Iran Insurance Agent Exam study materials
Iran Insurance Agent Exam study resources

Iran Insurance Agent Exam flashcards

Iran Insurance Agent Exam · Build recall with a focused review session.

32 cards. Read the term and the definition here. The deck at the top of this page is optional.

اصل جبران خسارت
اصلی که بر اساس آن بیمه‌گذار از حادثه نباید سود کند و فقط به اندازه زیان واقعی جبران می‌شود؛ در بیمه اموال و مسئولیت حاکم است.
نفع بیمه‌پذیر
وجود رابطه مالی یا حقوقی بین بیمه‌گذار و موضوع بیمه که در صورت وقوع حادثه زیان‌دیده می‌شود؛ شرط اعتبار قرارداد بیمه است.
حسن نیت
الزام هر دو طرف به افشای کامل و صادقانه اطلاعات مؤثر بر ریسک؛ کتمان یا اظهار خلاف واقع می‌تواند موجب بطلان یا کاهش تعهد شود.
شرط میانگین
قاعده‌ای که در صورت کمتر بودن مبلغ بیمه از ارزش واقعی، خسارت به نسبت مبلغ بیمه به ارزش واقعی پرداخت می‌شود.
جانشینی
انتقال حق مطالبه خسارت از بیمه‌گذار به بیمه‌گر پس از پرداخت خسارت، تا بیمه‌گر بتواند از عامل زیان مطالبه کند.
قانون بیمه ۱۳۱۶
قانون اصلی حاکم بر قرارداد بیمه در ایران که تعریف بیمه، تعهدات طرفین و آثار اظهارات نادرست را مشخص می‌کند.
بیمه مرکزی
نهاد تنظیم‌گر و ناظر بازار بیمه ایران که مجوز فعالیت صادر می‌کند و مقررات عمومی و آیین‌نامه‌های لازم‌الاجرا را ابلاغ می‌کند.
اتکایی اجباری
الزام قانونی شرکت‌های بیمه ایرانی به واگذاری سهم مشخصی از ریسک‌های خود به بیمه مرکزی یا شرکت اتکایی ملی در برابر حق بیمه.
پروانه نمایندگی
مجوز رسمی که به شخص اجازه می‌دهد به‌عنوان نماینده شرکت بیمه فعالیت کند؛ فعالیت بدون آن تخلف انتظامی و موجب مسئولیت است.
ماده ۱۳ قانون بیمه
مقرره‌ای که به بیمه‌گر در صورت اظهارات نادرست عمدی بیمه‌گذار در پیشنهاد بیمه، حق فسخ قرارداد یا کاهش تعهد می‌دهد.
بیمه عمر ترم
نوعی بیمه عمر که فقط ریسک فوت را در دوره مشخص پوشش می‌دهد و اندوخته یا ارزش بازخرید ندارد؛ حق بیمه آن پایین‌تر است.
بیمه مانده دار
بیمه عمری که هم پوشش فوت دارد و هم اندوخته پس‌انداز تشکیل می‌دهد؛ حق بیمه بالاتر و امکان وام یا بازخرید وجود دارد.
بیمه حوادث شخصی
پوششی که خسارت جانی و مالی ناشی از حادثه ناگهانی را جبران می‌کند؛ بیماری و علل طبیعی خارج از تعهد آن است.
بیمه درمان تکمیلی
پوششی که هزینه‌های درمانی خارج از تعهد بیمه پایه یا سهم فرانشیز بیمار را تا سقف سالانه مشخص جبران می‌کند.
دوره انتظار
مدتی که پس از شروع قرارداد باید سپری شود تا برخی پوشش‌ها فعال شوند؛ در بیمه درمان و برخی پوشش‌های عمر رایج است.
ارزش واقعی
ارزش نو موضوع بیمه منهای استهلاک انباشته تا زمان حادثه؛ مبنای محاسبه خسارت در بسیاری از بیمه‌نامه‌های اموال است.
ارزش توافقی
ارزشی که طرفین در زمان انعقاد قرارداد برای موضوع بیمه توافق و در بیمه‌نامه ذکر می‌کنند؛ مبنای محاسبه خسارت در زمان حادثه است.
خطرات اضافی
خطرهایی مانند سیل، زلزله، سرقت و ترکیدگی لوله که فقط با ذکر صریح در قرارداد و پرداخت حق بیمه اضافی پوشش می‌یابند.
فرانشیز
مبلغ ثابت یا درصدی از خسارت که بیمه‌گذار خود متحمل می‌شود و از خسارت قابل پرداخت کسر می‌گردد.
بیمه کمتر از ارزش
حالتی که مبلغ بیمه کمتر از ارزش واقعی موضوع بیمه است؛ در زمان خسارت شرط میانگین اعمال و خسارت به نسبت پرداخت می‌شود.
حد مسئولیت
سقف تعهد بیمه‌گر در پرداخت خسارت که سالانه تعیین می‌شود؛ مازاد بر آن بر عهده مقصر حادثه است.
تخفیف عدم خسارت
تخفیفی که در بیمه شخص ثالث به ازای هر سال بدون خسارت به بیمه‌گذار داده می‌شود و با ثبت خسارت کاهش یا حذف می‌گردد.
بیمه بدنه
پوششی اختیاری که خسارت وارد به خود وسیله نقلیه بیمه‌گذار را در برابر حوادث، آتش‌سوزی و سرقت جبران می‌کند.
مسئولیت نسبی
قاعده‌ای که در حوادث با چند عامل، مسئولیت و خسارت را به نسبت تقصیر هر عامل بین بیمه‌گران تقسیم می‌کند.
فروش نامتناسب
فروش محصول یا پوششی که با نیاز واقعی و توان مالی مشتری همخوانی ندارد؛ تخلف از اخلاق حرفه‌ای نمایندگی محسوب می‌شود.
افشای شرایط
ارائه کامل و شفاف استثناها، فرانشیز، سقف تعهد و شرایط قرارداد به مشتری پیش از امضا؛ از ارکان اخلاق حرفه‌ای است.
رازداری حرفه‌ای
الزام نماینده به حفظ محرمانگی اطلاعات سلامت و مالی مشتری و عدم افشای آن بدون رضایت یا مجوز قانونی.
تعارض منافع
وضعیتی که منافع نماینده یا شرکت با منافع مشتری ناسازگار شود؛ اخلاق حرفه‌ای حکم می‌کند منافع مشتری مقدم باشد.
ارزیاب خسارت
شخص متخصصی که علت حادثه، میزان زیان و انطباق آن با شرایط بیمه‌نامه را بررسی و گزارش کارشناسی ارائه می‌کند.
اتکایی معاهده‌ای
قرارداد اتکایی که مجموعه‌ای از ریسک‌های از پیش تعریف‌شده را به‌طور خودکار و بدون مذاکره جداگانه برای هر ریسک پوشش می‌دهد.
اتکایی اختیاری
نوعی اتکایی که برای هر ریسک جداگانه بین بیمه‌گر واگذارکننده و بیمه‌گر اتکایی مذاکره و پذیره‌نویسی می‌شود.
اتکایی نسبی
قراردادی که به موجب آن بیمه‌گر سهم ثابتی از حق بیمه و خسارت هر ریسک را به بیمه‌گر اتکایی منتقل می‌کند.