தந்தைதான் கடன்காரர்: சிறுகதைத் திருப்பத்தின் விழுமிய மதிப்பீடு
பள்ளி இதழுக்காக 16 வயது மாணவி 1,200 சொல் சிறுகதை ஒன்றை எழுதியுள்ளார். கதையின் கருப்பொருள் மீனவர் குடும்பத்தின் கடன் சுமை. மூன்று காட்சிகள்: காலை மீன்பிடி, கடன் வாங்கியவரின் வருகை, இரவு உணவு. இறுதி வரியில் 'அவன் என் தந்தை' என்ற திருப்பம் வருகிறது; அதற்கு முன் முதல் காட்சியில் ஒரு பழைய புகைப்படம் மட்டுமே முன்னறிவிப்பாக உள்ளது. ஆசிரியர் குழு இரண்டு நாட்களில் இதழுக்கு ஏற்கலாமா என முடிவு செய்ய வேண்டும். இதழின் விழுமியக் கொள்கை: குடும்ப அன்பு, நேர்மை, பொறுப்புணர்வு. கதையின் இறுதித் திருப்பம் வாசகரை அதிரவைக்கிறது; ஆனால் மகள் கடனை எப்படி எதிர்கொள்கிறாள், தந்தையிடம் எப்படி உரையாடுகிறாள் என்பது வெளிப்படவில்லை. கதை 1,200 சொல் வரம்பைத் தாண்டவில்லை; திருத்தத்திற்கு 150 சொற்களுக்குள் மட்டுமே இடம் உள்ளது. மாணவி 'திருப்பத்தை மாற்ற வேண்டாம்' என விரும்புகிறார்; ஆசிரியர் 'விழுமியம் மங்கிவிடும்' என அஞ்சுகிறார். மற்ற இரு ஆசிரியர்கள் கதையை அப்படியே ஏற்கச் சொல்கிறார்கள். கதையின் முதல் இரண்டு காட்சிகள் விவரணம் நிறைந்தவை; உரையாடல் குறைவு. மாணவியின் மொழி இயல்பானது; ஆனால் இறுதிக் காட்சியில் அவசரம் தெரிகிறது. பள்ளி இதழ் 8 பக்கங்கள்; இக்கதைக்கு 2 பக்கம் ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது.
1. இக்கதையின் இறுதித் திருப்பம் வெற்றியா, தோல்வியா? முன்னறிவிப்பு, மகளின் முகவரி, விழுமியம் ஆகிய மூன்று அடிப்படைகளில் மதிப்பிடு.
Read the worked answer
மதிப்பீடு: திருப்பம் யோசனையளவில் வெற்றி; செயல்பாட்டளவில் தோல்வி.
- முன்னறிவிப்பு: முதல் காட்சியில் உள்ள பழைய புகைப்படம் ஒன்றே முன்னறிவிப்பு. ஒரு திருப்பத்திற்கு இது மிகக் குறைவு; வாசகர் 'தந்தை' என்பதை ஊகிக்க முடியாது, அதிர்ச்சி மட்டுமே கிடைக்கிறது. நல்ல திருப்பம் அதிர்ச்சி + மறுவாசிப்பு மகிழ்ச்சி தர வேண்டும். எனவே கூடுதல் முன்னறிவிப்பு தேவை.
- மகளின் முகவரி: இறுதியில் மகள் கடனை எப்படி எதிர்கொள்கிறாள் என்பது இல்லை. அவள் தந்தையைக் கண்டதும் என்ன முடிவு எடுக்கிறாள்? மன்னிக்கிறாளா, கேள்வி கேட்கிறாளா, கடனை ஏற்கிறாளா? இது வெளிப்படாததால் கதை 'தந்தை கடன் வாங்கினார்' எனும் தகவலில் நிற்கிறது; மகள் கதாபாத்திரம் செயலற்றதாகிறது.
- விழுமியம்: 'குடும்ப அன்பு, நேர்மை, பொறுப்புணர்வு' எனும் இதழ்க் கொள்கைக்கு இறுதித் திருப்பம் மட்டும் போதாது. தந்தையின் மறைவு, மகளின் தேர்வு, விளைவு ஆகியவை இணைந்தால் தான் விழுமியம் உருவாகும்; இல்லாவிட்டால் கதை வெறும் வெளிப்படுத்தலாகும்.
