Karnataka SSLC Kannada - Second Language (KSEAB) cheat sheet

ಗದ್ಯ ಪ್ರಕಾರಗಳು: ಕಥೆ, ಪ್ರಬಂಧ, ಜೀವನಚರಿತ್ರೆ, ಪ್ರವಾಸಕಥನ, ಸಂಭಾಷಣೆ ಮತ್ತು ನಾಟಕದ ಗದ್ಯಭಾಗ.

ಪ್ರತಿ ಗದ್ಯಪಾಠದ ಮೂಲ ಘಟಕಗಳು: ಕರ್ತೃ, ಪ್ರಕಾರ, ಪಾತ್ರಗಳು, ಘಟನಾಸ್ಥಳ ಮತ್ತು ಕೇಂದ್ರ ಭಾವನೆ.

ಕಥೆಯ ಘಟನಾಕ್ರಮ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಆರಂಭ, ಸಂಘರ್ಷ ಮತ್ತು ಪರಿಹಾರ ಎಂಬ ಮೂರು ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.

ಪಾತ್ರದ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಅದರ ಮಾತು, ಕ್ರಿಯೆ, ನಿರ್ಧಾರ ಮತ್ತು ಇತರರೊಂದಿಗಿನ ಸಂಬಂಧದಿಂದ ನಿರ್ಣಯಿಸಬಹುದು.

ಪ್ರಬಂಧದಲ್ಲಿ ಲೇಖಕನ ವಾದ, ಉದಾಹರಣೆ ಮತ್ತು ಸಮಾರೋಪ ಮುಖ್ಯ; ಜೀವನಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಲಕ್ರಮ ಮತ್ತು ಸಾಧನೆ ಮುಖ್ಯ.

ಗಾದೆ, ನುಡಿಗಟ್ಟು ಮತ್ತು ರೂಪಕಗಳ ಅರ್ಥವನ್ನು ಪಠ್ಯದ ಸಂದರ್ಭದೊಂದಿಗೆ ಜೋಡಿಸಬೇಕು.

ಪಠ್ಯಾಧಾರಿತ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಪಠ್ಯದ ಪದಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಉತ್ತರಿಸುವುದು; ಹೊರಗಿನ ಮಾಹಿತಿ ಸೇರಿಸದಿರುವುದು.

ಕರ್ತೃನ ಹೆಸರು ಮತ್ತು ಪಾಠದ ಪ್ರಕಾರವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಬರೆಯಬೇಕು.

ಪದ್ಯದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಲ್ಲಿ ಕವಿ, ಪ್ರತಿಪಾದ್ಯ, ಭಾವಾರ್ಥ, ಅಲಂಕಾರ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಸ ಮುಖ್ಯ ಅಂಶಗಳು.

ಪ್ರಾಸ: ಪಾದದ ಕೊನೆಯ ಧ್ವನಿ ಪುನರಾವರ್ತನೆ; ಅನುಪ್ರಾಸ: ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಅಕ್ಷರದ ಪುನರಾವರ್ತನೆ.

ಉಪಮೆಯಲ್ಲಿ 'ಹಾಗೆ/ಅಂತೆ' ಇರುತ್ತದೆ; ರೂಪಕದಲ್ಲಿ ಹೋಲಿಕೆಯ ಪದವಿಲ್ಲದೆ ಆರೋಪವಿರುತ್ತದೆ.

ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿ ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷಿತ ವರ್ಣನೆ; ಶ್ಲೇಷದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಪದಕ್ಕೆ ಎರಡು ಅರ್ಥ ಇರುತ್ತದೆ.

ಪದ್ಯಗಳ ಪ್ರಮುಖ ಭಾವಗಳು: ಭಕ್ತಿ, ವಾತ್ಸಲ್ಯ, ದೇಶಪ್ರೇಮ, ಪ್ರಕೃತಿಪ್ರೇಮ ಮತ್ತು ಕರುಣೆ.

ಭಾವಾರ್ಥ ಬರೆಯುವಾಗ ಪದ್ಯದ ಸಂದರ್ಭ, ಕವಿಯ ಆಶಯ ಮತ್ತು ಪಾತ್ರದ ಮಾತನ್ನು ಸೇರಿಸಬೇಕು.

ಪದ್ಯದ ಪಂಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸಿ ಅಲಂಕಾರಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ತಿಳಿಸುವುದು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಸೂಕ್ತ.

ಪ್ರಾಸ ಮತ್ತು ಅನುಪ್ರಾಸಗಳನ್ನು ಪದ್ಯದ ಧ್ವನಿ ಪುನರಾವರ್ತನೆಯಿಂದ ಗುರುತಿಸಬಹುದು.

ಪೂರಕ ಓದಿಕೆ ಪಠ್ಯಗಳು ಗದ್ಯ ಮತ್ತು ಪದ್ಯ ರೂಪದಲ್ಲಿರಬಹುದು; ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಪಾತ್ರ, ಘಟನೆ, ಸಂದೇಶ ಮತ್ತು ಶೀರ್ಷಿಕೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿರುತ್ತವೆ.

ಪಾತ್ರಗಳ ಸಂಬಂಧ ಮತ್ತು ಅವರ ಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ ಕಥೆಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಗುರುತಿಸಬಹುದು.

ಪಠ್ಯದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಸ್ಥಳ, ದಿನಾಂಕ, ಸಂಖ್ಯೆ ಮತ್ತು ಹೆಸರುಗಳು ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ನೇರ ಉತ್ತರವಾಗಿರಬಹುದು.

ಶೀರ್ಷಿಕೆಯು ಪಠ್ಯದ ಮುಖ್ಯ ವಿಷಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ; ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಮತ್ತು ವಿಷಯದ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು.

ಪೂರಕ ಪಠ್ಯದ ನೈತಿಕ ಅಥವಾ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಪಾತ್ರಗಳ ಅಂತಿಮ ನಡವಳಿಕೆಯಿಂದ ನಿರ್ಣಯಿಸಬಹುದು.

ಅಪರಿಚಿತ ಪದಗಳ ಅರ್ಥವನ್ನು ಸಂದರ್ಭದಿಂದ ಊಹಿಸಿ; ನಂತರ ಪಠ್ಯದ ಒಟ್ಟು ಅರ್ಥಕ್ಕೆ ಜೋಡಿಸಬೇಕು.

ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸುವಾಗ ಪಠ್ಯದ ಘಟನಾಕ್ರಮವನ್ನು ಮೀರದೆ ಬರೆಯಬೇಕು.

ಸಂಧಿ: ಎರಡು ಅಕ್ಷರ ಅಥವಾ ಪದ ಸೇರುವಾಗಿನ ಧ್ವನಿ ಬದಲಾವಣೆ; ಸ್ವರಸಂಧಿ, ಗುಣಸಂಧಿ, ವೃದ್ಧಿಸಂಧಿ, ಯಣ್‌ಸಂಧಿ ಮುಖ್ಯ.

ಗುಣಸಂಧಿ: ಅ/ಆ + ಇ/ಈ = ಏ; ಅ/ಆ + ಉ/ಊ = ಓ; ಅ/ಆ + ಋ = ಅರ್.

ಸಮಾಸದ ಪ್ರಕಾರಗಳು: ತತ್ಪುರುಷ, ಕರ್ಮಧಾರಯ, ದ್ವಂದ್ವ, ಬಹುವ್ರೀಹಿ ಮತ್ತು ದ್ವಿಗು.

ವಿಭಕ್ತಿಗಳು ಎಂಟು: ಪ್ರಥಮಾ, ದ್ವಿತೀಯಾ, ತೃತೀಯಾ, ಚತುರ್ಥೀ, ಪಂಚಮೀ, ಷಷ್ಠೀ, ಸಪ್ತಮೀ ಮತ್ತು ಸಂಬೋಧನಾ.

ಕ್ರಿಯಾಪದದ ರೂಪವು ಕಾಲ (ಭೂತ/ವರ್ತಮಾನ/ಭವಿಷ್ಯತ್ತು), ಪುರುಷ (ಉತ್ತಮ/ಮಧ್ಯಮ/ಪ್ರಥಮ) ಮತ್ತು ವಚನಕ್ಕೆ ಅನುಸಾರ.

ಲಿಂಗ ಮೂರು: ಪುಲ್ಲಿಂಗ, ಸ್ತ್ರೀಲಿಂಗ, ನಪುಂಸಕಲಿಂಗ; ವಚನ ಎರಡು: ಏಕವಚನ ಮತ್ತು ಬಹುವಚನ.

ತತ್ಸಮ ಪದ ಸಂಸ್ಕೃತ ಮೂಲರೂಪದಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ; ತದ್ಭವ ಪದ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ರೂಪಾಂತರಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ.

ವಾಕ್ಯ ಪ್ರಕಾರಗಳು: ಸರಳ, ಸಂಯುಕ್ತ ಮತ್ತು ಸಂಕೀರ್ಣ; ಒಂದು ಮುಖ್ಯ ಉಪವಾಕ್ಯವಿದ್ದರೆ ಸರಳ ವಾಕ್ಯ.

