Deseño gráfico, tipografía e comunicación visual
Este bloque avalia a capacidade de comunicar con tipografía e composición, dende a anatomía da letra ata a produción impresa ou dixital. A PAU pide identificar partes, clasificar familias, xustificar xerarquías e detectar erros de lexibilidade, retícula e preimpresión.
Tipografía
Anatomía: liña base, altura de x, altura de maiúsculas, ascendentes, descendentes, fuste, ollo, contraforma, serif e terminal. Clasificación útil: humanista, garalde/old style, transicional, moderno/Didone, egipcio/slab, sans humanista, grotesca e xeométrica. Unha familia pode ter pesos, cursivas e versalitas; non confundas familia con fonte.
Tracking é o espazado xeral entre letras; kerning axusta pares concretos; leading é a interliña. Para texto corrido busca interliña suficiente, liñas de 45-75 caracteres e contraste co fondo. Letra decorativa para titulares, non para bloques longos.
Composición gráfica
A retícula organiza marxes, columnas, módulos e liña base. A xerarquía combina tamaño, peso, cor, posición e espazo en branco. Aliñación e consistencia axudan, pero o contraste evita a monotonía. Nunha identidade visual, logotipo, símbolo, paleta, tipografía e manual forman sistema; un logo illado non é unha identidade.
Produción
CMYK para impresión en cor, RGB para pantalla, tintas directas Pantone cando se busca exactitude. Sangrado habitual de 3 mm, marcas de corte, imaxes a 300 ppp no tamaño final e PDF/X para imprenta. Vectorial para logotipos e trazados; mapa de bits para fotografía.
Exemplo razoado
Cartel dun festival de jazz ao aire libre. O título vai nunha sans condensada de gran tamaño para resistir a distancia; o programa, nunha sans humanista con boa altura de x e interliña ampla. Retícula de tres columnas: a primeira para título, a segunda para horarios, a terceira para patrocinadores. O contraste créase con fondo escuro e tipografía clara, máis un acento quente. Se o título se abre con tracking excesivo, perde cohesión; se o programa vai xustificado sen división, aparecen ríos. A proba a tamaño real e a distancia de lectura xustifica os axustes.
Erros que custan puntos
Confundir tracking e kerning; usar RGB para imprenta; esquecer o sangrado; poñer tipografía decorativa en textos longos; xustificar sen partición; usar imaxes de baixa resolución; ou valorar só a estética sen lexibilidade, xerarquía e contexto de uso.