WBCHSE HS Nepali First Language study materials
WBCHSE HS Nepali First Language study resources

गद्य पाठको उत्तरमा जीवनी, कथासार र विश्लेषणको भेद

WBCHSE HS Nepali First Language · Put your knowledge to work in context.

All case studies

गद्य पाठको उत्तरमा जीवनी, कथासार र विश्लेषणको भेद

कक्षा १२ को आन्तरिक परीक्षामा गद्य खण्डको एक प्रश्न ६ अंकको थियो: 'निर्धारित गद्य पाठका कुनै एक पात्रको चरित्रचित्रण गर्नुहोस्।' एक विद्यार्थीले १८० शब्दको उत्तर लेख्यो। त्यसमा ७०% लेखकको जीवनी र कथाको सार, २०% दुई चारित्रिक गुणको सूची (प्रमाणबिना), र १०% व्यक्तिगत धारणा छ। उत्तरमा एउटा पनि प्रत्यक्ष उद्धरण वा घटनाको सन्दर्भ छैन। मूल्याङ्कन रुब्रिकमा पाठ्यप्रमाणका २ अंक, प्रेरणा/उद्देश्य विश्लेषणका २, संरचनाका १, भाषाका १ छन्। शिक्षकसँग ४० उत्तरपुस्तिका र ३ दिन छन्; कक्षामा ३५ विद्यार्थी छन्। विद्यार्थी व्याकरणमा बलियो तर साहित्यिक विश्लेषणमा कमजोर छ; यसअघि पनि यस्तै प्रश्नमा ३/६ पाएको थियो। शिक्षकले पहिलो पटक यो रुब्रिक प्रयोग गर्दैछन्। अर्का शिक्षक भन्छन्, 'कथाको सारले पढेको देखाउँछ, २/६ दिनुहोस्।' प्रमुख परीक्षक भने रुब्रिक कडाइका साथ लागू गर्न भन्छन्। यो अवस्थामा अंक, प्रतिक्रिया र सुधारको निर्णय गर्नुहोस्।

1. रुब्रिकअनुसार तपाईं कति अंक दिनुहुन्छ? प्रत्येक घटकमा अंक कसरी बाँड्नुहुन्छ, देखाउनुहोस्।

Read the worked answer

अंक: २/६। म रुब्रिक यान्त्रिक रूपमा लागू गर्छु, तर कथाको सारलाई पाठ्यप्रमाण मान्दिनँ।

  • पाठ्यप्रमाण (२): ० - उत्तरमा एउटा पनि प्रत्यक्ष उद्धरण, घटना वा पात्रको कार्यको सन्दर्भ छैन। कथाको सार भनेको पाठको पुनर्कथन हो; चरित्रचित्रणको प्रमाण होइन।
  • प्रेरणा/उद्देश्य विश्लेषण (२): ०.५ - दुई गुणको सूची छ, तर 'किन' भन्ने व्याख्या छैन। एक गुणलाई पनि घटनासँग जोडिएको छैन।
  • संरचना (१): ०.५ - भूमिका, मुख्य भाग र अन्त्य छन्, तर केन्द्रीय दाबी छैन; अनुच्छेदहरू कथासारको क्रममा छन्।
  • भाषा (१): १ - वाक्य प्रवाही, हिज्जे र व्याकरणमा उल्लेखनीय त्रुटि छैन।

जोड्दा ०+०.५+०.५+१ = २/६। अर्का शिक्षकको २/६ अंक मिल्छ, तर कारण फरक: उनी सारलाई प्रमाण मान्छन्; म भाषा र आंशिक संरचनालाई मात्र दिन्छु। यही भेद विद्यार्थीलाई स्पष्ट पार्नुपर्छ, नत्र उसले 'सार लेख्दा अंक आउँछ' भन्ने गलत पाठ सिक्छ।

2. यही उत्तरको आधारमा कक्षाका लागि १५ मिनेटको सुधार गतिविधि बनाउनुहोस्। किन यो गतिविधि उपयुक्त छ?

Read the worked answer

गतिविधि: 'क्रिया → प्रेरणा' वाक्य-खेल।

१. ३ मिनेट - मोडलिङ: शिक्षकले निर्धारित पाठको एक छोटो अनुच्छेद पढ्छन् र एउटा क्रिया छान्छन्। त्यसपछि ढाँचा लेख्छन्: 'पात्रले [क्रिया] गर्दा [गुण] देखिन्छ, किनभने [कारण]।' २. ५ मिनेट - व्यक्तिगत अभ्यास: प्रत्येक विद्यार्थीले सोही अनुच्छेदबाट अर्को क्रिया छानी ढाँचाभरि वाक्य लेख्छ। ३. ५ मिनेट - जोडी-जाँच: साथीले भन्छ, 'तेरो प्रमाण कुन शब्द/घटनामा छ?' र 'तेरो कारण पाठमै छ?' ४. २ मिनेट - साझा: दुई जोडीले वाक्य पढ्छन्; शिक्षकले 'प्रमाण' र 'अनुमान' छुट्याउन सुधार्छन्।

यो गतिविधि किन? किनभने समस्या ज्ञानको कमी होइन, प्रमाण-विश्लेषण जोड्ने सीप को कमी हो। १५ मिनेटमै सबै ३५ विद्यार्थीले एक-एक प्रमाणयुक्त वाक्य लेख्छन्, र शिक्षकले ४० उत्तरपुस्तिका जाँच्नुअघि नै साझा गल्तीको ढाँचा देख्छन्।

3. विद्यार्थीले 'मैले ४/६ पाउनुपर्ने' भनी अपिल गरेमा तपाईं के प्रमाण देखाउनुहुन्छ र कुन विकल्प अस्वीकार गर्नुहुन्छ?

Read the worked answer

देखाउने प्रमाण: (क) रुब्रिकको प्रतिलिपि, (ख) उत्तरपुस्तिकामा घेरिएका दुई गुण र तिनको छेउमा 'प्रमाण छैन' भन्ने मार्जिन-टिप्पणी, (ग) सोही कक्षाका दुई नमुना उत्तर - एउटा प्रमाणसहित ४/६, अर्को सारमात्र २/६ - जसले मापदण्डको निरन्तरता देखाउँछ।

अस्वीकार गर्ने विकल्प: 'कथासारले पढेको प्रमाणित गर्छ, त्यसैले ४/६' भन्ने तर्क। सारले पढाइको प्रमाण दिन सक्छ, तर प्रश्नले चरित्रचित्रण मागेको छ; चरित्रचित्रणका लागि पात्रको कार्य, संवाद वा निर्णयको सन्दर्भ चाहिन्छ। म ३/६ पनि दिँदिनँ, किनभने ३ दिनु भनेको विश्लेषणको एक अंक दिनु हो, जुन उत्तरमा छैन।

समाधान: लिखित अपिलमा रुब्रिक-आधारित टिप्पणी राख्छु; विद्यार्थीलाई सुधार गतिविधिपछि नयाँ प्रश्नमा पुनःमूल्याङ्कनको अवसर दिन्छु, तर यही उत्तरको अंक भने परिवर्तन गर्दिनँ। यसले निष्पक्षता र सुधार दुवै सुरक्षित राख्छ।