GCE O/L Tamil Language & Literature key terms

ஒரு பெயர்ச்சொல் வாக்கியத்தில் வேறு சொற்களுடன் கொள்ளும் தொடர்பைக் காட்டும் இலக்கண உறுப்பு. எடுத்துக்காட்டாக, 'மரத்தை' என்பதில் 'ஐ' என்பது இரண்டாம் வேற்றுமை உருபு; செயப்படுபொருளைக் குறிக்கிறது. எட்டு வேற்றுமைகளில் ஒவ்வொன்றுக்கும் தனி உருபு உண்டு.

இரண்டு அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட சொற்கள் இணைந்து ஒரு புதிய பொருளைத் தரும் தொடர். எடுத்துக்காட்டு: 'மலர்த்தோட்டம்' என்பது மலர் + தோட்டம் எனும் இரு சொற்கள் சேர்ந்து ஒற்றைப் பொருளை உணர்த்தும் தொகைநிலைத் தொடர்.

வாக்கியத்தை முடிக்கும் வினைச்சொல்; காலம், இடம், பால், எண் ஆகியவற்றை உணர்த்தி முடிவு தரும். 'அவன் பாடினான்' என்பதில் 'பாடினான்' என்பது இறந்தகால வினைமுற்று; ஆண்பால் ஒருமையைக் காட்டுகிறது.

பெயரைக் கொண்டு முடியும் எச்சவினை; பெயருக்கு அடைமொழியாக வந்து அதை விளக்கும். 'படித்த மாணவன்' என்பதில் 'படித்த' என்பது பெயரெச்சம்; 'மாணவன்' எனும் பெயரைக் கொண்டு முடிகிறது. இது பெயரின் தன்மையை விவரிக்கிறது.

வினையைக் கொண்டு முடியும் எச்சவினை; முதன்மை வினையின் செயலை விரிவாக்கும். 'படித்து வந்தான்' என்பதில் 'படித்து' என்பது வினையெச்சம்; 'வந்தான்' எனும் வினையைக் கொண்டு முடிகிறது. இது செயலின் தொடர்ச்சியை உணர்த்துகிறது.

இரண்டு சொற்கள் அல்லது மொழி உறுப்புகள் சேரும்போது ஏற்படும் ஒலிமாற்றம். 'மரம் + வேர்' என்பது 'மரவேர்' ஆவது போல, எழுத்து மாறுதலும் சேர்தலும் நிகழும்; இது பேச்சிலும் எழுத்திலும் இயல்பாக அமையும்.

செய்யுளில் ஓசை நிறைவுக்காக ஒரு குற்றெழுத்து நெட்டெழுத்தாக நீட்டி எழுதப்படும் முறை. 'அறனளவு' என்பதில் 'அ' நீண்டு 'ஆ' ஆகி ஒசை கூட்டும்; இது யாப்பு விதிகளுக்கு உட்பட்டது.

பெயர், வினை ஆகியவற்றின் பொருளை விளக்கவும் தொடர்புபடுத்தவும் வரும் சொல். 'ஆனால்', 'மேலும்', 'எனவே' போன்றவை இடைச்சொற்கள்; வாக்கியத்தின் இரு பகுதிகளை இணைக்கின்றன.

பெயரின் பண்பையோ வினையின் தன்மையையோ விவரிக்கும் சொல். 'நல்ல' மாணவன், 'விரைந்து' ஓடினான் என்பதில் 'நல்ல' மற்றும் 'விரைந்து' ஆகியவை உரிச்சொற்கள்; பண்பை விளக்குகின்றன.

முன்னோர் வழக்கில் நிலைபெற்று, நேரடிப் பொருளல்லாத சிறப்புப் பொருளைத் தரும் தொடர். 'கை நீட்டுதல்' என்பது உதவுதல் எனும் பொருளைத் தரும்; சொற்களின் நேர்ப்பொருள் இங்கு இல்லை.

நீண்ட கால அனுபவத்தின் அடிப்படையில் உருவான, சுருக்கமான பொதுவான கூற்று. 'அளவுக்கு மீறினால் அமுதமும் நஞ்சு' என்பது பழமொழி; வாழ்க்கைக்கு ஒழுக்கம் தேவை என்பதை உணர்த்துகிறது.

ஒன்றை மற்றொன்றாகவே கற்பனை செய்து கூறும் அணி. 'காதல் கடல்' என்பதில் காதல் கடலாக உருவகிக்கப்படுகிறது; 'போல' எனும் உவம உருபு இல்லாமல் நேரடியாகச் சொல்லப்படுகிறது.

