இலக்கணம் மற்றும் இலக்கியத் திறனாய்வு
அறிமுகம்
இலக்கணம் மற்றும் இலக்கியத் திறனாய்வுப் பகுதி எழுத்து, சொல், பொருள், யாப்பு, அணி ஆகிய இலக்கணக் கருத்துகளையும், ஒரு படைப்பை வடிவம், கருப்பொருள், மொழி, சமூகப் பின்னணி ஆகியவற்றால் மதிப்பிடும் திறனையும் சோதிக்கிறது.
முக்கிய விதிகள்
- தொல்காப்பியம் எழுத்ததிகாரம், சொல்லதிகாரம், பொருளதிகாரம் என மூன்று பிரிவுகளைக் கொண்டது.
- சொல் வகைகள்: பெயர், வினை, இடை, உரி. வேற்றுமை உருபுகளும் தொகைநிலைகளும் இலக்கணத்தின் மையம்.
- தொகை வகைகளில் பண்புத்தொகை, உவமைத்தொகை, வினைத்தொகை, உம்மைத்தொகை, அன்மொழித்தொகை ஆகியவை முக்கியம்.
- திறனாய்வில் கதைச் சுருக்கம் போதாது; கருப்பொருள், கதாபாத்திரம், மொழி நடை, உத்தி, சமூகப் பின்னணி, வாசகர் மீதான விளைவு ஆகியவை சான்றுடன் இணைய வேண்டும்.
எடுத்துக்காட்டு
“நல்ல மனிதன்” என்பது பண்புத்தொகை; “நல்ல” என்பது பண்பு, “மனிதன்” என்பது பொருள். “மலர் போன்ற முகம்” என்பது உவமைத்தொகை; ஒப்பீட்டுப் பொருள் உள்ளது. இதே போல் ஒரு படைப்பை மதிப்பிடும்போது “கதாபாத்திரம் தைரியமானது” என்று மட்டும் சொல்லாமல், எந்த உரையாடல் அதைக் காட்டுகிறது, அதன் விளைவு என்ன என்பதை எழுத வேண்டும். இலக்கணச் சொல்லும் இலக்கியச் சான்றும் தனித்தனி பணிகளைச் செய்கின்றன.
தவறுகள்
இலக்கணக் குறியை அணி என்று சொல்வது; எல்லாத் தொடர்களையும் தொகை என்று குறிப்பது; சொந்தக் கருத்தைச் சான்றில்லாமல் எழுதுவது; கதையைச் சுருக்கி விமர்சனம் என்று கருதுவது; படைப்பின் காலச் சூழலைப் புறக்கணிப்பது.