SPM Kesusasteraan Tamil 9217 key terms

தமிழ் இலக்கியத்தின் தொன்மையான காலப்பிரிவு; கிமு மூன்றாம் நூற்றாண்டு முதல் கிபி மூன்றாம் நூற்றாண்டு வரை எனப் பொதுவாகக் கணிக்கப்படுகிறது. இக்காலத்தில் எட்டுத்தொகை, பத்துப்பாட்டு போன்ற தொகை நூல்கள் உருவாயின.

பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் தொடங்கி இருபதாம் நூற்றாண்டில் வளர்ந்த தமிழ் இலக்கியப் போக்கு; பாரதியார், பாரதிதாசன் போன்றோரின் பாடல்களிலும் உரைநடைப் படைப்புகளிலும் புதிய சமூகக் கருத்துகள் முன்வைக்கப்பட்டன.

தமிழும் சமசுகிருதமும் கலந்து எழுதப்படும் இருமொழி நடை; இடைக்கால இலக்கியங்களிலும் சைவ வைணவ உரைகளிலும் பரவலாகக் காணப்படுகிறது. இதில் வாக்கிய அமைப்பு தமிழ் மரபைப் பின்பற்றும்.

சங்க காலத்தில் இயற்றப்பட்ட எட்டு தொகை நூல்களின் தொகுப்பு; குறுந்தொகை, நற்றிணை, அகநானூறு, புறநானூறு உள்ளிட்டவை இதில் அடங்கும். அகம், புறம் சார்ந்த பாடல்கள் பெரும்பாலும் இடம்பெறுகின்றன.

சங்க காலத் தமிழில் உள்ள பத்து நீண்ட பாட்டுகளின் தொகுப்பு; திருமுருகாற்றுப்படை, பொருநராற்றுப்படை, முல்லைப்பாட்டு முதலியவை இதில் அடங்கும். இவை அகம், புறம், பக்தி சார்ந்த நீண்ட பாடல்களாகும்.

சங்க காலப் புறவாழ்க்கை பற்றிய நானூறு பாடல்களைக் கொண்ட தொகை நூல்; வீரம், கொடை, புகழ், அரசியல் ஆகிய புறப்பொருள் துறைகள் இதில் பேசப்படுகின்றன. பல புலவர்களின் பாடல்கள் இத்தொகுப்பில் உள்ளன.

திருவள்ளுவர் இயற்றிய அறநூல்; அறம், பொருள், காமம் என மூன்று பால்களாகவும் 133 அதிகாரங்களாகவும் 1330 குறட்பாக்களாகவும் அமைந்துள்ளது. வாழ்க்கை நெறி, அரசியல், காதல் பற்றிய கருத்துகளை எளிய நடையில் விளக்குகிறது.

இளங்கோவடிகள் இயற்றிய ஐம்பெருங்காப்பியங்களில் ஒன்று; கண்ணகி, கோவலன், மாதவி ஆகியோரின் கதையை மூன்று காண்டங்களாக விரித்துரைக்கிறது. தமிழர் வாழ்வியல், நகர அமைப்பு, இசை பற்றிய செய்திகளும் இதில் இடம்பெறுகின்றன.

மாணிக்கவாசகர் அருளிய சைவ பக்தி நூல்; இறைவனைத் தலைவனாகவும் தன்னைத் தலைவியாகவும் கற்பனை செய்து பாடிய பாடல்கள் இதில் உள்ளன. பக்தியின் உள்ளுணர்வை வெளிப்படுத்தும் படைப்பாகப் போற்றப்படுகிறது.

இருபதாம் நூற்றாண்டில் தமிழில் தோன்றிய புதிய கவிதை வடிவம்; மரபுச் செய்யுள் வரையறைகளைத் தவிர்த்து, சொற்களின் இயல்பான ஒழுங்கிலும் சுதந்திரமான சந்தத்திலும் எழுதப்படுகிறது. தனிமனித உணர்வுகளுக்கும் சமூக விமர்சனத்துக்கும் முக்கியத்துவம் தருகிறது.

