Ellinomatheia A1 key terms

Χαιρετισμός που χρησιμοποιείται όταν συναντάμε κάποιον γνωστό ή φίλο, σε ανεπίσημη περίσταση. Λέγεται και όταν αποχαιρετάμε το ίδιο πρόσωπο.

Χαιρετισμός που λέμε το πρωί ή νωρίς μέσα στη μέρα, σε γνωστούς και αγνώστους. Δείχνει ευγένεια και χρησιμοποιείται συχνά σε καταστήματα και υπηρεσίες.

Λέξη που λέμε φεύγοντας από έναν χώρο ή αποχαιρετώντας κάποιον. Είναι πιο επίσημη από το «γεια σου» και ταιριάζει σε τυπικές περιστάσεις.

Λέξη ευγένειας που χρησιμοποιείται όταν ζητάμε κάτι, όταν προσφέρουμε κάτι σε κάποιον ή όταν απαντάμε σε ευχαριστώ. Ακούγεται πολύ συχνά σε καθημερινές συναλλαγές.

Λέξη που λέμε σε κάποιον για να δείξουμε ότι εκτιμούμε αυτό που έκανε για εμάς, π.χ. μια βοήθεια ή ένα δώρο. Είναι βασικός όρος ευγένειας.

Λέξη που λέμε όταν θέλουμε να ζητήσουμε την προσοχή κάποιου ή να ζητήσουμε συγχώρεση για ένα μικρό λάθος, όπως όταν τον σπρώχνουμε κατά λάθος.

Ερώτηση που κάνουμε σε κάποιον για να μάθουμε το όνομά του. Χρησιμοποιείται σε φιλικό περιβάλλον, όταν μιλάμε με συνομήλικο ή παιδί.

Φράση με την οποία δηλώνει κάποιος το όνομά του απαντώντας στην ερώτηση «πώς σε λένε». Ακολουθείται πάντα από το όνομα του ομιλητή.

Ερώτηση που κάνουμε για να μάθουμε την καταγωγή ή τη χώρα διαμονής κάποιου. Η απάντηση δίνεται συνήθως με τη λέξη «από» και όνομα τόπου.

Ερώτηση που χρησιμοποιείται σε κατάστημα ή αγορά για να μάθουμε την τιμή ενός προϊόντος. Απαντάμε με ένα ποσό σε ευρώ.

Ρήμα που δηλώνει επιθυμία ή ανάγκη. Το χρησιμοποιούμε όταν παραγγέλνουμε φαγητό, όταν ζητάμε κάτι σε ένα μαγαζί ή όταν μιλάμε για τα σχέδιά μας.

Ρήμα που δηλώνει δυνατότητα ή άδεια. Το λέμε όταν ζητάμε να κάνουμε κάτι ευγενικά, π.χ. «μπορώ να μπω;», ή όταν λέμε τι είμαστε σε θέση να κάνουμε.

Ρήμα που δηλώνει υποχρέωση ή αναγκαιότητα. Το βρίσκουμε σε οδηγίες, κανόνες και προγράμματα, όπως «πρέπει να φύγω στις οκτώ».

Το νόμισμα που χρησιμοποιείται στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το συναντάμε σε τιμές, σε εισιτήρια και σε συζητήσεις για αγορές.

Το σημείο σε ένα κατάστημα ή σούπερ μάρκετ όπου πληρώνει ο πελάτης τα προϊόντα που διάλεξε. Εκεί δίνουμε χρήματα ή κάρτα και παίρνουμε απόδειξη.

Το σύνολο των ωρών κατά τις οποίες ένα κατάστημα, μια υπηρεσία ή ένα σχολείο είναι ανοιχτά. Συνήθως αναγράφεται σε πινακίδα στην είσοδο του χώρου.

Λέξη που δηλώνει ότι ένα κατάστημα ή ένας χώρος δέχεται επισκέπτες εκείνη τη στιγμή. Τη βλέπουμε σε πινακίδες και την ακούμε σε τηλεφωνήματα.

Λέξη που δηλώνει ότι ένα κατάστημα ή ένας χώρος δεν λειτουργεί εκείνη τη στιγμή. Εμφανίζεται σε πινακίδες, ανακοινώσεις και ηχογραφημένα μηνύματα.

Χαρτί ή ηλεκτρονικό έγγραφο που μας επιτρέπει να ταξιδέψουμε με λεωφορείο, τρένο ή αεροπλάνο ή να μπούμε σε θέατρο και μουσείο. Το αγοράζουμε πριν από τη χρήση.

Σημείο στον δρόμο όπου σταματούν τα λεωφορεία ή τα τρόλεϊ για να ανεβούν και να κατέβουν επιβάτες. Συνήθως έχει πινακίδα με αριθμούς γραμμών.

Ο αριθμός ή το όνομα που δείχνει ποια διαδρομή ακολουθεί ένα μέσο μεταφοράς, όπως το λεωφορείο 5 ή το μετρό. Τη βλέπουμε σε πίνακες και χάρτες.

