ਸਕੂਲ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਦੀ ਸ਼ਬਦ-ਜੋੜ ਨੀਤੀ

ਚੁਣੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਮਿਆਰੀ ਰੂਪ

1. ਸ਼ਹੀਦ - 'ਸ਼' ਨੁਕਤੇ ਵਾਲਾ ਅੱਖਰ ਹੈ; 'ਸਹੀਦ' ਇਸਦਾ ਗ਼ੈਰ-ਮਿਆਰੀ ਰੂਪ ਹੈ।
2. ਵਿੱਦਿਆ - 'ਦ' ਉੱਤੇ ਅੱਧਕ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ; 'ਵਿਦਿਆ' ਬਿਨਾਂ ਅੱਧਕ ਦੇ ਅਧੂਰਾ ਰੂਪ ਹੈ।
3. ਜ਼ਿੰਦਗੀ - 'ਜ' ਉੱਤੇ ਨੁਕਤਾ ਮਿਆਰੀ ਰੂਪ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ।
4. ਸੰਗੀਤ - 'ਸ' ਉੱਤੇ ਟਿੱਪੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ; 'ਸਗੀਤ' ਨਾਸਿਕ ਧੁਨੀ ਗੁਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
5. ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ - ਟਿੱਪੀ ਸਮੇਤ ਇਹ ਮਿਆਰੀ ਨਾਮ ਹੈ; 'ਅਮ੍ਰਿਤਸਰ' ਅਧੂਰਾ ਰੂਪ ਹੈ।
6. ਗ਼ਲਤ - 'ਗ' ਉੱਤੇ ਨੁਕਤਾ ਅਰਥ ਅਤੇ ਉਚਾਰਨ ਦੋਵੇਂ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਮਾਰਕਿੰਗ ਤਰਕ

ਇਕਰੂਪਤਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ, ਪਰ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ। ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਅਤੇ ਸਕੂਲੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਮਿਆਰੀ ਰੂਪ ਹੀ ਵਰਤੇ ਜਾਣ, ਕਿਉਂਕਿ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਇਹਨਾਂ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਸਿੱਖ ਰਹੇ ਹਨ। ਜੇ ਸਕੂਲ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਦਾ ਰੂਪ ਚੁਣ ਲਵੇ ਤਾਂ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਵਿੱਚ ਗ਼ਲਤੀ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।

ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ਼ ਇਕਰੂਪਤਾ ਦੀ ਦਲੀਲ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ।

ਕਾਰਨ

• ਸੰਸਥਾਗਤ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ: ਸਕੂਲ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਲਈ ਮਿਸਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਗ਼ੈਰ-ਮਿਆਰੀ ਰੂਪ ਛਾਪਣਾ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਦਤ ਵਿੱਚ ਗ਼ਲਤੀ ਪਾ ਦੇਵੇਗਾ।
• ਪ੍ਰੀਖਿਆ-ਸੰਬੰਧ: ਪ.ਸ.ਈ.ਬੀ. ਦੇ ਪੇਪਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਬਦ-ਜੋੜ ਦੇ ਅੰਕ ਵੱਖਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ ਮਿਆਰੀ ਰੂਪ ਦੀ ਆਦਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।
• ਸੰਚਾਰ: ਕੁਝ ਰੂਪ ਉਚਾਰਨ ਜਾਂ ਅਰਥ ਬਦਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਸਿਰਫ਼ ਇਕਰੂਪਤਾ ਨਾਲ ਇਹ ਸਮੱਸਿਆ ਨਹੀਂ ਹੱਲ ਹੁੰਦੀ।

ਸੰਤੁਲਨ

ਭਾਸ਼ਾ ਬਦਲਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਕੁਝ ਪ੍ਰਵਾਨਿਤ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਬਦਲਣਾ ਵੀ ਠੀਕ ਨਹੀਂ। ਪਰ ਇਸ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਛੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਜੋੜੇ ਸਪਸ਼ਟ ਮਿਆਰੀ/ਗ਼ੈਰ-ਮਿਆਰੀ ਹਨ; ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਆਰੀ ਰੂਪ ਹੀ ਚੁਣੇ ਜਾਣ।

ਨੀਤੀ

• ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਨਾਮ: ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਜੋ ਰੂਪ ਉਸਨੇ ਖ਼ੁਦ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਜਾਂ ਜੋ ਸਕੂਲ ਰਿਕਾਰਡ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹੀ ਰੱਖੋ। 'ਸਿਮਰਨਜੀਤ' ਨੂੰ 'ਸਿਮਰਨਜੀਤ' ਹੀ ਰਹਿਣ ਦਿਓ; ਨਿੱਜੀ ਨਾਮ ਨੂੰ ਵਿਆਕਰਨ ਦੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ 'ਸੁਧਾਰਨਾ' ਢੁਕਵਾਂ ਨਹੀਂ।
• ਥਾਂ ਦੇ ਨਾਮ: 'ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ' ਵਰਗੇ ਭੂਗੋਲਿਕ ਨਾਮ ਮਿਆਰੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲਿਖੋ।
• ਸ਼ੱਕ ਦੀ ਸਥਿਤੀ: ਜੇ ਨਾਮ ਦਾ ਰੂਪ ਸਪਸ਼ਟ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛੋ; ਅੰਦਾਜ਼ੇ ਨਾਲ ਬਦਲੋ ਨਾ।

ਇਸ ਨਾਲ ਸੰਪਾਦਕੀ ਇਕਰੂਪਤਾ ਵੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੀ ਪਛਾਣ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਵੀ।