Panel de emerxencias na praia: xerarquía, contraste e tempo de busca
O concello de Foz encarga un panel de emerxencias de 90 × 120 cm para o acceso principal da praia, situado a 1,20 m do chan. A arte final presentada contén: unha fotografía do areal como fondo detrás de todo o texto; nove bloques informativos (112, posto de socorro, bandeiras, accesibilidade, mascotas, duchas, prohibicións, horarios e normas) co mesmo tamaño e peso visual; catro corpos de letra distintos (8, 11, 16 e 24 pt); seis cores; e o número de emerxencias 112 en amarelo sobre branco. Nunha proba con 14 persoas, 11 tardaron máis de 10 segundos en localizar o 112 e tres non o atoparon. O ratio de contraste medido desa liña é 1,6:1. A imprenta ten reservada a quenda de produción e a arte final debe aprobarse esta semana: cambiar a arte custa 180 €, reimprimir despois custa 640 €. A instalación é en tres semanas.
1. Identifica os principios e elementos da linguaxe visual que fallan e ordénaos por impacto no obxectivo (atopar o 112 en menos de 5 segundos). Xustifica a orde elixida.
Read the worked answer
1. Contraste (impacto máximo). 1,6:1 está moi por baixo de calquera limiar útil; ademais amarelo sobre branco é o caso clásico de dous valores de luminancia alta, e baixo o sol ambos os dous «queiman». O elemento crítico é, literalmente, invisible na contorna real.
2. Xerarquía (impacto alto). Nove bloques co mesmo tamaño e peso significa que nada é primeiro: o ollo non ten entrada. Nun panel de emerxencia, o 112 debe ser o obxecto de maior tamaño, maior contraste e posición preferente (zona superior ou central, non un bloque máis).
3. Figura-fondo (impacto alto). A fotografía do areal detrás do texto introduce un fondo de luminancia variable: ningunha liña ten contraste garantido e o ruído compite coa lectura. A foto, ademais, ocupa o espazo que debería organizar a información.
4. Proximidade (impacto medio). Os nove bloques están equidistantes: non hai agrupación, así que o usuario debe ler os nove para descartar. Agrupar en tres con espazos maiores entre grupos reduce o custo de busca.
5. Similaridade (impacto medio). Catro corpos e seis cores crean familias falsas: elementos que parecen relacionados non o están, e elementos relacionados non se parecen. A cor, usada como decoración, deixa de ser un código.
6. Economía / carga cognitiva. Nove mensaxes nun só nivel supera o que se explora nunha ollada.
Por que esta orde: os tres primeiros impiden fisicamente atopar o número; os tres últimos encarecen a busca pero non a bloquean. Nunca resolvería primeiro a estética: o panel incumpre a súa función principal.
2. Calcula e especifica: tamaño de letra para lectura a 1,20-2,00 m, ratio de contraste obxectivo, número de niveis tipográficos e paleta. Argumenta cada número.
Read the worked answer
Tamaño. Coa regra de 1 mm de altura de maiúscula por cada 250 mm de distancia: a 1,20 m necesítanse 4,8 mm; a 2,00 m, 8 mm. Como a altura de maiúscula é aproximadamente 0,7 do corpo, falariamos de corpos de 7-11 mm (uns 20-32 pt) para o texto de lectura. O corpo de 8 pt queda moi por baixo; 11 pt só serve para textos secundarios curtos; 16 pt empeza a ser aceptable; 24 pt é titular, non texto.
Especificación por niveis (en altura de letra, máis robusto ca o punto):
- Nivel 1 (112 + pictograma de emerxencia): pensado para recoñecemento a 3-5 m → altura de cifra ≥ 40-60 mm. Aquí o tamaño é o argumento principal.
- Nivel 2 (títulos de sección: «socorro», «bandeiras»): altura de maiúscula 8-10 mm.
- Nivel 3 (corpo e normas): altura de maiúscula 5-6 mm (≈ 20-24 pt), a 1,2 m. Tres niveis, non catro, e unha soa familia con dous pesos.
Contraste. Tomando WCAG 2.1 como referencia operativa (4,5:1 texto normal; 3:1 texto grande) e engadindo a perda por reflexo exterior, fixaría ≥ 7:1 para o 112 e ≥ 4,5:1 para o corpo. Na práctica: negro ou azul moi escuro sobre branco, ou branco sobre un fondo escuro sólido. Nunca amarelo sobre branco.
Paleta. De seis cores a tres: branco (fondo), negro (texto) e unha cor de acento con función de código (emerxencia). Se se queren as cores das bandeiras, úsanse como pictograma normalizado, non como decoración.
Xustificación global: cada número deriva dunha distancia de lectura real medida no acceso, non dun gusto. Onde non hai dato (baixa visión), a solución é redundancia: pictograma + cifra + posición fixa.
3. Reagrupa os nove bloques usando principios de Gestalt e decide se manter ou eliminar a fotografía de fondo, tendo en conta que a arte está en produción e que o cambio custa 180 € fronte a 640 € de reimpresión.
Read the worked answer
Reagrupación en tres bloques (3 × 3, dentro da capacidade dunha ollada):
- Emerxencia: 112, posto de socorro, bandeiras.
- Servizos e accesibilidade: duchas, accesibilidade, mascotas, horarios.
- Normas: prohibicións.
Principios que xustifican o corte: proximidade (espazamento interno menor ca o espazamento entre grupos, cun factor de 2 a 3), rexión común (banda de cor ou filete que enmarca cada grupo) e similaridade (mesmo estilo de pictograma, mesmo peso tipográfico dentro do grupo). A isto engado continuidade: aliñación nun único eixe vertical, que guía o percorrido do ollo. Non emprego máis de dous niveis de agrupación, porque agrupar en exceso xera o mesmo ruído ca non agrupar.
Fotografía de fondo: eliminar. Razóns: reduce e fai imprevisible o contraste do texto, compite pola atención e consume a superficie que necesita a xerarquía. Se o cliente quere imaxe de praia, confinala a unha faixa superior sen texto enriba, ou a un pictograma, non a un fondo.
Decisión económica. O cambio de arte custa 180 € fronte a 640 € de reimprimir e, sobre todo, fronte ao custo de que un panel de emerxencia non cumpra. A decisión racional é pagar os 180 € agora. Ademais, esixiría unha proba de preimpresión a tamaño real e unha verificación de lexibilidade a 1,2 m e a 3 m antes de dar o visto e prazo, porque o erro detectado na proba con 14 persoas (11 por riba de 10 s) é xa unha evidencia, non unha opinión.