எனவே திருப்பத்தை நீக்காமல், முதல் காட்சியில் இரண்டாவது முன்னறிவிப்பைச் சேர்த்து, இறுதிக் காட்சியில் மகளின் ஒரு தெளிவான முடிவைக் காட்ட வேண்டும்.
2. 150 சொற்களுக்குள் திருத்தம் செய்ய வேண்டும். திருப்பத்தையும் விழுமியத்தையும் காக்கும் ஒரு திருத்தத் திட்டத்தை வரை; எந்தப் பகுதியை வெட்டுவாய், எதைச் சேர்ப்பாய்?
Read the worked answer
திட்டம்: 60 சொல் வெட்டு, 60 சொல் சேர்க்கை, 30 சொல் மாற்றம்.
வெட்டுவது: இரண்டாம் காட்சியில் கடன் வாங்கியவரின் உடை, குரல், வயது பற்றிய நீண்ட விவரணத்தைக் குறை. இது திருப்பத்திற்கு உதவாது; வாசகரைத் திசைதிருப்பும். மூன்றாம் காட்சியின் தொடக்கத்தில் உள்ள உணவு விவரணத்தையும் சுருக்கு.
சேர்ப்பது: (1) முதல் காட்சியில் புகைப்படத்தை மகள் கையில் எடுக்கும் ஒரு சிறு தருணம்; படத்தின் ஓரத்தில் தந்தையின் கை மட்டும் தெரிவது போல ஒரு குறிப்பு. (2) இறுதிக் காட்சியில் மகள் தந்தையை அடையாளம் கண்டதும், 'நீங்கள் ஏன் மறைத்தீர்கள்?' என ஒரு கேள்வி; பிறகு கடனைத் திருப்பும் பொறுப்பைத் தானே எடுக்கும் ஒரு முடிவு. இது முகவரியைத் தெளிவாக்கும்.
மாற்றுவது: இறுதி வரியை 'அவன் என் தந்தை' என்பதிலிருந்து 'அவன் என் தந்தை; ஆனால் இந்த வீட்டின் கடன் இனி என் பெயரில்' என மாற்று. இது அதிர்ச்சியை வைத்துக்கொண்டு, மகளின் தேர்வையும் விழுமியத்தையும் காட்டுகிறது. 150 சொல் வரம்பிற்குள் இது சாத்தியம்; ஏனெனில் வெட்டுவது விவரணம், சேர்ப்பது செயல்.
3. இதழ்க் குழுவுக்கு இரு வரி பரிந்துரை எழுது: ஏற்கலாமா, திருத்தத்திற்குப் பின் ஏற்கலாமா, நிராகரிக்கலாமா? மாணவியின் உரிமையையும் இதழ்க் கொள்கையையும் சமநிலைப்படுத்து.
Read the worked answer
பரிந்துரை: திருத்தத்திற்குப் பின் ஏற்கலாம்; நிராகரிக்க வேண்டாம்.
காரணம்: கதைக்கரு, காட்சி அமைப்பு, மொழி ஆகியவை அடிப்படையில் தகுதியானவை; பிரச்சினை இறுதிக் காட்சியின் அவசரமும், மகளின் முடிவின்மையும் மட்டுமே. மாணவியின் படைப்பு உரிமையை மதிக்க, திருப்பத்தை நீக்கச் சொல்லாமல், முன்னறிவிப்பையும் மகளின் தேர்வையும் சேர்க்கச் சொல்ல வேண்டும். இதழ்க் கொள்கையை மீறாமல் இருக்க, 'தந்தை கடன் வாங்கியவர்' என்பதை இலக்காகக் காட்டாமல், 'மகள் எப்படி பொறுப்பை ஏற்கிறாள்' என்பதை மையமாக்கச் சொல்லலாம். இரு நாட்களில் 150 சொல் திருத்தம் சாத்தியம்; ஆசிரியர் ஒரு மாதிரி வாக்கியத்தை மட்டும் காட்டி, மீதியை மாணவியே எழுதட்டும். இது தரத்தையும் உரிமையையும் சமநிலைப்படுத்தும்.