Galicia PAU Design flashcards

32 cards. Read the term and the definition here. The deck at the top of this page is optional.

Escola da Bauhaus

Escola alemá fundada en 1919 por Walter Gropius, activa ata 1933. Uniu arte, artesanía e industria, introduciu o curso preliminar (Vorkurs) e marcou o deseño moderno en tipografía, moble e arquitectura.

Arts and Crafts

Movemento británico liderado por William Morris na segunda metade do século XIX. Rexeitaba a produción industrial en serie e defendía a calidade artesanal, a dignidade do traballo e a inspiración medieval.

Estilo Internacional tipográfico

Corrente suíza dos anos cincuenta baseada na retícula, a tipografía sans-serif e a obxectividade comunicativa. Helvetica (1957) e a escola de Basilea son os seus referentes máis citados.

De Stijl

Movemento neerlandés fundado en 1917 por Theo van Doesburg e Piet Mondrian. Reduciu a linguaxe visual a liñas ortogonais, cores primarias e non-cores, influíndo na arquitectura e no deseño gráfico.

Deseño sustentable

Enfoque que integra criterios ambientais, sociais e económicos no proceso de deseño. Viktor Papanek formulouno en 1971 en Design for the Real World, criticando o consumismo e a obsolescencia.

Constructivismo ruso

Vangarda soviética posterior a 1917 que empregou diagonais, fotomontaxe e tipografía activa como ferramentas de propaganda. El Lissitzky e Rodchenko son referentes do deseño gráfico comprometido.

Movemento Memphis

Grupo fundado en 1981 por Ettore Sottsass en Milán. Rompeu co funcionalismo mediante xeometría lúdica, cores saturadas e materiais baratos, anticipando o deseño posmoderno.

Círculo cromático

Representación ordenada das cores. Os complementarios sitúanse enfrontados e xeran máximo contraste; os análogos son contiguos e producen harmonía; as tríadas equidistantes equilibran a composición.

Leis da Gestalt

Principios da percepción que explican como se agrupan os estímulos: proximidade, semellanza, continuidade, peche, figura-fondo e destino común. Son a base da composición visual moderna.

Sección áurea

Proporción aproximada 1,618 entre un todo e a súa parte maior. Aplicada en composición e arquitectura para obter equilibrio e harmonía; relaciónada coa serie de Fibonacci.

Espazo negativo

Zona baleira que rodea ou atravesa as formas positivas. Non é un residuo: actúa como elemento activo que define a figura, xera tensión e mellora a lexibilidade da composición.

Retícula de doce columnas

Sistema modular que divide o ancho de páxina en doce columnas, separadas por cales. Permite divisións exactas por dous, tres, catro e seis, facilitando a xerarquía e a consistencia.

Contraste de valor

Diferenza de luminosidade entre dous elementos. Para texto accesible recoméndase unha relación mínima de 4,5:1 (WCAG AA); un valor baixo reduce a lexibilidade en pantalla e impresión.

Modelo CMYK

Modelo subtrativo de cor baseado en cian, maxenta, amarelo e negro, empregado en impresión. A superposición de pigmentos absorbe luz; a súa conversión desde RGB pode alterar a cor final.

Regra dos terzos

Principio compositivo que divide o encadre en tres partes iguais horizontais e verticais. Situar o suxeito nas interseccións xera dinamismo e equilibrio percibido, habitual en fotografía e cartel.

Design thinking

Metodoloxía centrada na persoa con cinco fases: empatizar, definir, idear, prototipar e testar. É iterativa e non lineal, e busca solucións válidas mediante validación temperá con usuarios.

Briefing de deseño

Documento que define obxectivos, público, requisitos, prazos e orzamento dun proxecto. Un briefing incompleto ou ambiguo é causa frecuente de redeseños e desviacións de custo.

Prototipo de baixa fidelidade

Modelo rápido e barato (papel, cartón, espuma) que valida concepto, volume e fluxo de uso antes de investir en detalles. Permite descartar ideas con pouco custo e tempo.

Test de usabilidade

Proba con usuarios reais que realizan tarefas definidas mentres se miden tempo, erros e satisfacción. Identifica problemas de interacción antes do lanzamento e orienta melloras do produto.

Análise de produto

Estudo sistemático dun obxecto que examina función, forma, materiais, proceso produtivo, custo, ergonomía, usabilidade e impacto ambiental para avaliar a súa idoneidade e melloras.

Método SCAMPER

Técnica de ideación con sete operadores: substituír, combinar, adaptar, modificar, poñer outros usos, eliminar e reordenar. Estimula variacións sobre un produto ou concepto existente.

Avaliación heurística

Revisión de usabilidade realizada por expertos con principios recoñecidos (heurísticas de Nielsen). É rápida e económica, pero non substitúe a observación con usuarios reais.

Anatomía tipográfica

Conxunto de partes da letra: altura de x, ascendentes, descendentes, serifas, eixe, ollo e remate. A altura de x inflúe na percepción do tamaño e na lexibilidade dun tipo.

Tipografía sans-serif

Familia de pao seco, sen remates, asociada ao Estilo Internacional e á pantalla. Presenta boa lexibilidade en tamaños pequenos e corpos grandes, aínda que pode reducir a diferenciación de caracteres.

Kerning e tracking

Kerning é o axuste do espazo entre pares de letras concretas; tracking é o espazo uniforme entre todos os caracteres dun bloque. Ambos afectan o ritmo e a lexibilidade do texto.

Punto tipográfico

Unidade de medida tipográfica equivalente a aproximadamente 0,3528 mm. Doce puntos forman unha pica; o corpo e o interliñado exprésanse habitualmente en puntos.

Logotipo e isotipo

O logotipo é a marca formada por texto; o isotipo é o símbolo gráfico sen texto. Xuntos constitúen a identidade visual, rexida por un manual de marca con usos e cores.

Sangrado de impresión

Marxe adicional de 3 mm habitual fóra do formato final, que se recorta tras a impresión. Evita bordos brancos cando a imaxe ou o fondo chega ao límite da páxina.

Ergonomía antropométrica

Aplicación de medidas corporais ao deseño, usando percentís (habitualmente 5-95) para alturas, alcances e ángulos de confort. Garante que o produto sexa usable pola maioría da poboación.

Deseño para o desmontaxe

Estratexia que usa unións reversibles (parafusos, encaixes) en lugar de adhesivos e reduce o número de compoñentes, facilitando a reparación, a reciclaxe e a recuperación de materiais.

Análise de ciclo de vida

Método que cuantifica os impactos ambientais dun produto desde a extracción de materias primas ata o fin de vida, incluíndo produción, distribución e uso. Serve para comparar alternativas de deseño.

Economía circular

Modelo que mantén o valor dos materiais mediante reparación, reutilización e reciclaxe, fronte ao modelo lineal de extraer, producir, usar e tirar. O deseño modular facilita este ciclo pechado.