புதுக்கவிதையின் ஒரு வடிவம்; செய்யுள் யாப்பின் சீர், தளை முதலிய ஒழுங்குகளை முற்றிலும் கைவிட்டு, உரைநடை போன்ற வரிகளில் கருத்தையும் உணர்வையும் வெளிப்படுத்துகிறது. சொல்லாட்சியின் தீவிரத்துக்கு முக்கியத்துவம் தருகிறது.

சப்பானிய மொழியில் தோன்றி உலகெங்கும் பரவிய மூன்று வரிக் கவிதை வடிவம்; பொதுவாக ஐந்து, ஏழு, ஐந்து என மொரா எண்ணிக்கையில் அமையும். இயற்கைக் காட்சியையும் அதனுள் எழும் தனிமனித உணர்வையும் சுருக்கமாகப் பதிவு செய்கிறது.

நீண்ட உரைநடைக் கதை வடிவம்; பல கதைமாந்தர்கள், நிகழ்வுகள், காலவரிசை ஆகியவற்றைக் கொண்டு விரிவான வாழ்க்கைப் பின்னணியைச் சித்தரிக்கிறது. ஒரு மையக் கருத்தைச் சுற்றி கதை வளர்ச்சி அமையும்.

புதினம், சிறுகதை, நாடகம் ஆகிய படைப்புகளில் நடப்பவராகச் சித்தரிக்கப்படும் கற்பனை அல்லது வரலாற்று நபர்; கதையின் நிகழ்வுகளை முன்னெடுத்துச் செல்பவர். இவர்களின் செயல்களும் உரையாடல்களும் கதைக்கருவை வெளிப்படுத்த உதவுகின்றன.

புதினம் அல்லது சிறுகதையின் நிகழ்வுகள் அரங்கேறும் இடம், காலம், சமூகச் சூழல் ஆகியவற்றின் ஒட்டுமொத்த அமைப்பு; கதைமாந்தரின் வாழ்க்கை முறையையும் கதையின் மனநிலையையும் பாதிக்கிறது.

ஒரு மைய நிகழ்வையோ உணர்வையோ சுருக்கமாகச் சித்தரிக்கும் உரைநடைக் கதை வடிவம்; பொதுவாக ஒரே கதைமாந்தர் அல்லது சிலரைக் கொண்டு, குறுகிய கால எல்லைக்குள் கதை நடக்கும். முடிவில் ஒரு திருப்பம் அல்லது வெளிப்பாடு அமைவது வழக்கம்.

சிறுகதையின் போக்கை எதிர்பாராத விதமாக மாற்றும் நிகழ்வு அல்லது தகவல் வெளிப்பாடு; வாசகரின் எதிர்பார்ப்பை உடைத்து கதைக்கு புதிய பொருள் தருகிறது. சிறுகதையின் இறுதியில் அமைவது பொதுவான பாணி.

ஒரு படைப்பின் அடிப்படையான மையக் கருத்து அல்லது கதைச் சுருக்கம்; கதைமாந்தரின் செயல்களும் நிகழ்வுகளும் இதைச் சுற்றியே வளர்கின்றன. சிறுகதை, புதினம், நாடகம் ஆகியவற்றின் அடித்தளம் இதுவே.

நடிப்பு, உரையாடல், அரங்க அமைப்பு ஆகியவற்றின் மூலம் கதையை நேரடியாக மேடையில் வெளிப்படுத்தும் இலக்கிய வடிவம்; பார்வையாளர்கள் முன்னிலையில் நிகழ்வுகள் நடப்பது போல் சித்தரிக்கப்படுகிறது. வசனம், அபினயம், இசை ஆகியவை இணைந்து செயல்படும்.

நாடகத்தில் கதைமாந்தர்கள் ஒருவருடன் ஒருவர் பேசும் வசனத் தொடர்; கதைமாந்தரின் குணம், உறவு, மனநிலை ஆகியவற்றை வெளிப்படுத்துகிறது. நாடகத்தின் கதையை முன்னெடுத்துச் செல்லும் முக்கிய கருவியாக அமைகிறது.

நாடகத்தை மேடையில் நடத்தும்போது பின்பற்றப்படும் தொழில்நுட்ப மரபுகள்; விளக்கு அமைப்பு, திரை, இசை, நடிகர்களின் நுழைவு வெளியேற்றம் ஆகியவை இதில் அடங்கும். நாடகத்தின் காலம், இடம், சூழலை உணர்த்த இவை உதவுகின்றன.

ஒரு பொருளை அல்லது உணர்வை வேறொன்றோடு ஒப்பிட்டு, 'போல', 'ஒப்ப', 'அன்ன' போன்ற உவமைச் சொற்களால் விளக்கும் அணி; ஒற்றுமை தெளிவாகத் தெரியுமாறு இரு பொருள்களும் இணைக்கப்படுகின்றன. எடுத்துக்காட்டாக, முகம் நிலாவைப் போன்றது.

உவமையையும் உவமிக்கப்படும் பொருளையும் வேறுபடுத்தாமல், ஒன்றையே மற்றொன்றாகக் கூறும் அணி; 'போல' என்பது போன்ற உவமைச் சொற்கள் இடம்பெறா. முகம் நிலா என்பது போன்ற கூற்றுகள் இதற்கு எடுத்துக்காட்டு.

இயல்பான அளவை மீறி ஒரு பொருளையோ நபரையோ பெரிதாகப் புகழ்ந்து கூறும் அணி; மிகைப்படுத்தல் மூலம் வாசகரின் மனத்தில் ஆழமான பதிவை ஏற்படுத்துகிறது. வீரத்தையோ அழகையோ வர்ணிக்க இது பொதுவாகப் பயன்படுகிறது.

ஒரே சொற்றொடர் இரு வேறு பொருள்களுக்குப் பொருந்துமாறு அமைக்கப்படும் அணி; சொற்களின் இரட்டைப் பொருள் விளையாட்டால் நகைச்சுவையும் நுட்பமும் உருவாகின்றன. பாடலின் ஒவ்வொரு சொல்லும் இரு பொருள்களைக் குறிக்கும் வகையில் அமையும்.

தமிழ்ச் செய்யுளின் அமைப்பு முறை; எழுத்து, அசை, சீர், தளை, அடி, தொடை ஆகிய உறுப்புகளின் ஒழுங்கை வரையறுக்கிறது. செய்யுள் இனங்களான வெண்பா, ஆசிரியப்பா, கலிப்பா, வஞ்சிப்பா ஆகியவற்றின் அமைப்பும் இதில் அடங்கும்.

யாப்பில் குறில், நெடில், மெய் எழுத்துகளின் கால அளவைக் கொண்டு உருவாகும் சிற்றுறுப்பு; ஓர் அசை ஒன்று அல்லது இரண்டு மாத்திரை அளவு கொண்டதாக அமையும். அசைகள் சேர்ந்து சீர் உருவாகின்றது.

யாப்பில் இரண்டு அல்லது மூன்று அசைகள் சேர்ந்து உருவாகும் அடிப்படை உறுப்பு; ஒரு சீர் பொதுவாக நான்கு மாத்திரை அளவு கொண்டது. சீர்கள் சேர்ந்து அடி அமைகிறது.

யாப்பில் அடியின் இறுதிச் சீரும் அடுத்த அடியின் முதற்சீரும் இணையும் முறை; செய்யுளின் ஓசை நயத்தையும் இசைவையும் உறுதி செய்கிறது. வெண்பா, ஆசிரியப்பா முதலியவற்றுக்கு வேறுவேறு தளை விதிகள் உள்ளன.

தமிழ்ச் செய்யுள் இனங்களில் ஒன்று; ஈற்றுச் சீரில் வெண்பா மயங்கா விதிகளுடன் அமையும். குறள் வெண்பா, நேரிசை வெண்பா, இன்னிசை வெண்பா எனப் பல வகைகள் உள்ளன; குறளில் இரு அடிகள், பிறவற்றில் பொதுவாக நான்கு அடிகள் அமையும்.

மொழியின் எழுத்து, சொல், பொருள், யாப்பு ஆகியவற்றின் அமைப்பு முறைகளை வரையறுக்கும் நூல் அல்லது விதித் தொகுப்பு; தமிழில் தொல்காப்பியம், நன்னூல் போன்றவை முக்கிய இலக்கண நூல்கள். மொழியைச் சரியாகப் பயன்படுத்த உதவுகிறது.

ஒரு மொழியின் சொற்கள் பொருள் கொள்ளும் முறைகளையும், அகம் புறம் போன்ற பொருள் பாகுபாடுகளையும் விளக்கும் இலக்கணப் பிரிவு; தொல்காப்பியத்தில் பொருளதிகாரம் இதை விரிவாகக் கூறுகிறது. சொல்லின் பொருள் உறவுகளைப் புரிந்துகொள்ள உதவுகிறது.

ஒரு இலக்கியப் படைப்பின் கருப்பொருள், அமைப்பு, மொழி, சமூகப் பின்னணி ஆகியவற்றை ஆராய்ந்து மதிப்பிடும் செயல்; படைப்பின் சிறப்புகளையும் குறைகளையும் நியாயமான அடிப்படையில் விளக்குகிறது. வாசகருக்குப் படைப்பை ஆழமாகப் புரிந்துகொள்ள உதவுகிறது.

ஒரு சமூகம் அல்லது தனிமனிதர் வாழ்க்கையில் முக்கியமாகக் கருதும் நல்லொழுக்கக் கருத்து; அன்பு, அறம், வீரம், கொடை போன்றவை இதில் அடங்கும். இலக்கியப் படைப்புகள் இத்தகைய விழுமியங்களைக் கதைமாந்தர் மூலம் வெளிப்படுத்துகின்றன.

தனிமனிதர் சமூகத்தில் நேர்மையாகவும் அன்புடனும் நடந்துகொள்ள வேண்டும் என்பதை வலியுறுத்தும் நெறி; திருக்குறள் அறத்துப்பாலில் இது விரிவாக விளக்கப்படுகிறது. கொடை, நட்பு, பொறுமை போன்ற பண்புகள் அறத்தின் வெளிப்பாடுகளாகக் கருதப்படுகின்றன.

துன்பத்தையும் எதிரியையும் எதிர்த்து நிற்கும் மன உறுதியும் துணிவும்; சங்க இலக்கியத்தில் போரில் காட்டும் துணிவும், இறப்பை ஏற்றுக்கொள்ளும் மனப்பக்குவமும் வீரமாகப் போற்றப்படுகின்றன. புறநானூற்றில் வீரம் பற்றிய பல பாடல்கள் உள்ளன.

வாழ்க்கையின் நோக்கம், இன்ப துன்பம், அறம், மனித உறவுகள் பற்றிய ஆழ்ந்த சிந்தனைக் கோட்பாடு; இலக்கியப் படைப்புகள் இதைக் கதைமாந்தர் அனுபவங்கள் மூலம் வெளிப்படுத்துகின்றன. திருக்குறள், சிலப்பதிகாரம் போன்றவை இத்தகைய சிந்தனைகளைக் கொண்டுள்ளன.

புதிய கருத்துகளையும் உருவங்களையும் கற்பனையையும் பயன்படுத்தி இலக்கியப் படைப்பை உருவாக்கும் திறன்; கவிதை, கதை, நாடகம் ஆகியவற்றில் தனித்துவமான குரலை உருவாக்க இது தேவை. அனுபவத்தையும் கற்பனையையும் இணைத்து வாசகரைக் கவரும் படைப்பை உருவாக்குகிறது.

நடந்த நிகழ்வுகளை அல்லது அனுபவங்களை மனத்தில் புதிய வடிவில் உருவாக்கி, இலக்கியப் படைப்பில் பயன்படுத்தும் ஆற்றல்; படைப்பாளர் உண்மையை மீறாமல் அழகியல் உருவங்களை உருவாக்க உதவுகிறது. கவிதை, புதினம், நாடகம் ஆகியவற்றில் கற்பனை முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது.