உரைக்குள் இருக்கும் ஊகத்திற்கு மதிப்பிடுதல்
ஒரு பயிற்சித் தேர்வில் பின்வரும் பத்தி கொடுக்கப்பட்டது: “கிராமத்தில் புதிதாக ஒரு நூலகம் திறக்கப்பட்டது. முதல் மாதம் 40 பேர் வந்தனர்; மூன்றாம் மாதம் 12 பேர் மட்டுமே வந்தனர். நூலகர் புதிய புத்தகங்களை வாங்கினார்; ஆனால் வருகை உயரவில்லை. ஒரு நாள் கனமழை பெய்தது. வேறு இடம் இல்லாததால் மாணவர்கள் நூலகத்தில் தங்கினர். அன்று மாலை 35 பேர் புத்தகங்களை எடுத்தனர்.” வினா: “நூலகத்திற்கு வருகை குறைவதற்கான காரணம் யாது?” மாணவர் அ: “மக்களுக்குப் படிக்கும் ஆர்வம் இல்லை.” மாணவர் ஆ: “மழை நாளில் வருகை உயர்ந்ததால், வெளியில் செல்ல முடியாததே காரணம்; ஆர்வமின்மை அல்ல.” ஆசிரியரிடம் 30 தேர்வுத்தாள்கள் உள்ளன; 18 பேர் அ போன்றே எழுதியுள்ளனர்; 9 பேர் ஆ போன்று எழுதியுள்ளனர்; 3 பேர் வெற்றிடம் விட்டுள்ளனர். மதிப்பீட்டு விதி: நேரடியாகக் கூறப்பட்ட தகவலுக்கு 1 மதிப்பு; உரையில் இருந்து மெய்ப்பிக்கக்கூடிய ஊகத்திற்கு 2 மதிப்பு; ஆதாரமில்லாத பொதுமைப்படுத்தலுக்கு 0. பத்தியில் காரணம் நேரடியாகக் கூறப்படவில்லை என்பதை ஆசிரியர் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். இரு விடைகளும் ஒரே தகவலை வேறு கோணத்தில் பயன்படுத்துகின்றன.
1. மாணவர் அ மற்றும் ஆ ஆகிய இருவரின் விடைகளையும் மதிப்பீட்டு விதியின்படி மதிப்பிடுங்கள்; ஏன் என விளக்குங்கள்.
Read the worked answer
மதிப்பீடு: அ = 0; ஆ = 1 (முழு 2 அல்ல).
- அ: “ஆர்வம் இல்லை” என்பது பத்தியில் இல்லை. வருகை எண்ணிக்கை மட்டும் கொண்டு முழு மக்களின் மனநிலையைப் பொதுமைப்படுத்துகிறது. ஆதாரமில்லாத ஊகம் → 0.
- ஆ: மழை நாளின் தரவை ஆதாரமாகப் பயன்படுத்துகிறது; “வெளியில் செல்ல முடியாததே காரணம்” என்பது நியாயமான ஊகம். ஆனால் “ஆர்வமின்மை அல்ல” என்று மறுப்பது அளவுக்கு மீறிய உறுதி; பத்தி ஆர்வத்தைப் பற்றி எதுவும் கூறவில்லை. எனவே மெய்ப்பிக்கக்கூடிய ஊகம் = 1; முழு 2 பெற “இருக்கலாம்” எனத் தணிக்க வேண்டும்.
18 பேருக்கு “ஆதாரம் இல்லை” என்று 0 தரக்கூடாது; அவர்கள் அ விடையைப் போலவே பொதுமைப்படுத்தியுள்ளனர். 9 பேருக்கு 1; 3 வெற்றிடத்திற்கு 0, ஆனால் “காரணம் கூறப்படவில்லை” என்று எழுதியிருந்தால் 1. மதிப்பீட்டு விதியின் நோக்கம்: உரைக்குள் இருக்கும் தகவலையும் வாசகரின் ஊகத்தையும் வேறுபடுத்துவது.
2. இரு விடைகளையும் சேர்த்து, முழு மதிப்புப் பெறும் ஒரு மாதிரி விடையை 30 சொற்களுக்குள் எழுதுங்கள்.
Read the worked answer
மாதிரி விடை (29 சொற்கள்): “நூலகம் வசதியான இடத்தில் இல்லை; மழை நாளில் மாணவர்கள் தங்கியதால் வருகை உயர்ந்தது. எனவே ஆர்வமின்மையை விட வசதியின்மையே முக்கியக் காரணமாக இருக்கலாம்.”
ஏன்: “ஆகவே” என்ற முடிவு தரவைச் சுருக்குகிறது; “இருக்கலாம்” என்ற தணிப்பு முழு 2 மதிப்பிற்குத் தேவை. “மழை” என்பது நேரடித் தகவல்; “வசதியின்மை” என்பது ஊகம். இரண்டையும் இணைப்பது பத்தியின் 40→12→35 என்ற எண் மாற்றத்தை விளக்குகிறது. “ஆர்வம்” பற்றி எதுவும் கூறாததால் அதை மறுப்பது தவறு. 30 சொற்களுக்குள் இருக்க “முக்கியமாக” பயன்படுத்தப்படுகிறது; “ஒரே காரணம்” எனக் கூறினால் மீண்டும் முழுமையற்றதாகும்.