ஒன்றை மற்றொன்றுடன் ஒப்பிட்டுக் கூறும் அணி. 'முகம் நிலவு போல ஒளிர்கிறது' என்பதில் முகம் நிலவுடன் ஒப்பிடப்படுகிறது; 'போல' எனும் உவம உருபு இணைப்பைத் தருகிறது.

இயற்கை ஒலிகளையும் செயல் ஒலிகளையும் அவற்றின் ஓசைக்கு ஏற்ப எழுத்தில் வெளிப்படுத்தும் சொல். 'சலசல', 'மளமள' போன்றவை ஒலிக்குறிப்புச் சொற்கள்; காட்சியை நேரடியாக உணர வைக்கின்றன.

ஒரு சொல்லுக்கு நேர்மாறான பொருளைத் தரும் சொல். 'இனிமை' என்பதற்கு 'கசப்பு', 'உயரம்' என்பதற்கு 'தாழ்வு' ஆகியவை எதிர்ச்சொற்கள்; பொருள் முரண்பாட்டை வெளிப்படுத்துகின்றன.

ஒரு படைப்பின் மையக் கருத்தைச் சுற்றி அமையும் பொருள். சிறுகதையின் நிகழ்வுகளும் பாத்திரங்களும் இதை விளக்கும்; 'கல்வியின் சிறப்பு' ஒரு கருப்பொருளாக அமையலாம்.

கதை நடைபெறும் இடம், காலம், சூழல் ஆகியவற்றின் தொகுப்பு. கிராமம், நகரம், வீதி, வீடு போன்ற இடங்களும் காலப் பின்னணியும் கதைக்களத்தில் அடங்கும்; இவை கதையின் மனநிலையை வடிவமைக்கும்.

கதை அல்லது நாடகத்தில் வரும் மாந்தர்களை உருவாக்கி வடிவமைக்கும் முறை. அவர்களின் பேச்சு, செயல், உணர்வு ஆகியவற்றின் வழியாகக் குணங்கள் வெளிப்படும்; எதிர்நாயகனும் நாயகனும் இதில் அடங்குவர்.

ஒரு படைப்பு வாசகருக்கு உணர்த்த விரும்பும் முதன்மையான கருத்து. இது கதையின் நிகழ்வுகளிலிருந்து தனித்து எடுக்கப்பட்டு எழுதப்படுகிறது; கருப்பொருளை விடச் சுருக்கமாகவும் தெளிவாகவும் அமையும்.

எழுத்தாளர் அல்லது பேச்சாளரின் மனப்பான்மை சொற்களில் வெளிப்படும் தன்மை. கேலித் தொனி, இரக்கத் தொனி, கடுந்தொனி எனப் பல வகை உண்டு; வாசகரின் உணர்வை இது தூண்டுகிறது.

செய்யுளின் எழுத்து, அசை, சீர், தளை, அடி ஆகிய உறுப்புகளை ஒழுங்குபடுத்தும் இலக்கணம். இது செய்யுளின் ஓசை நலனையும் கட்டமைப்பையும் உறுதி செய்கிறது; வெண்பா, ஆசிரியப்பா ஆகியவை யாப்பு வகைகள்.

நான்கு அடிகளைக் கொண்ட, ஈற்றடியில் சீர் அமைப்பு மாறுபடும் செய்யுள் வகை. திருக்குறள் வெண்பாவால் ஆனது; முதல் மூன்று அடிகளில் சீர் ஒழுங்கும் ஈற்றடியில் குறளடியும் அமையும்.

பல அடிகளைக் கொண்ட, ஒவ்வொரு அடியிலும் நான்கு சீர்கள் அமையும் செய்யுள் வகை. நீண்ட கதைகளையும் வருணனைகளையும் கூறப் பயன்படுகிறது; 'ஆசிரியம்' என்பது இதன் ஓசை அமைப்பைக் குறிக்கும்.

செய்யுளுக்கும் உரைநடைக்கும் அழகூட்டும் சொல்லணி அல்லது பொருளணி. உவமை, உருவகம், உள்ளுறை உவமை போன்றவை இதன் வகைகள்; வாசகரின் கவனத்தை ஈர்த்து பொருளை ஆழப்படுத்துகின்றன.

