Wandkleed van denim: te smal weefgetouw en zware stof
Voor textiele werkvormen maak je een wandkleed van 120 bij 80 cm met het thema 'verbrokkeling'. Je gebruikt afgedankte spijkerbroeken, wit katoen en roestkleurig garen. De technieken zijn applicatie, borduursteek en het weven van repen stof. Je hebt acht lessen van 100 minuten. Het weefgetouw in het lokaal is 60 cm breed; je wilt de spijkerbroekrepen liefst in één keer horizontaal doorweven. De opdracht eist dat het werk plat tegen de wand hangt zonder door te zakken en dat de kleurverdeling de indruk van verbrokkeling ondersteunt. Je eerste schets laat een strakke indigo achtergrond zien met een witte, verspringende baan. Een medeleerling stelt voor de repen verticaal te naaien in plaats van te weven. De docent vraagt hoe je voorkomt dat de zware denim het katoen plaatselijk omlaag trekt.
1. Je weefgetouw is te smal. Beargumenteer hoe je het formaat van 120 cm toch haalt en wat dat betekent voor je concept.
Read the worked answer
Het weefgetouw is 60 cm breed; ik maak twee panelen van 60 cm die samen 120 cm worden. Constructie: ik werk beide panelen met dezelfde inslag en spanning, laat naadruimte en stik de naden met de machine. Concept: de naad is geen fout maar een breuklijn; ik laat hem verspringen, zodat 'verbrokkeling' niet alleen in het motief zit maar in de opbouw. Risico: een rechte naad kan als een harde streep werken; ik test of de patronen aansluiten of bewust verspringen. Alternatief: ik kan de denimrepen verticaal appliceren; dat is sneller, maar verandert de textuur van weven naar reliëf. Ik kies panelen omdat de opdracht weven als techniek noemt en de naad het concept versterkt.
2. Hoe voorkom je doorzakken en plaatselijke vervorming door het gewicht van de denim?
Read the worked answer
Ik hang het werk niet aan één punt. Opbouw: een stevige achterkant van katoen, met daarop de denim; ik werk plaatselijk met tussenvoering en zet de zware stukken vast met dichte zigzagsteken. Spanning: langs de bovenrand een hoes met een houten lat die de last verdeelt; eventueel een tweede lat onder. Vervorming: quiltsteken of decoratieve kruissteken om de 20 cm verbinden voor- en achterkant, zodat het gewicht wordt verdeeld. Concept: die steken mogen zichtbaar zijn; ze kunnen als 'hechtingen' de verbrokkeling verbeelden. Ik test door het werk een dag te laten hangen voor de definitieve afwerking en controleer of de onderrand recht blijft.
3. Beoordeel de voorgestelde kleurverdeling: een strakke indigo achtergrond met een witte verspringende baan. Past die bij 'verbrokkeling'?
Read the worked answer
De strakke indigo achtergrond met één witte verspringende baan is helder, maar heeft spanning nodig. Waarom: 'verbrokkeling' vraagt om onderbreking, niet om een nette diagonaal. Ik zou de witte baan op twee plaatsen onderbreken, rafels laten zien en roestkleur alleen bij de breukpunten zetten. Kleur: te veel roest wordt decoratie; kleine accenten houden het schaars en laten de witte breuk spreken. Contrast: op afstand moet de baan leesbaar blijven; ik controleer of de waarde van het roest niet wegvalt tegen indigo. Concept: de orde moet eerst kloppen en dan worden verstoord; anders is het alleen maar rommelig.