SPM Kesusasteraan Tamil 9217 common mistakes
SPM Kesusasteraan Tamil 9217 · Understand the traps and how to avoid them.
காலப்பிரிவுகளை ஒரு காலக்கோட்டில் வைக்காமல், ‘சங்கம்’, ‘பக்தி’, ‘நவீனம்’ என்ற குறிச்சொற்களைத் தனித்தனியே மனப்பாடம் செய்து, ஒரு பாடலைக் கண்டறியும்போது அதன் காலம், இலக்கிய வடிவம், மொழிப் பண்பு ஆகியவற்றைப் பொருத்தத் தவறுவது.
பாடநூலின் அத்தியாய வரிசையை மட்டும் படித்து, ஒவ்வொரு காலத்தின் சமூக-அரசியல் பின்னணியையும் இலக்கிய அடையாளங்களையும் இணைக்காததால்.
What to do instead
ஒரு பக்கக் காலக்கோட்டில் காலம்-ஆட்சியாளர்/சமூகம்-முக்கிய படைப்புகள்-வடிவம்/கருப்பொருள்-மொழி என ஐந்து நிரல்கள் அமைத்து, ஒவ்வொரு பாடலுக்கும் அட்டவணையை நிரப்பிப் பயிற்சி செய்வது; பின்னர் அட்டவணையை மூடி வாய்மொழியாக வரிசைப்படுத்துவது.
சங்கப் பாடலைப் படித்ததும் கதைச் சுருக்கம் போல மையக் கருத்தை மட்டும் எழுதி, திணை/துறை, பேசுபவர், காலம், இடம், உருவகம் ஆகியவற்றைக் குறிப்பிடாமல் விடுவது.
பாடலை உரைநடைக் கதையாகப் புரிந்துகொண்டு, அகம்/புறம் வேறுபாடும் குறிப்புப்பொருள் முறையும் பயிற்சி பெறாததால்.
What to do instead
ஒவ்வொரு பாடலுக்கும் நான்கு நிரல் குறிப்பு: (அ) திணை/துறை, (ஆ) பேசுபவர்/கேட்பவர், (இ) படிமங்கள்/குறியீடுகள், (ஈ) வெளிப்படும் விழுமியம்; பாடலின் இரண்டு சொற்களை மேற்கோளாக எழுதி விளக்குவது.
நவீன கவிதைக்கான விடையில் கவிதையை உரைநடையாகச் சுருக்கி, படிமம், குறியீடு, தொனி, சொல்தேர்வு, வரி முறிவு ஆகிய கவிதைக் கூறுகளைப் பேசாமல் விடுவது.
கவிதையின் ‘பொருள்’ மட்டும் தேவை என்று நினைத்து, வடிவம் பொருளை உருவாக்கும் என்பதைக் கவனிக்காததால்.
What to do instead
கவிதையை வரிக்கு வரி மூன்று பத்திகளாகக் குறித்தல்: படிமம்/குறியீடு, தொனி/உணர்வு, வடிவம்/ஒலி; பின்னர் ‘இந்தப் படிமம் இந்தக் கருத்தை எப்படி உருவாக்குகிறது’ என்று ஒரு கட்டுரைப் பத்தி எழுதுவது.
புதின விடையில் கதையைத் தொடக்கம் முதல் முடிவு வரை சுருக்கி, கதாபாத்திரத்தின் உள்மாற்றம், முரண்பாடு, கதைசொல்லும் முறை, மையக் கருப்பொருள் ஆகியவற்றுக்கு ஆதாரம் தராதது.
நிகழ்ச்சிகளை மனப்பாடம் செய்து, புதினத்தின் கட்டமைப்பையும் கருப்பொருளையும் இணைத்துப் பேசும் பயிற்சி இல்லாததால்.
What to do instead
புதினத்தை மூன்று நிலைகளாக (தொடக்கம்/சிக்கல்/தீர்வு) அட்டவணைப்படுத்தி, ஒவ்வொரு கதாபாத்திரத்துக்கும் ‘விருப்பம்-தடை-மாற்றம்’ என்ற மூன்று குறிப்பு எழுதுவது; ஒவ்வொரு கூற்றுக்கும் புதினத்தின் ஒரு நிகழ்வை ஆதாரமாகக் குறிப்பிடுவது.
சிறுகதை விடையில் முடிவை மட்டும் விவரித்து, கதைக்கட்டமைப்பு, திருப்புமுனை, கதைசொல்லி, காட்சி/சின்னம், பாத்திரப் படைப்பு ஆகியவற்றைத் தனித்தனியாக ஆராயாதது.
சிறுகதையை ‘சம்பவம்’ என்று மட்டும் படித்து, சுருக்கமான வடிவத்தில் ஒவ்வொரு கூறும் எப்படிச் செயல்படுகிறது என்பதைக் கவனிக்காததால்.
What to do instead
கதைக்கு ஐந்து வரி வரைபடம்: தொடக்கம்-சிக்கல்-திருப்புமுனை-உச்சம்-தீர்வு; பிறகு ஒரு பாத்திரம், ஒரு காட்சி, ஒரு சொல்நயம் ஆகிய மூன்றைத் தேர்ந்தெடுத்து அவை கருப்பொருளுக்கு எப்படி உதவுகின்றன என்று எழுதுவது.
