ଗଦ୍ୟ ଚରିତ୍ର ଚିତ୍ରଣରେ ପ୍ରମାଣ ଓ ଅନୁମାନ

ଦ୍ୱିତୀୟ ଉତ୍ତର (ଦୟାଳୁ) ଅଧିକ ସମର୍ଥିତ, କିନ୍ତୁ ଏହା ମଧ୍ୟ ଅସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ। କାରଣ: (୧) ଶେଷ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇ ନିଜେ ଭୋକିଲା ରହିବା ଏକ ବଳିଦାନର କାର୍ଯ୍ୟ, ଯାହା ସିଧାସଳଖ ଦୟା ଓ ପରୋପକାରକୁ ସମର୍ଥନ କରେ; (୨) ପ୍ରଥମ ଉତ୍ତରରେ ‘ଭଡ଼ା ନେଇଥିଲେ’ କହିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହା ଚରିତ୍ରର ମୁଖ୍ୟ ଲକ୍ଷଣ ସ୍ଥିର କରିବାକୁ ଯଥେଷ୍ଟ ନୁହେଁ-ଭଡ଼ା ନେବା ଏକ ସାଧାରଣ କାରବାର ହୋଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ଶେଷ ଖାଦ୍ୟ ଦେବା ଏକ ଅସାଧାରଣ ତ୍ୟାଗ। ତେଣୁ ପ୍ରଥମ ଉତ୍ତର ଅନୁମାନକୁ ପ୍ରମାଣ ଭାବି ନେଉଛି; ଦ୍ୱିତୀୟ ଉତ୍ତରରେ ଥିବା ଏକ ପ୍ରମାଣ ମଧ୍ୟ ଅପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ, କାରଣ ପ୍ରଶ୍ନ ୩ ମାର୍କର ଏବଂ ଦୁଇଟି ପ୍ରମାଣ ଦରକାର।

ପ୍ରଥମ ଉତ୍ତରକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ମାର୍କ ଦିଆଯିବ ନାହିଁ, କାରଣ ସେ ପାଠ୍ୟରେ ଥିବା ଡଙ୍ଗା ଭଡ଼ା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ତଥ୍ୟକୁ ଚରିତ୍ରର ମୁଖ୍ୟ ଲକ୍ଷଣରେ ପରିଣତ କରିଛି, ମାତ୍ର ସ୍ୱାର୍ଥପରତା ପାଇଁ ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ପ୍ରମାଣ ଦେଇନାହିଁ।

ମୂଳ ଦାବି: ମାଝୀଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ ଲକ୍ଷଣ ପରୋପକାରୀ ଦୟା, କେବଳ ଭଡ଼ା କାରବାର ନୁହେଁ। ପ୍ରମାଣ ୧: ସେ ଡଙ୍ଗାରେ ଥିବା ଶେଷ ଖାଦ୍ୟ ପଣ୍ଡିତଙ୍କୁ ଦେଇ ନିଜେ ଭୋକିଲା ରହିଲେ। ପ୍ରମାଣ ୨: ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ସ୍ୱାର୍ଥର ବିପରୀତ-ନିଜର ଆବଶ୍ୟକତାକୁ ପଛରେ ରଖି ଅନ୍ୟକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା। ସୀମା: ଗ୍ରାମବାସୀଙ୍କ ‘ସ୍ୱାର୍ଥପର’ ଅଭିଯୋଗକୁ ଅଣଦେଖା କରାଯିବ ନାହିଁ; ଏହା ଦର୍ଶାଏ ଯେ ଚରିତ୍ରରେ ଜଟିଳତା ଅଛି, କିନ୍ତୁ ମୁଖ୍ୟ ଲକ୍ଷଣ ନିର୍ଣ୍ଣୟରେ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ତ୍ୟାଗ ଅଧିକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ।