Tillen of de tillift gebruiken onder tijdsdruk
Je werkt als helpende in een verpleeghuis op een afdeling voor somatische zorg. Meneer Bakker is 88 jaar, weegt 95 kg en kan door artrose in zijn knieën niet meer zelfstandig staan. Volgens het zorgplan mag hij alleen met de tillift worden verplaatst. Vandaag is je collega ziek en moet je met een invalkracht van een andere afdeling de ochtendzorg doen. De invalkracht zegt: 'Met die tillift duurt het veel te lang. We tillen hem zo samen onder de oksels op de postoel, dat deed ik vroeger ook.' Meneer Bakker zegt dat hij nodig moet en dat hij het liefst snel gaat. Bij het wassen zie je op zijn stuitje een rode plek van ongeveer twee centimeter. De plek voelt warm aan en hij zegt dat het pijn doet als je eroverheen gaat. Er staan nog vier cliënten te wachten op hulp.
1. Hoe reageer je op het voorstel van de invalkracht om meneer Bakker onder de oksels te tillen? Onderbouw met minimaal twee risico's voor meneer Bakker en twee voor jullie als zorgverleners.
Read the worked answer
Ik ga niet akkoord met tillen onder de oksels. Voor meneer Bakker zijn de risico's groot: hij kan zijn gewicht niet zelf dragen, waardoor hij kan vallen. Ook kunnen zijn schouders en okselhuid beschadigen door de druk. Voor ons als zorgverleners is er risico op rug- en schouderklachten, zeker bij 95 kg. Daarbij staat in het zorgplan dat de tillift verplicht is; daarvan afwijken is een professionele fout.
Ik zeg tegen de invalkracht: 'Ik snap dat het sneller lijkt, maar hij mag volgens het plan alleen met de lift. Laten we samen kijken hoe we het veilig en snel kunnen doen.' Ik pak de tillift, controleer de sling en de remmen en vraag de invalkracht om mij te helpen bij het aankoppelen. Als de lift niet werkt of er geen passende sling is, wacht ik op een collega of gebruik ik een postoel naast het bed. Ik rapporteer dat de invalkracht wilde tillen, zodat dit besproken kan worden.
2. Wat doe je met de rode plek op het stuitje? Beschrijf je observatie, je directe actie en wat je doorgeeft.
Read the worked answer
De rode plek op het stuitje is een signaal van beginnende decubitus. Ik kijk of de plek weg te drukken is: blijft hij rood, dan is het ernstiger. Ik masseer de plek niet, want dat kan weefsel beschadigen. Ik leg meneer Bakker vrij, zorg voor een schone, droge onderlaag en overleg over een wisselligging en een anti-decubitusmatras. Ik noteer de grootte, de kleur, de temperatuur en of meneer pijn heeft.
Ik geef het door aan de verzorgende IG en de wijkverpleegkundige en vraag om een wondbeoordeling. Ik let ook op voeding en drinken, omdat ondervoeding de huid kwetsbaar maakt. Als de plek groter wordt of open gaat, meld ik dat opnieuw. Ik leg alles vast in het zorgdossier, zodat de volgende dienst dezelfde maatregelen neemt. Zo voorkom ik dat de plek ongemerkt erger wordt.
3. Je hebt weinig tijd en vier cliënten wachten. Hoe prioriteer je en welke afspraken maak je met de invalkracht?
Read the worked answer
Ik prioriteer op veiligheid en urgentie. Eerst breng ik meneer Bakker veilig naar de postoel of het toilet met de tillift, omdat hij aandrang heeft en vallen of incontinentie wil voorkomen. Daarna verzorg ik de rode plek en leg ik die vast, omdat decubitus snel kan verergeren.
De vier wachtende cliënten krijgen een korte update. Ik vraag de invalkracht om vast te beginnen bij cliënten die alleen hulp bij wassen nodig hebben. Ik maak duidelijke afspraken: wie doet welke cliënt, wanneer ik terugkom en wanneer we pauze nemen. Als het niet lukt, bel ik de teamleider of vraag ik een collega van een andere afdeling. Ik meld ook dat er te weinig personeel is, zodat dit niet alleen mijn probleem blijft. Zo blijft de zorg veilig en eerlijk verdeeld.