குறிப்பிட்ட நாடகமும் புனைகதையும்
அறிமுகம்
நாடகம், புனைகதைப் பிரிவு கதைக்கரு, பாத்திரம், மோதல், காட்சி அமைப்பு, அரங்கக் குறிப்பு, உச்சக்கட்டம், தீர்வு ஆகியவற்றைச் சோதிக்கிறது. நாடகத்தில் உரையாடலும் அரங்கக் குறிப்பும் இணைந்து பொருளை உருவாக்கும்.
முக்கிய விதிகள்
- நாடகம்: அங்கம், காட்சி, உரையாடல், அரங்கக் குறிப்பு, பாத்திரப் பண்பு, மோதல்.
- புனைகதை: கதைக்கரு, களம், காலம், பாத்திரம், கதைச் சங்கிலி, உச்சக்கட்டம், தீர்வு.
- அரங்கக் குறிப்பு: ஒளி, இசை, அசைவு, இடம் ஆகியவை உணர்வைக் காட்டும் மறைமுகக் குறிப்புகள்.
- மோதல்: மனிதன்-மனிதன், மனிதன்-சமூகம், மனிதன்-இயற்கை, மனிதன்-தன்னுள் என்று வகைப்படுத்தலாம்.
எடுத்துக்காட்டு
ஒரு நாடகக் காட்சியில் “வெளிச்சம் மங்குகிறது; இசை மெல்ல ஒலிக்கிறது” என்ற அரங்கக் குறிப்பு இருப்பதாகக் கொள்வோம். இது நேரடியாகக் கதையை நகர்த்தாவிட்டாலும், காட்சியின் மனநிலையை மாற்றுகிறது: இரவு, தனிமை, அல்லது முடிவின் அறிகுறி. அதைப் புறக்கணித்தால், பாத்திரத்தின் உரையாடலுக்கும் காட்சிக்கும் இடையிலான தொடர்பை இழப்போம். எனவே அரங்கக் குறிப்பைக் கதைக்கருவுடன் இணைத்து விளக்க வேண்டும்.
மதிப்பிழக்கும் தவறுகள்
கதையை முழுமையாக மறுசொல்வது; பாத்திரத்தையும் நடிகரையும் குழப்புவது; அரங்கக் குறிப்பைப் படிக்காமல் விடுவது; மோதலைக் கண்டறியாமல், வெறும் நிகழ்வுகளை அடுக்குவது; உச்சக்கட்டத்தையும் தீர்வையும் வேறுபடுத்தாதது.
நினைவில் கொள்க
- நாடகத்தில் அரங்கக் குறிப்பைப் புறக்கணிக்காதே.
- மோதலை வகைப்படுத்தி விளக்கு.
- உச்சக்கட்டத்திற்கும் தீர்வுக்கும் வேறுபாடு காட்டு.
- பாத்திரத்தின் மாற்றத்தைச் செயலால் நிரூபி.
- கதைச் சுருக்கத்தைப் பகுப்பாய்வாக மாற்று.