه نگیرید.
- خط ممتد حتی برای سبقت کوتاه قابل عبور نیست، مگر با هدایت مجری و علامت راهنما.