ಅಲಂಕಾರಗಳು: ಉಪಮೆ, ರೂಪಕ, ಅನುಪ್ರಾಸ, ಪ್ರಾಸ, ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಶ್ಲೇಷ.

ಔಪಚಾರಿಕ ಪತ್ರದ ಅಂಗಗಳು: ಸ್ಥಳ, ದಿನಾಂಕ, ಸಂಬೋಧನೆ, ವಿಷಯ, ದೇಹ, ವಂದನೆ ಮತ್ತು ಸಹಿ.

ಅನೌಪಚಾರಿಕ ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮೀಯ ಸಂಬೋಧನೆ ಮತ್ತು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಭಾಷೆ; ಔಪಚಾರಿಕ ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ಗೌರವಯುತ ಭಾಷೆ.

ಪ್ರಬಂಧದ ರಚನೆ: ಪ್ರಸ್ತಾವನೆ, ವಿವರಣೆ ಮತ್ತು ಸಮಾರೋಪ; ಪ್ರತಿ ಪ್ಯಾರಾಗ್ರಾಫ್ ಒಂದು ಉಪವಿಷಯ.

ಸಾರಾಂಶದಲ್ಲಿ ಮೂಲ ಪಠ್ಯದ ಮುಖ್ಯ ಅಂಶಗಳು ಮಾತ್ರ; ಉದಾಹರಣೆ ಮತ್ತು ಪುನರಾವರ್ತನೆ ಕಡಿಮೆ.

ಕಥೆ ವಿಸ್ತರಣೆಯಲ್ಲಿ ಆರಂಭ, ಸಂಘರ್ಷ, ಪರಿಹಾರ ಮತ್ತು ಪಾತ್ರಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿರಬೇಕು.

ಸಂಭಾಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಸಂಬೋಧನೆ, ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ತರ್ಕ ಇರಬೇಕು.

ವರದಿ ಅಥವಾ ವಿವರಣೆಯಲ್ಲಿ ಘಟನೆಯ ಸ್ಥಳ, ಕಾಲ, ಕಾರಣ ಮತ್ತು ಪರಿಣಾಮ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಇರುತ್ತವೆ.

ಶುದ್ಧ ಬರವಣಿಗೆಗೆ ಅಕ್ಷರ, ಪದ, ವಾಕ್ಯ ಮತ್ತು ವಿರಾಮಚಿಹ್ನೆಗಳು ಸರಿಯಾಗಿರಬೇಕು.

ಅಪಠಿತ ಗದ್ಯದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ಪಠ್ಯದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತದೆ; ಮೊದಲು ಪ್ರಶ್ನೆ ಓದಿ ನಂತರ ಪಠ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಬಂಧಿತ ವಾಕ್ಯ ಹುಡುಕಬೇಕು.

ಮುಖ್ಯ ಭಾವನೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಮೊದಲ ಅಥವಾ ಕೊನೆಯ ಪ್ಯಾರಾಗ್ರಾಫ್‌ನಲ್ಲಿ ಸೂಚಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಪದದ ಅರ್ಥವನ್ನು ವಾಕ್ಯದ ಸಂದರ್ಭದಿಂದ ನಿರ್ಣಯಿಸಬೇಕು; ನಿಘಂಟಿನ ಮೊದಲ ಅರ್ಥ ಯಾವಾಗಲೂ ಸರಿಯಲ್ಲ.

ಸತ್ಯ/ಅಸತ್ಯ ಹೇಳಿಕೆಗಳನ್ನು ಪಠ್ಯದ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ವಾಕ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು.

ಅನುಮಾನ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಪಠ್ಯದ ಸಾಕ್ಷ್ಯ ಬೇಕು; ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಸೇರಿಸಬಾರದು.

ಸಂಖ್ಯೆ, ದಿನಾಂಕ, ಸ್ಥಳ ಮತ್ತು ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ನಿಖರವಾಗಿ ಪಠ್ಯದಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಆಯ್ಕೆಗೆ ಮುಖ್ಯ ವಿಷಯ, ಪಾತ್ರ ಮತ್ತು ಘಟನೆಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ನುಡಿಗಟ್ಟು ಸೂಕ್ತ.

ಅಪಠಿತ ಪದ್ಯದಲ್ಲಿ ಭಾವಾರ್ಥ, ಅಲಂಕಾರ ಮತ್ತು ಕವಿಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಪಂಕ್ತಿಗಳ ಆಧಾರದಿಂದ ತಿಳಿಸಬೇಕು.