Galicia PAU Design study materials
Galicia PAU Design study resources

Galicia PAU Design cheat sheet

Galicia PAU Design · Keep the key ideas within reach.

Quick reference

Fundamentos e evolución histórica do deseño

  • Artes e Oficios (William Morris, 1861-1890): rexeitamento da produción industrial, recuperación do traballo artesanal e da Idade Media como modelo estético; precedente directo do movemento moderno.

  • Bauhaus (Weimar 1919, Dessau 1925, Berlín 1932; pechada en 1933): unión de arte e industria, Vorkurs de Johannes Itten, talleres de mobles (Marcel Breuer) e tipografía (Herbert Bayer).

  • De Stijl (1917, Theo van Doesburg e Piet Mondrian): redución a liñas verticais/horizontais, cores primarias e non-cores; influíu no deseño gráfico e na arquitectura de Rietveld.

  • Constructivismo ruso (El Lissitzky, Rodchenko): fotomontaxe, diagonais, tipografía como elemento compositivo; antecedente do cartel político moderno.

  • Estilo Internacional ou Escola Suíza (1950s): retícula modular, tipografía sans-serif (Helvetica, 1957, Max Miedinger), obxectividade e lexibilidade como criterio.

  • Pop e contracultura (1960s-70s): apropiación de imaxes de consumo, cor saturada; no deseño español, o «boom» do deseño gráfico dos 80 con referentes como Enric Satué ou América Sánchez.

  • Deseño posmoderno e Memphis (1981, Ettore Sottsass): ruptura da retícula, cita histórica, cor e xeometría irónica; alternativa ao funcionalismo.

  • Eco-deseño e deseño sustentable (desde 1970s, Papanek «Design for the Real World», 1971): incorporación do ciclo de vida e do impacto ambiental ao discurso disciplinar.

  • Deseño dixital (1984 Macintosh, 1990s web): tipografía de pantalla, interfaces e deseño de interacción como nova especialidade a partir dos anos 2000.

Quick reference

Elementos e principios da linguaxe visual e do deseño

  • Elementos básicos: punto, liña, plano, forma, textura, cor, luz/valor e espazo; a liña define contorno e dirección, o plano xera volume percibido.

  • Cor: modelo subtrativo CMYK (pigmento, impresión) e aditivo RGB (luz, pantalla); HSL/HSV para axuste intuitivo de matiz, saturación e luminosidade.

  • Círculo cromático: complementarios (opostos, máximo contraste), análogos (contiguos, harmonía), tríada (equidistantes); contraste simultáneo de Josef Albers.

  • Principios compositivos: equilibrio (simétrico/asimétrico), proporción (sección áurea ≈1,618; regra dos terzos), ritmo, énfase/xerarquía, unidade e variedade.

  • Leis da Gestalt: proximidade, semellanza, continuidade, peche, figura-fondo, destino común; explican a agrupación perceptiva de estímulos.

  • Espazo negativo/positivo: o fondo actúa como elemento activo; a tensión entre ambos xera dinamismo e lexibilidade na composición.

  • Contraste e lexibilidade: contraste de valor mínimo recomendado para texto (ratio 4,5:1 segundo WCAG AA para texto normal); contraste de tamaño, peso e cor reforzan xerarquía.

  • Retícula: columnas, módulos, marxes e calle; a retícula de 12 columnas permite divisións por 2, 3, 4 e 6 sen fraccións.

  • Escala e proporción: a variación de tamaño relativo crea profundidade e xerarquía; a repetición de módulos produce ritmo visual.

Quick reference

Metodoloxía do proceso de deseño e análise de produtos

  • Fases do proceso (modelo diverxente/converxente): investigación → definición do problema → ideación → prototipado → testado → produción e avaliación.

  • Design thinking (d.school Stanford): empatizar, definir, idear, prototipar, testar; iteración non lineal entre fases.

  • Briefing: documento con obxectivos, público, requisitos, prazos e orzamento; o «brief» incompleto é causa frecuente de redeseño.