வெளிப்படையாக உவமை சொல்லாமல், உள்ளே மறைந்த பொருளை உணர்த்தும் அணி. 'குவளை கண் விழித்தது' என்பதில் மலர்வதைக் கூறி, அரசன் விழித்தெழுந்ததை உணர்த்துகிறது; இரு பொருள்கள் மறைமுகமாக ஒப்பிடப்படுகின்றன.

செய்யுளின் யாப்பு விதிகளின்றி இயல்பாக எழுதப்படும் நடை. கட்டுரை, சிறுகதை, நாவல், கடிதம் ஆகியவை உரைநடையில் அமைகின்றன; பேச்சு வழக்கிற்கு நெருக்கமாக இருப்பது இதன் சிறப்பு.

ஒரு மைய நிகழ்வைச் சுருக்கமாகக் கூறும் கற்பனை உரைநடை வடிவம். குறைந்த பாத்திரங்களும் ஒரே கதைக்களமும் கொண்டு, இறுதியில் திடீர் திருப்பத்தைத் தரும்; சொற்சிக்கனம் இதன் இலக்கணம்.

சமூகக் குறைகளைக் கேலியாகவும் கடுமையாகவும் சுட்டிக்காட்டும் எழுத்து முறை. நகைச்சுவையின் மூலம் விமர்சனத்தை முன்வைக்கிறது; படைப்பில் பாத்திரங்களின் அதிகப்படியான செயல்கள் இதற்கு உதவும்.

மேடையில் நடித்துக் காட்டுவதற்காக எழுதப்படும் இலக்கிய வடிவம். உரையாடல், காட்சி, அங்கம், இசை ஆகியவற்றைக் கொண்டு கதையை நகர்த்துகிறது; நேரடி நடிப்பின் மூலம் பார்வையாளரைச் சென்றடைகிறது.

இரு அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட பாத்திரங்கள் பேசிக்கொள்ளும் முறை. நாடகத்திலும் கதையிலும் பாத்திரங்களின் குணத்தையும் கதையின் போக்கையும் வெளிப்படுத்தும்; இயல்பான பேச்சு நடையில் அமைவது சிறப்பு.

கதை அல்லது நாடகத்தின் முதன்மை ஆண் பாத்திரம். கதையின் நிகழ்வுகள் பெரும்பாலும் இவனைச் சுற்றியே நகரும்; வாசகர் அல்லது பார்வையாளரின் அனுதாபத்தைப் பெறும் வகையில் படைக்கப்படுகிறான்.

நீண்ட கதையை விரிவாகக் கூறும் உரைநடை வடிவம். பல பாத்திரங்கள், துணைக்கதைகள், கால விரிவு ஆகியவற்றைக் கொண்டு வாழ்க்கையின் பல பரிமாணங்களை வெளிப்படுத்துகிறது; சிறுகதையை விட விரிவானது.

ஒருவர் மற்றவருக்கு எழுத்தில் தகவல், உணர்வு அல்லது வேண்டுகோளைத் தெரிவிக்கும் வடிவம். முகவரி, வாழ்த்து, உடம்பொருள், முடிவு, கையொப்பம் ஆகிய உறுப்புகள் இடம்பெறும்; தனிப்பட்ட மற்றும் அலுவல் கடிதங்கள் உண்டு.

ஒரு வேண்டுகோளை அதிகாரப்பூர்வமாக எழுத்தில் முன்வைக்கும் ஆவணம். வேண்டுகோளின் காரணம், தேவை, விவரங்கள் ஆகியவை தெளிவாக இடம்பெற வேண்டும்; மரியாதை நடையில் எழுதுவது அவசியம்.

பொது மக்களுக்கோ குறிப்பிட்ட குழுவுக்கோ முக்கியத் தகவலைச் சுருக்கமாகத் தெரிவிக்கும் எழுத்து. நிகழ்வு, நாள், இடம், நேரம் ஆகியவை தெளிவாக இடம்பெறும்; கவனத்தை ஈர்க்கும் தலைப்புடன் அமைவது அவசியம்.

நடந்த அல்லது நடக்கும் நிகழ்வை உண்மையாகவும் சுருக்கமாகவும் தெரிவிக்கும் எழுத்து வடிவம். தலைப்பு, முன்னுரை, விவரம், முடிவு எனும் கட்டமைப்பில் அமையும்; யார், எப்போது, எங்கே, என்ன, ஏன் ஆகியவற்றைக் கூற வேண்டும்.