Οι βαλίτσες, οι τσάντες και τα άλλα πράγματα που παίρνει μαζί του ένας ταξιδιώτης. Στο αεροδρόμιο τις παραδίδουμε ή τις κρατάμε μαζί μας.

Κτίριο όπου μένουν προσωρινά ταξιδιώτες πληρώνοντας για δωμάτιο. Εκεί δίνουμε το όνομά μας στην υποδοχή και παίρνουμε κλειδί.

Η ενέργεια με την οποία εξασφαλίζουμε από πριν ένα δωμάτιο, ένα τραπέζι ή μια θέση. Γίνεται συνήθως με τηλέφωνο ή στο διαδίκτυο και δίνουμε όνομα και ημερομηνία.

Συνάντηση που έχει κανονιστεί από πριν σε συγκεκριμένο τόπο και ώρα, π.χ. με γιατρό ή με φίλο. Συχνά χρειάζεται επιβεβαίωση ή αλλαγή ώρας.

Η ένδειξη της ημέρας, του μήνα και του έτους, π.χ. «12 Μαΐου 2025». Τη βρίσκουμε σε έγγραφα, εισιτήρια και ανακοινώσεις και τη λέμε όταν κλείνουμε ραντεβού.

Η ένδειξη της στιγμής μέσα στη μέρα, π.χ. «τρεις η ώρα». Τη χρησιμοποιούμε για να πούμε πότε γίνεται κάτι ή πόσο διαρκεί.

Το σύνολο των ανθρώπων που συνδέονται με συγγένεια και ζουν ή νοιάζονται ο ένας για τον άλλο, όπως γονείς και παιδιά. Εμφανίζεται συχνά σε συζητήσεις για τον εαυτό μας.

Ο πατέρας και η μητέρα ενός προσώπου. Η λέξη χρησιμοποιείται στον πληθυντικό και βοηθά να περιγράψουμε την οικογένειά μας σε προφορικές και γραπτές παρουσιάσεις.

Το επάγγελμα ή η απασχόληση με την οποία κερδίζει κάποιος χρήματα. Τη λέμε όταν συστηνόμαστε και όταν μιλάμε για την καθημερινή μας ρουτίνα.

Το είδος της εργασίας που κάνει κάποιος σταθερά, π.χ. δάσκαλος ή γιατρός. Η ερώτηση «τι επάγγελμα κάνεις;» ζητά μια σύντομη απάντηση με ουσιαστικό.

Χώρος όπου γίνεται διοικητική ή επαγγελματική εργασία με υπολογιστή και έγγραφα. Εκεί πηγαίνουν οι υπάλληλοι τις εργάσιμες μέρες.

Ο χώρος όπου μένει κάποιος μόνιμα με την οικογένειά του ή μόνος. Το χρησιμοποιούμε για να δώσουμε διεύθυνση ή να μιλήσουμε για τη διαμονή μας.

Τα στοιχεία που δείχνουν πού βρίσκεται ένα σπίτι ή ένα κατάστημα: οδός, αριθμός, πόλη και ταχυδρομικός κώδικας. Τη δίνουμε όταν συμπληρώνουμε έντυπα.

Κατοικία μέσα σε μια πολυκατοικία, με δικά της δωμάτια και είσοδο. Συχνά νοικιάζεται ή αγοράζεται και περιγράφεται με αριθμό ορόφου.

Οι ώρες που μένουν σε κάποιον μετά τη δουλειά ή το σχολείο και τις χρησιμοποιεί όπως θέλει, π.χ. για αθλήματα ή φίλους. Συχνά θέμα συζήτησης σε εξετάσεις.

Δραστηριότητα που κάνει κάποιος για ευχαρίστηση στον ελεύθερο χρόνο του, όπως το κολύμπι ή η μουσική. Τη λέμε όταν μιλάμε για τα ενδιαφέροντά μας.

Ρήμα που δηλώνει τι μας προκαλεί ευχαρίστηση. Χρησιμοποιείται με διαφορετική σύνταξη από τα άλλα ρήματα, π.χ. «μου αρέσει το ψάρι», και εμφανίζεται συχνά σε ερωτήσεις.

Η κατάσταση της ατμόσφαιρας σε έναν τόπο και χρόνο, π.χ. βροχή, ήλιος ή κρύο. Ακούμε προβλέψεις καιρού στο ραδιόφωνο και τις συζητάμε καθημερινά.

Μία από τις τέσσερις περιόδους του έτους: άνοιξη, καλοκαίρι, φθινόπωρο, χειμώνας. Κάθε εποχή έχει διαφορετικό καιρό και συνήθειες.

Η περίοδος ανάπαυσης μακριά από τη δουλειά ή το σχολείο, συχνά με ταξίδι σε άλλο μέρος. Μιλάμε γι' αυτές χρησιμοποιώντας παρελθόντα χρόνια.