BSEH Secondary Punjabi study materials
BSEH Secondary Punjabi study resources

BSEH Secondary Punjabi flashcards

BSEH Secondary Punjabi · Build recall with a focused review session.

35 cards. Read the term and the definition here. The deck at the top of this page is optional.

ਆਦਿ ਗ੍ਰੰਥ
ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਦੁਆਰਾ 1604 ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸਿੱਖਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪਵਿੱਤਰ ਬੀੜ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਛੇ ਗੁਰੂਆਂ ਅਤੇ ਕਈ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਬਾਣੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।
ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ ਦੀਆਂ ਵਾਰਾਂ
ਸਤਾਰ੍ਹਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ 39 ਵਾਰਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਗੁਰੂ ਇਤਿਹਾਸ, ਸਿੱਖ ਰਹੁ-ਰੀਤ ਅਤੇ ਸਮਕਾਲੀ ਸਮਾਜ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਹੀਰ ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ
1766 ਦੇ ਲਗਭਗ ਰਚੀ ਗਈ ਪੰਜਾਬੀ ਪ੍ਰੇਮ ਕਥਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹੀਰ-ਰਾਂਝੇ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਰਾਹੀਂ ਸਮਾਜਕ ਅਨਿਆਂ ਦੀ ਆਲੋਚਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ
1872–1957 ਦੇ ਪੰਜਾਬੀ ਲੇਖਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ 'ਸੁੰਦਰੀ' ਪਹਿਲਾ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਵਲ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਧੁਨਿਕ ਪੰਜਾਬੀ ਗਦ ਦੀ ਨੀਂਹ ਰੱਖੀ।
ਪ੍ਰੋ. ਮੋਹਨ ਸਿੰਘ
ਪੰਜਾਬੀ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰਹੱਸਵਾਦੀ ਕਵੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕਾਵਿ-ਸੰਗ੍ਰਹਿ 'ਸਾਵੇ ਪੱਤਰ' 1936 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਨਵੀਂ ਛੰਦ-ਬੰਦੀ ਲਿਆਇਆ।
ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਕਾਲ
ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਆਦਿ ਕਾਲ, ਭਗਤੀ ਕਾਲ, ਸਿੱਖ ਕਾਲ, ਵਾਰ ਕਾਲ ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੋਹਰਾ ਛੰਦ
ਦੋ ਚਰਣਾਂ ਵਾਲਾ ਛੰਦ, ਜਿਸਦੇ ਹਰ ਚਰਣ ਵਿੱਚ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ 13 ਅਤੇ 11 ਮਾਤਰਾਵਾਂ ਦਾ ਵੰਡਾਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਤੁਕ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਚੌਪਈ ਛੰਦ
ਚਾਰ ਚਰਣਾਂ ਵਾਲਾ ਛੰਦ, ਜਿਸਦੇ ਹਰ ਚਰਣ ਵਿੱਚ ਸੋਲਾਂ ਮਾਤਰਾਵਾਂ ਗਿਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਵੀਰ ਰਸ ਦੇ ਵਰਣਨ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰਦੀਫ਼
ਕਾਵਿ-ਪੰਕਤੀ ਵਿੱਚ ਕਾਫ਼ੀਆ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸ਼ਬਦ ਜਾਂ ਸ਼ਬਦ-ਸਮੂਹ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਰੀਆਂ ਪੰਕਤੀਆਂ ਜੁੜੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਨੁਪ੍ਰਾਸ ਅਲੰਕਾਰ
ਸ਼ਬਦ-ਅਲੰਕਾਰ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਵਿਅੰਜਨ ਧੁਨੀ ਨੂੰ ਨੇੜਲੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਲੈਅ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਉਪਮਾ ਅਲੰਕਾਰ
ਅਰਥ-ਅਲੰਕਾਰ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਸਤੂ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਕਿਸੇ ਦੂਜੀ ਵਸਤੂ ਨਾਲ 'ਵਾਂਗ', 'ਜਿਵੇਂ' ਜਾਂ 'ਸਮਾਨ' ਸ਼ਬਦਾਂ ਰਾਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਰਸ ਦੇ ਨੌਂ ਭੇਦ
ਸ਼ਿੰਗਾਰ, ਹਾਸ, ਕਰੁਣ, ਰੌਦਰ, ਵੀਰ, ਭਿਆਨਕ, ਬੀਭਤਸ, ਅਦਭੁਤ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ - ਕਾਵਿ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਨੌਂ ਸਥਾਈ ਭਾਵ।
ਮੁਕਤ ਛੰਦ
ਅਜਿਹੀ ਕਵਿਤਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਾਤਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਤੁਕਾਂਤ ਦੀ ਪਾਬੰਦੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ; ਲੈਅ, ਅਰਥ ਅਤੇ ਸ਼ਬਦ-ਚੋਣ ਪ੍ਰਧਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਕਹਾਣੀ ਅਤੇ ਨਾਵਲ ਦਾ ਫ਼ਰਕ
ਕਹਾਣੀ ਇੱਕ ਕੇਂਦਰੀ ਘਟਨਾ ਜਾਂ ਟਕਰਾਅ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਨਾਵਲ ਵਿੱਚ ਕਈ ਉਪ-ਕਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵਿਸਥਾਰਤ ਚਰਿੱਤਰ-ਵਿਕਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸਵੈ-ਜੀਵਨੀ
ਗਦ ਦੀ ਵਿਧਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲੇਖਕ ਆਪਣੇ ਹੀ ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ, ਅਨੁਭਵਾਂ ਅਤੇ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਕਾਲ-ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਬਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਫ਼ਰਨਾਮਾ
ਗਦ ਵਿਧਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲੇਖਕ ਆਪਣੀ ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਸਥਾਨਾਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ, ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਅਨੁਭਵਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨਾਤਮਕ ਸ਼ੈਲੀ ਵਿੱਚ ਬਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਨਿਬੰਧ
ਅਜਿਹਾ ਨਿਬੰਧ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲੇਖਕ 'ਮੈਂ' ਦੇ ਪ੍ਰਯੋਗ ਰਾਹੀਂ ਆਪਣੇ ਭਾਵ, ਵਿਚਾਰ ਅਤੇ ਅਨੁਭਵ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਅੰਦਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨਾਟਕ ਦੇ ਤੱਤ
ਸੰਵਾਦ, ਦ੍ਰਿਸ਼, ਪਾਤਰ, ਟਕਰਾਅ ਅਤੇ ਕਥਾ ਨਾਟਕ ਦੇ ਮੁੱਖ ਤੱਤ ਹਨ; ਕਈ ਨਾਟਕ ਸਥਾਨ, ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਕਥਾ ਦੀ ਏਕਤਾ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪੰਜਾਬੀ ਕਾਰਕ ਚਿੰਨ੍ਹ
ਨਾਂਵ ਜਾਂ ਪੜਨਾਂਵ ਦਾ ਵਾਕ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ਤਾ ਦਰਸਾਉਣ ਵਾਲੇ ਚਿੰਨ੍ਹ: ਨੇ, ਨੂੰ, ਤੋਂ, ਦਾ/ਦੀ/ਦੇ, ਵਿੱਚ, ਉੱਤੇ, ਹੇ/ਓ ਆਦਿ।
ਸੰਬੰਧਕ ਚਿੰਨ੍ਹ ਦਾ ਰੂਪ
ਸੰਬੰਧਕ ਚਿੰਨ੍ਹ ਲਿੰਗ ਅਤੇ ਵਚਨ ਅਨੁਸਾਰ ਬਦਲਦਾ ਹੈ: ਦਾ (ਪੁਲਿੰਗ ਇੱਕਵਚਨ), ਦੀ (ਇਸਤਰੀ), ਦੇ (ਪੁਲਿੰਗ ਬਹੁਵਚਨ)।
ਸ਼ਬਦ-ਭੇਦ
ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਅੱਠ ਸ਼ਬਦ-ਭੇਦ ਹਨ: ਨਾਂਵ, ਪੜਨਾਂਵ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ, ਕ੍ਰਿਆ, ਕ੍ਰਿਆ-ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ, ਸੰਬੰਧਕ, ਸੰਯੋਜਕ ਅਤੇ ਵਿਸਮਿਕ।
ਮੁਹਾਵਰਾ ਅਤੇ ਅਖਾਣ
ਮੁਹਾਵਰਾ ਛੋਟਾ ਵਾਕਾਂਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਲੱਛਣਿਕ ਅਰਥ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਅਖਾਣ ਪੂਰਾ ਵਾਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕੋਈ ਸਿੱਖਿਆ ਜਾਂ ਸੱਚ ਬਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰਿਆ ਦਾ ਕਾਲ
ਕ੍ਰਿਆ ਦਾ ਰੂਪ ਸਮੇਂ ਦਾ ਬੋਧ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ: ਵਰਤਮਾਨ (ਹੈ/ਹਨ), ਭੂਤ (ਸੀ/ਸਨ) ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ (ਹੋਵੇਗਾ/ਹੋਣਗੇ), ਹਰ ਇੱਕ ਦੇ ਪੂਰਨ-ਅਪੂਰਨ ਰੂਪ ਹਨ।
ਸਮਾਸ
ਵਿਆਕਰਨਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੋ ਜਾਂ ਵੱਧ ਸ਼ਬਦ ਮਿਲ ਕੇ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਸ਼ਬਦ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਅਰਥ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ 'ਰਾਜ-ਪੁੱਤਰ'।
ਲੇਖ ਦੀ ਬਣਤਰ
ਲੇਖ ਤਿੰਨ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਬਣਦਾ ਹੈ: ਭੂਮਿਕਾ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ, ਵਿਸਥਾਰ ਵਿੱਚ ਤਰਕ ਅਤੇ ਉਦਾਹਰਨ, ਸਮਾਪਤੀ ਵਿੱਚ ਸਿੱਟਾ ਜਾਂ ਸੁਝਾਅ।
ਸਮੱਸਿਆ-ਸਮਾਧਾਨ ਲੇਖ
ਅਜਿਹਾ ਲੇਖ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਸਮੱਸਿਆ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਫਿਰ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸੰਭਾਵੀ ਹੱਲ ਵੱਖਰੇ ਪੈਰਾਗ੍ਰਾਫ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਲੇਖ ਦਾ ਅਨੁਪਾਤ
ਚੰਗੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਭੂਮਿਕਾ ਕੁੱਲ ਲੰਬਾਈ ਦਾ 10–15%, ਵਿਸਥਾਰ ਭਾਗ 70–80% ਅਤੇ ਸਮਾਪਤੀ 10–15% ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਅਧਿਕਾਰਿਕ ਪੱਤਰ ਦਾ ਢਾਂਚਾ
ਪ੍ਰੇਸ਼ਕ ਦਾ ਪਤਾ, ਮਿਤੀ, ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਦਾ ਪਤਾ, ਇੱਕ ਲਾਈਨ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ, ਸੰਬੋਧਨ, ਮੁੱਖ ਭਾਗ, ਰਸਮੀ ਸਮਾਪਤੀ ਅਤੇ ਦਸਤਖ਼ਤ।
ਪੱਤਰ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ
ਨਿੱਜੀ ਪੱਤਰ 'ਤੇਰਾ/ਤੇਰੀ' ਵਰਗੇ ਨਿੱਘੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਅਤੇ ਅਧਿਕਾਰਿਕ ਪੱਤਰ 'ਭਵਦੀਯ' ਜਾਂ 'ਨਿਮਰਤਾ ਸਹਿਤ' ਵਰਗੇ ਰਸਮੀ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਪੱਤਰ
ਅਧਿਕਾਰਿਕ ਪੱਤਰ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਮੱਸਿਆ ਦਾ ਸਪਸ਼ਟ ਵਰਣਨ, ਉਸ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਅਤੇ ਅਧਿਕਾਰੀ ਤੋਂ ਮੰਗਿਆ ਗਿਆ ਹੱਲ ਤਿੰਨੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਭਾਵ ਅਨੁਵਾਦ
ਅਨੁਵਾਦ ਦਾ ਢੰਗ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਨਕਲ ਦੀ ਥਾਂ ਮੂਲ ਦਾ ਅਰਥ, ਟੋਨ ਅਤੇ ਸ਼ੈਲੀ ਟਾਰਗਿਟ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਕੁਦਰਤੀ ਬਣਤਰ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਨੁਵਾਦ ਵਿੱਚ ਮੁਹਾਵਰੇ
ਮੁਹਾਵਰਿਆਂ ਅਤੇ ਅਖਾਣਾਂ ਦਾ ਸ਼ਬਦੀ ਅਨੁਵਾਦ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ; ਟਾਰਗਿਟ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਅਰਥ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਦਾ ਮੁਹਾਵਰਾ ਚੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਠਨ ਸਮੱਗਰੀ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਕਰਸ਼
ਅਜਿਹਾ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਜਿਸ ਦਾ ਜਵਾਬ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧਾ ਨਹੀਂ ਲਿਖਿਆ ਹੁੰਦਾ; ਦਿੱਤੇ ਤੱਥਾਂ ਅਤੇ ਸੰਕੇਤਾਂ ਤੋਂ ਤਰਕ ਕਰਕੇ ਉੱਤਰ ਕੱਢਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਲੇਖਕ ਦਾ ਰਵੱਈਆ
ਲੇਖ ਦੀ ਸ਼ਬਦ-ਚੋਣ ਅਤੇ ਟੋਨ ਤੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ, ਜੋ ਸਮਰਥਨ, ਵਿਰੋਧ, ਹਾਸ-ਰਸ, ਨਿਰਪੱਖਤਾ ਜਾਂ ਚੇਤਾਵਨੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਸੰਦਰਭ ਤੋਂ ਅਰਥ
ਕਿਸੇ ਅਣਜਾਣ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਰਥ ਲੱਭਣ ਦਾ ਢੰਗ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਅੱਗੇ-ਪਿੱਛੇ ਦੇ ਵਾਕਾਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਸ਼ਬਦਕੋਸ਼ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਅਰਥ ਕੱਢਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।