بیمه شخص ثالث و مسئولیت
بیمه شخص ثالث پرتکرارترین حوزه آزمون نمایندگی است و بر قانون بیمه اجباری خسارات وارد شده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشی از وسایل نقلیه (۱۳۹۵) استوار است.
ساختار پوشش
بیمه شخص ثالث اجباری است و خسارت بدنی و مالی وارد به شخص ثالث را پوشش می‌دهد. بیمه‌نامه قائم به وسیله نقلیه است، نه راننده؛ بنابراین هر راننده‌ای که با پروانه معتبر براند، از پوشش بهره می‌برد. خود وسیله نقلیه بیمه‌شده و خسارت به آن موضوع بیمه بدنه است و از شخص ثالث پرداخت نمی‌شود.
سقف تعهد و رجوع
تعهد بیمه‌گر در خسارت بدنی تا سقف دیه کامل (با افزایش مربوط به ماه حرام) است و در خسارت مالی سقف مقرر در قانون اعمال می‌شود؛ مازاد بر سقف بر عهده مقصر است. در مواردی مانند رانندگی بدون گواهینامه، مصرف مواد مخدر یا فرار از صحنه، بیمه‌گر ابتدا خسارت زیان‌دیده را می‌پردازد و سپس به مقصر رجوع می‌کند. صندوق تأمین خسارت‌های بدنی برای وسایل نقلیه فاقد بیمه یا نامشخص و موارد مقرر در قانون پرداخت می‌کند.
مثال
راننده‌ای بدون گواهینامه با بیمه‌نامه معتبر سبب شکستگی استخوان عابر پیاده می‌شود. عابر پیاده مطالبه خود را از بیمه‌گر مطرح می‌کند و بیمه‌گر مکلف است دیه را در سقف تعهد بپردازد؛ سپس برای بازیافت مبلغ به راننده مقصر مراجعه می‌کند. پس تخلف راننده حق زیان‌دیده را از بین نمی‌برد و قرارداد هم باطل نمی‌شود.
تله‌ها
باطل دانستن بیمه‌نامه به دلیل تخلف راننده؛ انتظار پوشش خسارت خودروی مسبب؛ در نظر نگرفتن سقف خسارت مالی؛ و بی‌توجهی به نقش تخفیف عدم خسارت در محاسبه حق بیمه دوره بعد.