Galicia PAU Design common mistakes
Galicia PAU Design · Understand the traps and how to avoid them.
Ao analizar un produto ou unha imaxe, o candidato describe o que ve ("é unha cadeira de madeira con patas finas") sen identificalo como exemplo dun movemento ou tendencia (p. ex. Arts and Crafts, Bauhaus, estilo internacional) nin xustifica a súa adscrición con trazos formais concretos.
Confunde a proba de Fundamentos cun exercicio de descrición libre; memorizou nomes de estilos pero non os criterios formais que os distinguen, e baixo presión temporal escribe o primeiro que lle suxire a imaxe.
What to do instead
Adopta unha rutina fixa de tres pasos: (1) nomea a tendencia ou autor probable; (2) enumera dous ou tres trazos formais observables que a sustentan (xeometría, ausencia de ornamento, materiais honestos, produción industrial); (3) indica unha obra ou autor de referencia que confirme a filiación. Practica con dez imaxes e escribe sempre a xustificación antes da conclusión.
Confunde os fitos cronolóxicos e atribúe mal autorías: sitúa a Bauhaus antes da Primeira Guerra Mundial, atribúe a cadeira Wassily a Breuer cando se pregunta por Marcel Breuer e responde outra cousa, ou mestura a escola de Ulm coa Bauhaus como se fosen a mesma institución.
Estudou a historia do deseño como unha lista de nomes illados sen un eixe temporal, e os movementos do século XX solápanse facilmente cando só se memorizan etiquetas.
What to do instead
Constrúe unha liña do tempo propia de 1850 a 1980 cunha obra icónica por década (Thonet, Morris, Deutscher Werkbund, Bauhaus, Ulm, pop, posmodernidade). Para cada fito anota fundación, peche, sede e dúas figuras clave. Repasa asociando cada nome a unha imaxe e a unha data, non a unha lista de texto.
Usa os principios da linguaxe visual de forma vaga e intercambiable: escribe "hai moito contraste e está equilibrado" sen dicir que tipo de contraste (de tamaño, de valor, de cor, de forma) nin se o equilibrio é simétrico ou asimétrico, e sen sinalar onde se produce na composición.
Aprendeu os nomes dos principios pero non practicou a súa aplicación sobre imaxes reais; o vocabulario xenérico parece seguro e evita comprometerse cunha lectura concreta.
What to do instead
Para cada principio (equilibrio, xerarquía, ritmo, contraste, proporción, unidade) escribe unha definición dunha liña e unha proba visual que o demostre. Ao analizar, localiza sempre o fenómeno: "o contraste de valor entre o titular negro e o fondo claro crea a xerarquía principal na metade superior".
Responde ás preguntas de percepción visual (figura-fondo, leis de agrupamento da Gestalt, ilusións) describindo a sensación subxectiva ("parece que se move") en lugar de nomear o principio que a explica e a súa consecuencia para o deseño.
Non relaciona a teoría da percepción coa práctica proxectual; trata esas preguntas como cultura xeral illada e non como ferramenta de análise.
What to do instead
Estuda cada lei da Gestalt cun exemplo de deseño real (proximidade nun menú, peche nun logotipo, similaridade nunha grella) e formula sempre a resposta en dous movementos: principio implicado e efecto sobre a lectura ou a usabilidade.
Presenta o proceso de deseño como unha secuencia lineal ríxida ("investigación, bocetos, maqueta, produto final") sen mencionar iteración, criterios de avaliación, condicionantes do encargo nin verificación con usuarios.
Memorizou un esquema de manual e non viviu un proxecto completo; os enunciados que piden "describe o teu proceso" invitan a reproducir o diagrama aprendido.
What to do instead
Traballa cun modelo cíclico explícito (dobre diamante ou similar) e practica redactar un caso propio en catro fases, indicando en cada unha: obxectivo, ferramenta empregada, decisión tomada e criterio para pasar á seguinte. Inclúe sempre un momento de retroceso ou revisión.
Ao analizar un produto, limítase á forma e á estética e esquece os factores funcionais, ergonómicos, técnicos, económicos e ambientais; ou á inversa, fai unha ficha técnica de materiais sen valorar a solución formal.
Divide mentalmente o temario en bloques estancos e responde co bloque que lle suxire a palabra clave do enunciado, sen integrar as dimensións que o propio método de análise de produto esixe.
What to do instead
Emprega unha grella de análise de produto con cinco eixes fixos: función e uso, usuario e ergonomía, forma e linguaxe visual, técnica e materiais, contexto económico e ambiental. Adestra con obxectos cotiáns e escribe dúas liñas por eixe antes de redactar a valoración global.
Nas preguntas de tipografía, confunde termos como serifa, asta, ollo, contraforma, interliñado, interlletrado e kern, ou emprega "tipografía" como sinónimo de "fonte" ou de "texto escrito".
O vocabulario tipográfico apréndese de oídas e en castelán ou galego coloquial, polo que se solapan termos que designan cousas distintas; ademais non se practicou a súa identificación sobre mostras reais.
What to do instead
Fai un glosario visual propio cunha imaxe por termo e unha frase que o use correctamente. Sinala nunha mesma palabra as partes da letra (asta, remate, ollo, contraforma) e diferencia por escrito espazado, interliña e kern cun exemplo de cada un.
Ao deseñar un cartel ou unha composición gráfica, xustifica as decisións só con gusto persoal ("puxen azul porque queda ben") sen referilas a criterios de xerarquía, lexibilidade, contraste, públicos obxectivo ou soporte e formato.
Non interiorizou que na PAU se avalia a capacidade de argumentar o proxecto; cando lle falta tempo, substitúe a xustificación técnica por preferencias.
What to do instead
Para cada decisión escribe a tríada criterio-decisión-efecto: "usei unha sans serif de palo seco en corpo grande para o titular porque o cartel se le a tres metros e a xerarquía debe funcionar de lonxe". Practica comentar tres carteis alleos con esta estrutura antes de facer os propios.
Nas preguntas de deseño de espazo, describe o ambiente con adxectivos ("amplo, luminoso, moderno") sen analizar circulacións, zonificación, escala humana, relación interior-exterior ou accesibilidade, e sen empregar plantas ou esquemas como argumento.
Confunde o comentario de interiores cun exercicio de estilo literario e carece de práctica en lectura de plantas, que é onde se ve a organización do espazo.
What to do instead
Adestra a lectura de plantas con tres pasos: identificar usos e zonas, trazar os fluxos principais e detectar conflitos (pasos estreitos, falta de xiros de cadeira de rodas). Redacta o comentario sempre a partir do esquema, nomeando dimensións aproximadas e a relación co exterior.
Trata a sustentabilidade como unha etiqueta final ("é ecolóxico porque é de cartón") sen analizar ciclo de vida, orixe dos materiais, reciclabilidade, durabilidade, reparabilidade, consumo enerxético ou fin de vida, nin distinguir entre ecoeficiencia e ecodeseño.
O tema entrou tarde no seu estudo e redúceo a palabras de moda; faltanlle criterios para avaliar un produto máis alá do material visible.
What to do instead
Aplica unha lista de verificación de ciclo de vida a tres produtos (un de usar e tirar, un durable e un reparábel) e responde por escrito: materiais e orixe, proceso, transporte, uso, reparación e fin de vida. Emprega eses criterios como rúbrica no teu propio proxecto e xustifica cada elección.