ವ್ಯಾಕರಣ / Grammar - ಸಂಧಿ, ಸಮಾಸ, ಕಾರಕ
ವ್ಯಾಕರಣ: ಸಂಧಿ, ಸಮಾಸ, ಕಾರಕ
ವ್ಯಾಕರಣದಲ್ಲಿ ಸಂಧಿ, ಸಮಾಸ, ವಿಭಕ್ತಿ-ಕಾರಕ, ಕಾಲಗಳು, ಸಮಾನಾರ್ಥಕ ಮತ್ತು ವಿರುದ್ಧಾರ್ಥಕ ಪದ, ಗಾದೆಗಳು ಬರುತ್ತವೆ. ಬಹುಪಾಲು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು “ಸಂಧಿ ಬಿಡಿಸಿ, ಹೆಸರಿಸಿ” ಮತ್ತು “ಸಮಾಸ ಬಿಡಿಸಿ, ಹೆಸರಿಸಿ” ರೂಪದಲ್ಲಿವೆ; ವಿಭಜನೆ ಮತ್ತು ಹೆಸರು ಎರಡೂ ಬೇಕು.
ಸಂಧಿ
ಅಕ್ಷರ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಪದ ಸೇರುವುದು ಸಂಧಿ.
- ಸ್ವರಸಂಧಿ: ದೇವ + ಆಲಯ = ದೇವಾಲಯ.
- ಆಗಮಸಂಧಿ: ಹೊಸ ಅಕ್ಷರ ಸೇರುವುದು - ಮರ + ಅನ್ನು = ಮರವನ್ನು; ಮಳೆ + ಇಂದ = ಮಳೆಯಿಂದ.
- ಆದೇಶಸಂಧಿ: ಒಂದು ಅಕ್ಷರದ ಬದಲು ಇನ್ನೊಂದು - ಕಣ್ + ನು = ಕಣ್ಣು.
- ಲೋಪಸಂಧಿ: ಸ್ವರವೊಂದು ಲೋಪವಾಗುವುದು.
ಸಮಾಸ
ಪದ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಪದ ಸೇರುವುದು; ವಿಗ್ರಹ ವಾಕ್ಯ ಬರೆಯುವುದು ಕಡ್ಡಾಯ.
- ತತ್ಪುರುಷ: ರಾಜನ ಮಗ = ರಾಜಕುಮಾರ.
- ಕರ್ಮಧಾರಯ: ವಿಶೇಷಣ + ವಿಶೇಷ್ಯ - ನೀಲಿ ಕಮಲ.
- ದ್ವಂದ್ವ: ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣ = ರಾಮಕೃಷ್ಣ.
- ಬಹುವ್ರೀಹಿ: ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಮಲ ಹಿಡಿದವನು = ಕಮಲಹಸ್ತ.
- ದ್ವಿಗು: ಮೂರು ಕಾಲು = ಮುಕ್ಕಾಲು.
ಕಾರಕ
ಕರ್ತೃ (ಮಾಡುವವನು), ಕರ್ಮ (ಕ್ರಿಯೆಯ ಫಲ), ಕರಣ (ಸಾಧನ), ಸಂಪ್ರದಾನ (ಯಾರಿಗೆ, ಏತಕ್ಕೆ), ಅಪಾದಾನ (ಎಲ್ಲಿಂದ), ಸಂಬಂಧ (ಯಾರದು), ಅಧಿಕರಣ (ಎಲ್ಲಿ, ಯಾವಾಗ), ಸಂಬೋಧನ (ಕರೆಯುವುದು).
ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ ಉದಾಹರಣೆ
“ರಾಮನು ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ರಾವಣನನ್ನು ಕೊಂದನು.” - “ರಾಮನು” ಕ್ರಿಯೆ ಮಾಡಿದವನು, ಹೀಗಾಗಿ ಕರ್ತೃ; “ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ” ಸಾಧನ, ಹೀಗಾಗಿ ಕರಣ; “ರಾವಣನನ್ನು” ಕ್ರಿಯೆಯ ಫಲ, ಹೀಗಾಗಿ ಕರ್ಮ.
ಅಂಕ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಸ್ಥಳ
- ಸಂಧಿ ಮತ್ತು ಸಮಾಸ ಗೊಂದಲ - ಸಂಧಿ ಅಕ್ಷರದಲ್ಲಿ, ಸಮಾಸ ಪದದಲ್ಲಿ.
- ಸಮಾಸ ಬಿಡಿಸುವಾಗ ವಿಗ್ರಹ ವಾಕ್ಯ ಬರೆಯದಿರುವುದು.
- ಕಾರಕ ಕೇಳಿದಾಗ ವಿಭಕ್ತಿ ಪ್ರತ್ಯಯ ಮಾತ್ರ ಬರೆಯುವುದು.