NT2 Programma II flashcards

32 cards. Read the term and the definition here. The deck at the top of this page is optional.

Hoofdgedachte

De centrale boodschap die de schrijver over het hele onderwerp wil overbrengen; vaak te vinden in inleiding en slot, en te onderscheiden van het onderwerp, dat alleen zegt waarover de tekst gaat.

Tekstdoel

De communicatieve functie van een tekst: informeren, overtuigen, activeren, instrueren of amuseren. Het doel bepaalt welke argumenten en signaalwoorden de schrijver gebruikt.

Signaalwoord tegenstelling

Woorden als maar, echter, daarentegen en toch kondigen een tegenstelling aan. Ze wijzen erop dat de volgende zin ingaat tegen wat ervoor werd beweerd.

Signaalwoord conclusie

Woorden als dus, daarom, concluderend en al met al leiden een gevolgtrekking in. Wat erna komt, is de conclusie die de schrijver uit eerdere informatie trekt.

Functie van een alinea

De rol die een alinea in de tekstopbouw speelt, bijvoorbeeld inleiding, voorbeeld, tegenargument, weerlegging of samenvatting. Je bepaalt die rol door te kijken naar de relatie met de vorige alinea.

Feit versus mening

Een feit is controleerbaar en kan waar of onwaar zijn; een mening is een waardering van de schrijver. Woorden als volgens mij, helaas en gelukkig verraden een mening.

Verwijswoord

Een woord als hij, zij, het, die of daarvan dat terugwijst naar eerder genoemde informatie. Het juiste verwijswoord hangt af van geslacht, getal en plaats in de tekst.

Woordbetekenis uit context

De betekenis van een onbekend woord afleiden uit de omringende woorden, de tegenstelling in dezelfde zin, collocaties en het register, zonder woordenboek.

Eenmalig luisteren

Bij het luisterexamen wordt een fragment in de regel één keer afgespeeld. Notities maken tijdens het luisteren is daarom essentieel; de audio wordt niet herhaald.

Hoofd- versus bijzaak

Onderscheid tussen de kernboodschap van een spreker en bijkomende details. Sprekers noemen soms eerst een verkeerd spoor en corrigeren dat met woorden als maar of eigenlijk.

Intonatie en klemtoon

Stemverloop en nadruk waarmee een spreker betekenis toevoegt: nadruk kan een contrast of correctie markeren, en stijgende intonatie kan een vraag of twijfel uitdrukken.

Functie van een uiting

Wat een spreker met een uiting doet: constateren, adviseren, bekritiseren, relativeren of benadrukken. De functie herken je aan werkwoordskeuze, intonatie en de reactie van de gesprekspartner.

Twee sprekers onderscheiden

Bij een gesprek met twee sprekers bepaal je per antwoordoptie wie de bewering doet. Een optie die alleen door de andere spreker wordt genoemd, is meestal niet het juiste antwoord.

Getallen in context

Bij cijfer- en datumvragen let je op de eenheid en het voorzetsel rond het getal, zoals per maand, per jaar of sinds. Hetzelfde getal in een andere eenheid is een veelvoorkomende afleider.

Doel van een gesprek

De communicatieve functie van het hele gesprek, zoals informeren, overtuigen, klacht indienen of afspraak maken. Je bepaalt die aan de openings- en slotbeurt, niet aan één detail.

Chronologie van vragen

De vraagvolgorde volgt meestal de volgorde van het fragment. Daardoor kun je tijdens het luisteren bijhouden bij welke vraag je bent en weet je wanneer een onderwerp is afgerond.

Aanhef en slotgroet

Vaste opening en afsluiting van een brief of e-mail: Beste of Geachte heer/mevrouw bovenaan, en Met vriendelijke groet of Groeten gevolgd door je naam onderaan.

Register: je of u

De keuze tussen informeel (je/jij) en formeel (u) taalgebruik, afhankelijk van de ontvanger. Bij instanties en onbekenden gebruik je u; in één tekst meng je de vormen niet.

Inversie in de hoofdzin

Als een bijwoordelijke bepaling vooraan staat, komt de persoonsvorm direct daarna en volgt het onderwerp: Morgen stuur ik de brief. De persoonsvorm blijft op de tweede plaats.

Persoonsvorm in de bijzin

In een bijzin met omdat, als, dat of terwijl verhuist de persoonsvorm naar het einde: ...omdat ik morgen niet kan komen. De volgorde wijkt dus af van de hoofdzin.

Deelopdrachten afvinken

Alle punten uit de schrijfopdracht moeten in de tekst terugkomen. Door de punten te nummeren en af te vinken, voorkom je dat een deelopdracht ontbreekt en onnodig punten verloren gaan.

Verbindingswoorden gebruiken

Woorden als omdat, daarom, maar, echter, bovendien en ten slotte verbinden zinnen en alinea's. Ze maken de samenhang zichtbaar en verhogen de beoordeling op samenhang.

Onderwerpregel formele e-mail

Korte aanduiding van de inhoud boven een formele e-mail, bijvoorbeeld Aanvraag verblijfsvergunning of Afspraak verzetten. De onderwerpregel is beknopt en bevat geen volledige zin.

Sterke werkwoorden verleden tijd

Werkwoorden die van klank veranderen in de verleden tijd, zoals lopen–liep en schrijven–schreef. Ze volgen geen vaste -de/-te-regel en moeten apart worden geleerd.

Woordvolgorde na voegwoord

Na een nevenschikkend voegwoord (en, maar, want, of) blijft de gewone hoofdzinvolgorde staan; na een onderschikkend voegwoord (omdat, als, dat) gaat de persoonsvorm naar het einde.

Opname bij spreektaken

De gesproken opdrachten worden opgenomen en later beoordeeld. Je spreekt via een microfoon, dus articuleer duidelijk en houd een gelijkmatig tempo aan.

Steekwoorden als voorbereiding

Korte aantekeningen in plaats van een uitgeschreven tekst. Steekwoorden voorkomen voorleesgedrag en zorgen voor natuurlijke intonatie en vloeiendheid.

Structuur standpunt en argument

Vaste opbouw voor een meningopdracht: standpunt, argument met toelichting, voorbeeld en conclusie. Zonder ten minste één uitgewerkt argument is de taak onvolledig.

Herstelformule bij aarzeling

Korte uitdrukking als even kijken of wat ik bedoel is, waarmee je een korte aarzeling overbrugt zonder lange stilte. Dit houdt de spreekvloeiendheid op peil.

Klinkerlengte in uitspraak

Het verschil tussen korte en lange klinkers, zoals man tegenover maan en bos tegenover boos. Foutieve klinkerlengte kan de betekenis veranderen en de begrijpelijkheid verminderen.

Nederlandse g en ch

De schrapende klanken in woorden als goed en school worden achter in de keel gevormd. Ze onderscheiden zich van de zachtere klanken in sommige andere talen.

Reageren in een dialoog

In een gespreksopdracht geef je inhoudelijk antwoord op de gestelde vraag, bevestig je wat de ander zei en vraag je zo nodig door voordat je een tegenargument geeft.