  • Ferramentas de investigación: benchmarking, análise de usuarios (persoas/personas), mapas de empatía, entrevistas e observación contextual.

  • Análise de produto: función (que resolve), forma, materiais, proceso produtivo, custo, ergonomía, usabilidade e impacto ambiental.

  • Métodos de ideación: brainstorming con regras (non xulgar, cantidade, construir sobre ideas), SCAMPER, mapas mentais, moodboards.

  • Prototipado: de baixa fidelidade (papel, cartón, espuma) para validar concepto; de alta fidelidade para validar detalles e fabricación.

  • Avaliación: test de usabilidade (tarefas, tempo, erros, satisfacción), análise heurística de Nielsen e avaliación por expertos.

  • Documentación técnica: planos con cotas, vistas (alzado, planta, perfil), escalas normalizadas (1:1, 1:5, 1:10, 1:20) e tolerancias.

Quick reference

Deseño gráfico, tipografía e comunicación visual

  • Anatomía do tipo: altura de x, ascendentes, descendentes, serifas, eixe, ollo, remate; a altura de x determina a percepción de tamaño.

  • Clasificación tipográfica: romanas (serif), lineais ou de pao seco (sans-serif), exipcias (slab), manuscritas, decorativas; Vox-ATypI como sistema de referencia.

  • Medidas tipográficas: punto (1 pt ≈ 0,3528 mm), pica (12 pt), corpo, interliñado (leading), interletrado (tracking) e axuste de pares (kerning).

  • Familias e estilos: romana, cursiva, negra, negra cursiva; unha familia con varios pesos permite xerarquía sen cambiar de tipo.

  • Xerarquía tipográfica: tamaño, peso, cor, posición e espazo en branco; recomendación de máximo 2-3 familias por composición.

  • Lexibilidade vs. lexibilidade tipográfica: liña de 45-75 caracteres para texto corrido; aliñación xustificada esixe control de ríos e viúvas.

  • Imaxe e comunicación: función denotativa (describir) e connotativa (suxerir); retórica visual (metáfora, metonimia, hipérbole) no cartel publicitario.

  • Sistemas de identidade: logotipo, isotipo, imaxe corporativa, manual de marca (cores, tipografía, usos correctos e incorrectos).

  • Produción gráfica: sangrado (3 mm habitual), marcas de corte, resolución 300 ppp para impresión e 72 ppp para pantalla; perfís de cor e probas de cor.

Quick reference

Deseño de produto, espazo e sustentabilidade

  • Ergonomía: antropometría (percentís 5-95), altura de traballo, alcances e ángulos de confort; datos aplicados a mobiliario e ferramentas.

  • Materiais e procesos: madeira (serrado, torneado), metal (fundición, estampación), plásticos (inyección, extrusión, termoconformado) e impresión 3D.

  • Deseño para o desmontaxe (DfD): unións reversibles (parafusos fronte a adhesivos), redución de compoñentes e identificación de materiais para facilitar a reciclaxe.

  • Estratexias de sustentabilidade: reducir, reutilizar, reparar, remanufacturar e reciclar; prioridade na xerarquía de residuos.

  • Análise de ciclo de vida (ACV): fases de extracción, produción, distribución, uso e fin de vida; unidades de impacto (pegada de carbono, enerxía incorporada).

  • Ecodeseño normativo: Directiva 2009/125/CE (deseño ecolóxico) e etiquetaxe enerxética; requisitos de eficiencia e información ao consumidor.

  • Economía circular: modelo de ciclo pechado fronte ao lineal (extraer-producir-usar-tirar); servitización e deseño modular como estratexias.

  • Espazo e accesibilidade: anchos de paso libres (≥ 0,90 m en itinerarios accesibles), xiros de cadeira de rodas e alturas de alcance; referencia ao CTE-DB-SUA.

  • Materiais e sostibilidade: madeiras certificadas (FSC/PEFC), plásticos reciclados, biocompostables; evitar substancias reguladas (REACH, SVHC).