நாடக விடையில் காட்சியின் கதையை விவரித்து, அறிவிப்புகள்/மேடைக் குறிப்புகள், உரையாடலின் தொனி, பாத்திரங்களின் முரண்பாடு, நாடகீயத் திருப்பம் ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்தாதது.
நாடகத்தைப் புதினம் போலப் படித்து, மேடைக் குறிப்புகளும் உரையாடல் ஏற்றமும் நாடகத்தின் இயக்கத்தை உருவாக்கும் என்பதை மறந்ததால்.
What to do instead
ஒரு காட்சியை மூன்று நிரல்களில் பிரித்தல்: உரையாடல்/எதிர்வினை, மேடைக் குறிப்பு, முரண்பாட்டு நிலை; ஒவ்வொரு பாத்திரத்தின் இலக்கையும் தடையையும் எழுதி, மேடைக் குறிப்பு ஒன்று அக்காட்சியின் பதற்றத்தை எப்படி உயர்த்துகிறது என்று விளக்குவது.
அணி விடையில் அணியின் பெயரை மட்டும் எழுதி, அதன் உறுப்புகளையும் (உவமை/உவமானம்/பொது இயல்பு) சுட்டாமல், ‘அழகாக உள்ளது’ என்று பொதுவாக முடிப்பது.
அணிகளைப் பட்டியலாக மனப்பாடம் செய்து, செய்யுளில் அடையாளம் கண்டு விளக்கும் பயிற்சி இல்லாததால்.
What to do instead
ஒவ்வொரு அணிக்கும் நான்கு படிகள்: பெயர்-மேற்கோள்-உறுப்புகள்/இலக்கண அமைப்பு-விளைவு; எதிர்மறை எடுத்துக்காட்டு ஒன்றையும் எழுதி, எந்த அணி அல்ல என்பதை வேறுபடுத்துவது.
யாப்பு வினாவில் செய்யுளை அசையாகப் பிரிக்காமல், ‘நேரசை/நிரையசை’ அல்லது ‘தளை’ என்ற பெயரை மட்டும் எழுதி, சீர் பிரித்து அடையாளம் காட்டத் தவறுவது.
யாப்பிலக்கணக் குறியீடுகளை வாய்மொழியாக மனப்பாடம் செய்து, ஒரு வரியைப் பிரித்து எழுதும் பயிற்சியைத் தவிர்த்ததால்.
What to do instead
ஒவ்வொரு வரியையும் எழுத்து→அசை→சீர்→அடி என்ற நான்கு நிலைகளில் பென்சிலால் பிரித்து, நேர/நிரை அசை குறித்து, தளை மற்றும் பாவின் பெயரைக் கடைசியில் எழுதுவது; வாரத்திற்கு மூன்று வரிகள் மட்டும் சொல்லிப் பயிற்சி செய்வது.
இலக்கணம்/திறனாய்வு வினாவில் இலக்கணத்தை வரையறுத்து, கொடுக்கப்பட்ட தொடருக்குப் பயன்படுத்தாமல், அல்லது திறனாய்வுக் கூற்றை எழுதி ஆதாரம் தராமல் விடுவது.
வரையறைகளை மனப்பாடம் செய்வதையே பயிற்சியாகக் கொண்டு, விதி-எடுத்துக்காட்டு-பயன்பாடு என்ற மூன்று படிகளைப் பயிற்சி செய்யாததால்.
What to do instead
ஒவ்வொரு இலக்கணத் தலைப்புக்கும் ‘விதி+சரியான எடுத்துக்காட்டு+தவறான எடுத்துக்காட்டு+திருத்தம்’ என்ற நான்கு வரி அட்டை எழுதுவது; திறனாய்வில் ‘கூற்று-செய்யுள்/உரை ஆதாரம்-விளக்கம்-மதிப்பீடு’ என்ற நான்கு பகுதிக் கட்டமைப்பைப் பயன்படுத்துவது.
விழுமியம்/வாழ்க்கைத் தத்துவக் கேள்விக்கு ‘நல்லது’, ‘கெட்டது’ என்ற பொது வார்த்தைகளால் பதிலளித்து, பாடலின்/பாத்திரத்தின் செயல், அதன் விளைவு, மாற்றுக் கண்ணோட்டம் ஆகியவற்றைக் காட்டாதது; படைப்பாற்றல் பகுதியில் கொடுத்த கட்டுப்பாட்டை மீறி வழக்கமான கதையைத் திரும்ப எழுதுவது.
மதிப்பீட்டு வினாக்களையும் படைப்பு வினாக்களையும் ‘கருத்து’ என்று மட்டும் நினைத்து, ஆதாரம் மற்றும் வடிவக் கட்டுப்பாட்டைக் கவனிக்காததால்.
What to do instead
விழுமியப் பதிலில் ‘சூழல்-செயல்-விளைவு-மாற்றுக் கண்ணோட்டம்’ என்ற நான்கு படிகளை எழுதுவது; படைப்பு எழுத்தில் கேள்வியின் பாத்திரம்/களம்/நீளம்/குரல் ஆகிய கட்டுப்பாடுகளை முதல் ஐந்து நிமிடங்களில் சரிபார்த்து, வரைவு எழுதி, ஒரு படிமம்/உரையாடல் சேர்த்து, இறுதியில் பொருத்தம் மற்றும் மொழிநடையைத் திருத்துவது.